Door Jan Rook in Mendoza

In de Argentijnse plaats Mendoza werkt Michiel Westera als General Manager van The Modern Hotel. Jan Rook interviewde hem.

Jan Rook (JR) “Hoe ervaar je dit land en hoe ben je hier terechtgekomen?”

Michiel Westera (MW). “Ik leerde in dit land iemand kennen die nu mijn vrouw is en besloot om in Argentinië te gaan werken.

Er is in Argentinië veel te doen. Het is ook een moeilijk land. Indiscreet omgaan met regels en wetten is hier schering en inslag. Het nakomen van afspraken hebben Argentijnen niet hoog in het vaandel. Overeenkomsten worden vaak niet nagekomen.
Dat het lastig is om hier te ondernemen, blijkt bijvoorbeeld uit het feit, dat grote bedrijven zoals C & A en Ahold hier geen vestiging konden opzetten.

Ritselen zit heel diep in de Argentijnse samenleving. Het is een mentaliteit. Je moet hier dubbel opletten. En tegelijkertijd naar voren en naar achteren kijken. Van nature is een Argentijn bereid om je te helpen en is hij geïnteresseerd in waar je vandaan komt. Maar dat kan je op het verkeerde been zetten. In mijn vak als hoteldirecteur maak je dat dagelijks mee. Als je een hotel opstart en het loopt, dan lijkt het management een makkelijke klus. En dan wil de Argentijn zo snel mogelijk zelf de baas worden. Als-ie het dan zelf gaat runnen, loopt het meestal mis.

De Argentijnen houden van bureaucratie. Een Nederlander is veel praktischer ingesteld. Je moet van A naar B en je neemt de meest voor de hand liggende weg.
Neem bijvoorbeeld de controle van een ondrneming. Daarvoor ben je afhankelijk van een ‘auditing-bedrijf’ om van die controleurs bevestigd te krijgen dat hun gegevens over jouw zaak correct zijn.”

JR: “Waar ben je met je carrière begonnen?’

MW: “Ik heb de hotelvakschool in het Oostenrijkse Salzburg gedaan. Ik werkte bij Club Med in Parijs als operation manager. Daarna als bedrijfsleider bij Van de Valk en in Center Parc De Eemhof. Ik was al een tijd bezig om naar de Caribean te gaan, omdat mijn vader in Aruba woont.

Mijn vader wilde zijn zeilboot in Aruba hebben. Het was een mooie gelegenheid om op deze manier de overtocht te maken. We schreven ons in voor de All Stars Race en zeilden via de Canarische Eilanden en Barbados naar Aruba. Mijn vader heeft een watersportproject en een hotel opgezet en ik werkte met hem samen. Op het strand in Aruba leerde ik mijn Argentijnse vrouw kennen. We trouwden in 1995. Na nog enkele hotelprojecten besloten we om naar Argentinië te verhuizen.

Ik verhuisde naar Argentinië om daar voor de hotelketen Dubble Tree te werken om negen hotels op te starten. Ik reisde voor mijn werk door heel het land. Toen ik in een skigebied als hoteldirecteur werkte, belde Meindert Pon van Salentein mij op mijn mobiel. Hij had mijn CV gezien en zocht iemand die de opzet van een hotel voor zijn rekening kon nemen. Ik adviseerde hem om de bestaande verblijfsaccommodatie op het domein ( de Posada) uit te breiden en niet een nieuw hotel te bouwen. Na discussie werd besloten om het hotel niet te bouwen, maar de Posada uit te breiden. Daarna kwam ik in contact met de eigenaren van een nieuw hotel in Mendoza. Ze hadden moeite om het hotel af te bouwen en het operationeel te maken. Ze zochten iemand om de bouw af te ronden en het hotel te openen. Ik nam de leiding over en in maart van dit jaar konden we het hotel (84 kamers) officieel openen.’

JR: “Wanneer werd de crisis voelbaar?”

MW: “Uiteraard bleek eind vorig jaar dat de crisis ook Argentinië zou treffen. De Argentijnen gaan op vakantie van half december tot eind februari en hebben dan geen tijd om aan de crisis te denken. We moesten desondanks het hotel opstarten en het was natuurlijk voor iedereen rampzalig. We zijn trouwens hier wel wat gewend als het crisistijd is.
Neem bijvoorbeeld de inflatie. Die ligt hier op jaarbasis tussen de 25% en 35%.
Het vlees - dat een van de belangrijkste ingrediënten in de Argentijnse keuken vormt - is in de afgelopen week ineens 15% duurder geworden.”

JR: “Het wijntoerisme, brengt dat nog extra inkomsten?”

MW: “Mendoza heeft nu een overcapaciteit aan hotelkamers. De hotels zijn uit de grond gestampt, maar de infrastructuur is niet meegegroeid..
Om de crisis het hoofd te bieden, moet je de kosten enorm in de gaten houden. Je bent er dagelijks mee bezig. Commercieel moet je heel dynamisch denken. Waar ligt de business en als je iets hoort moet je er als de kippen bij zijn.
Mendoza is ideaal voor eno-toerisme. Het komt net van de grond. Het is hier nog niet duur om het wijngebied te bezoeken. Je vindt de antieke en de laatste technologie op kleine en grote wijngoederen. In de directe omgeving van Mendoza heb je wijnbedrijven met 50-1500 ha wijnstokken.”

JR: “Tijdens onze bezoeken aan wijnbedrijven hebben we drie zogeheten hospitality managers ontmoet.
Liggen hier kansen voor Nederlanders met een hotelschoolopleiding?”

MW: “Ja, er ligt hier zeker een kans voor Spaans sprekende Nederlanders met een goede hotelopleiding. Omdat het internationaal toerisme hier nog behoorlijk nieuw is, krijg je nog moeilijk vakbekwaam personeel. Als ik een advertentie plaats waarin ik uitdrukkelijk vraag om spreekvaardigheid in het Engels dan krijg ik 40 sollicitanten, van wie er dan tien de taal redelijk beheersen.”

JR: “Wat verwacht je van 2010 en hoe kijk je terug op 2009?”

MW: “Ik wil in 2010 dolgraag naar Nederland terugkeren en daar werken. Mijn drie kinderen zijn hier geboren. Ik wil mijn kinderen Europa laten beleven. Ze moeten leren begrijpen, hoe en waarom zich dat deel van de wereld tot het huidige niveau heeft ontwikkeld.
Terugkijkend op 2009: het was een verschrikkelijk jaar. Ik heb een hoop geleerd.”

JR: “Wat betekent wijn voor jou?”

MW: “Wijn is een luxueus genotmiddel. Als je wijn drinkt, doe je dat meestal in een aangepaste sfeer met rust en gezelligheid in combinatie met een maaltijd. Dan geniet je naar mijn smaak het meest van wijn. Sinds mijn werkervaring met Salentein, had ik voor de eerste keer direct contact met wijnmakers. Door hen is mijn kennis van wijn en de waardering daarvoor enorm gegroeid.”

JR: “Zie je ontwikkelingen op wijngebied?”

MW: “In Argentinië hebben wijnboeren in korte tijd kwaliteitswijnen leren maken. Malbec is hier de nationale druif geworden. Die levert een unieke wijn die de wereldmarkt verovert. Hij heeft veel fruit en is niet zo zwaar. Opmerkelijk is ook de landsbrede opkomst van witte wijn. En ook de doorbraak van rosé is een voorbeeld van hoe de markt hier is veranderd. Ik ben zelf een fanatiek liefhebber van rosé.”

JR: ‘Mooiste en laatst gedronken wijn?”

MW: “De beste wijn die ik ooit heb gedronken, was een Château Lafite Rothschild. Het jaar weet ik niet meer. De laatst gedronken wijn was met Kerstmis in Buenos Aires. Het was een Malbec Rutini 2006.”

JR: “De eigenaren van het hotel bezitten ook een bodega in San Juan. Hoe gaat dat samen?”

MW: “Antigua Bodega is een van de oudste wijnbedrijven in San Juan. Tijdens de grote aardbeving in 1968 is het verwoest. Op een andere locatie is daarna een moderne winery gebouwd. Er is nu export naar o.a. Duitsland, waar verschillende wijnen tijdens concoursen in de prijzen zijn gevallen. Uiteraard promoten we de wijnen van Antigua Bodega ook in ons hotel.

Website hotel: www.the-mod.com

Reacties voor Michiel Westera: mawestera@gmail.com

Website Antigua Bodega: www.antiguabodega.com