Door Charlotte van Zummeren

IJzige wind

Een fonkelende uitnodiging lokt de genodigden op deze maandag in november naar Haarlem.
Vinites heeft haar paradepaardjes op wijngebied speciaal voor deze najaarsproeverij van stal gehaald. ‘Save the best for last’, zo staat er op de uitnodiging. De herfst op haar beurt laat zich deze dag op haar meest onstuimige wijze zien. Hoe je het ook wendt of keert, deze dag bruist, rommelt en fonkelt op alle fronten.

De Philharmonie zit in het centrum van Haarlem en bij de ingang staan grote groepen krijsende kinderen te wachten. Snel een blik op de uitnodiging geworpen, maar de proeverij vindt wel degelijk hier plaats. Een medewerker is alert genoeg om te zien dat tussen het jonge grut iemand staat die naar een andere activiteit moet en verwijst naar de juiste zalen voor de wijnproeverij.

Paradepaardjes

Op de eerste verdieping heeft Vinites twee zalen twee zalen tot haar beschikking. In de eerste zaal kan er geproefd worden. Verdeeld over 11 tafels die links en rechts geposteerd staan, zijn er zo’n zestig wijnen te proeven. Een duidelijk proefboekje, in dezelfde stijl als de uitnodiging, waarin alle wijnen achter elkaar worden opgevoerd met vermelding van naam, oogstjaar en prijs. De goedkoopste wijn is € 4,95 – Alma de Blanco van Paza de Mar 2007 – een Proefschrift Wijnconcours winnaar. Cathy Moerdijk ‘het was zo’n leuke proeverij van Proefschrift. We kregen veel aardige reacties van proevers en vielen ook nog eens ruim in de prijzen. Het was druk in Barbizon en we stonden boven waar het dringen was, maar het was een succes’.
De duurste wijn in deze najaarsproeverij is de Philipponat Clos des Goisses 1999. De prijzen van de meeste wijnen liggen zo tussen de 25 en 40 Euro.
Bekende namen zijn Van Volxem van Roman Niewodniczanski uit de Saar, Jacob Duijn uit Baden, Mondivin uit Hongarije, Polixziano uit Toscane en Chateau Musar uit Libanon. Dit is uiteraard een selectie, er waren heel wat meer wijnen.

Ornellaia

In de tweede zaal zijn op verschillende tijden twee workshops over Ornellaia uit Bolgheri door Axel Heinz. Deze man reist als wijnmaker van dit domein de hele wereld over om lezingen te houden en de inleider vertelt ons dat het Vinites veel moeite heeft gekost om hem hier te halen. Maar daar is hij dan. Zo op het oog een troubadourachtig uiterlijk, licht gelijkend op de eerdere LPF-minister Heinsbroek. Zo’n zestig personen wachten op zijn lezing. Eerst volgt er een muzikaal intermezzo door ‘Zoran the bottleman’. Deze artiest, werkzaam op Ron Blaauw’s Palazzo, gebruikt lege flessen om muziek mee te maken en hij doet het zo opzwepend dat het weinig scheelt of het publiek gaat in Kozakkendans door de zaal. Ook Axel Heinz concludeert dat dit een perfecte manier is om flessen te recyclen. De wijnen smaken niet alleen goed, ze klinken nog beter.
De eerste productie van Ornellaia was in 1985 en het bedrijf is nog relatief jong. Het wijngebied Bolgheri is sinds 1994 een DOC, daarvoor werden de wijnen verkocht als Vino de Tavola.. Het aan zee gelegen gebied leent zich beter voor Franse rassen dan voor de hitte-liefhebber sangovese. Ornellaia is nu een internationaal gelauwerde icoonwijn geworden. De tweede wijn – Le Serre Nuove – bestaat sinds 1997 en is later op de markt gebracht dan de derde wijn le Volte. Voor Le serre Nuove worden dezelfde wijngaarden gebruikt als voor Ornellaia.. Het verschil met Ornellaia zijn de jongere stokken en de kortere houtopvoeding. Le Volte is een soepel gemaakte wijn waarbij ook druiven worden gebruikt van andermans wingaarden en die geschikt is voor directe consumptie. Het paradepaardje Ornellaia bestaat voor 65% uit cabernet sauvignon en rijpt 18 maanden op 70% nieuw hout en 12 maanden op fles en dat is te proeven. Een stevige, volle en geconcentreerde wijn uit 2005 die nog geruime tijd moet rijpen.
Ornellaia maakt ook nog één ‘single vineyard wine’, de Masseto 2005 van merlot . Een wijn die door tannines gestructureerd is en – niet verbazingwekkend – 98 punten van Robert Parker heeft gekregen in 2001. Twee jaar op barriques en op fles. Geen juffershondje, zoveel is duidelijk.

Maandagse topper

De regen en Zoran ‘the bottleman’ blijven door het hoofd spelen. Maandag is de dag voor proeverijen en zo’n act helpt dan wel om iets te onthouden.
Sommige wijnen zijn eerder geproefd en andere proef je voor het eerst. Deze maandag viel een wijn uit de omgeving van Jeruzalem op. Een ‘C’ Blanc du Castel van Wijnhuis Castel uit 2007. Een aangenaam stinkertje in de neus, iets wat je eerder verwacht bij een rode wijn, en zijdezacht. Een fluwelen chardonnay, nooit geweten dat ze zoiets in Israel kunnen maken. Bravo!

Charlotte van Zummeren

Over de wijnen van Bolgheri en Montescudaio is eerder een artikel op wijnplein verschenen.