Door Charlotte van Zummeren

Eastern delight

De uitnodiging lijkt een brochure van een reisbureau. Zon, zee en zand, in deze herfstige lentetijden een ware droom. Het is daarentegen een verzoek om wijnen te komen proeven uit Oriëntaalse landen.

Ook niet verkeerd. Het waait hard, het regent af en toe nog harder en het is guur en koud. Rijdend over het stationnetje Santpoort - wat een echte route blijkt te zijn - lonkt landgoed Duin- en Kruidberg. Monumentaal met een klassieke inrichting op de begane grond. De sous etage is prachtig modern met brede gangen. Geen gewring maar gewoon breeduit lopen, ook als er zoals vandaag zo’n zestig mensen aanwezig zijn. De zaal van de proeverijen is prachtig. Groot, breed met beelden die in inhammen in panelen zijn geplaatst. Dat geeft diepte en diepte is ook het juiste woord voor de eerste proeverij van deze dag.

Chateau Musar: goede wijn behoeft geen krans

‘Onze wijn heeft een fanclub ‘de Musarati’ genaamd. Ze volgen ons fanatiek. Ik hoop dat ik hier vandaag wat leden kan bijschrijven’, aldus Jane Sowter. Zij is een van de gezichtsbepalende gezichten van Chateau Musar. Uiteraard samen met de Hochar familie, maar deze zijn nu niet hier aanwezig. De collectie wijnen die Sowter in haar achterzak heeft meegenomen mag er wezen. Het lijkt ook niet zo moeilijk om fan te worden van Musar. De wijnen hebben een duidelijke eigen stijl: elegant, zwoel en stevige doch hanteerbare tannines. De rode en witte vlaggenschepen van Chateau Musar rouge en Blanc komen pas na zeven jaar op de markt. De rosé en de Musar Jeune verschijnen eerder. We beginnen vandaag met de tweede wijn: Musar jeune wit, rood en rosé. Dit label zal de Cuvée-lijn vervangen. ‘Mochten jullie nog ergens de flessen van de Cuvéé lijn vinden, koop het dan maar snel want we maken het niet meer’. Sowter gaat voor in het proeven: ‘Musar werkt al van meet af aan organisch, we gebruiken ook niet meer sulfiet dan absoluut nodig is’. De rode wijn Musar jeune heeft geen hout gehad. Van deze drie jonge wijnen valt vooral de rosé op. Deze is vlezig, gemaakt van 100% cinsault en een echte eetwijn.
Daarna volgt Chateau Musar rosé met een blend van voornamelijk cinsault en obeideh (typisch Libanees). Deze wijn heeft wel hout meegekregen in tegenstelling tot de Jeune rosé, maar je proeft het er niet aan af. Een lichte zalmkleur met een toon van bloemetjes. De rode Hochar Père & Fils uit 2002 is een single vineyard wijn van cinsault en cabernet sauvignon gerijpt op Frans barrique. Sappig en met mooie tannines. De prijs/kwaliteit met ruim elf Euro is top.
Het rode vlaggenschip Chateau Musar uit achtereenvolgens 2001, 1999 en 1993 beroert de tongen van de aanwezigen. Gegeven het feit dat deze wijnen pas na zeven op de markt komen, wanneer zijn ze dan het best op dronk? Dat is kwestie van smaak, de wijnen hebben tonen van leer, vijgen, olijven, teer en chocolade. Afhankelijk van de leeftijd. ‘Ieder jaar heeft zijn eigen stijl’.
De witte Chateau Musar 2001 ziet eruit als een vin gris of een blush wijn en ruikt naar boter babbelaars. Het mondgevoel is vettig en dik met structuur. ‘Het is eigenlijk een rode wijn’, verklaart Jane Sowter. De 1999 is droger, de smaken zijn meer gehuwd en gaan richting sherry. De witte Musar wordt gemaakt van de Libanese druiven obeideh en merwah. Bijzonder.

Marokkaans lunchen

Bij Chateau Musar proefden we Libanese hapjes van chef-kok Ali Ballout van restaurant Nomads in Amsterdam. Lunchen doen we in brasserie Denk van het landgoed. Bij de lunch drinken we wijnen van het nieuwste huis van Vinites: Cillier de Meknes uit Marokko. De heren producenten zijn dezelfde ochtend uit Marokko gekomen mét de methode traditionelle van chardonnay, alleen verkrijgbaar in Marokko. Een mooi droog glas met een fijne mousse, dat kunnen ze daar dus ook al. Daarna proeven we van de Ksar Bahia lijn (spreek uit: Xar Baja) wit, rood en rosé reserve en van Chateau Roslane wit en rood premier cru. De wijnen laten zich prima combineren bij de erop afgestemde gerechten zoals tartaar van zwaardvis en makreel en lams schenkel met geroosterde groenten. Het is wel zo dat Chateau Musar de smaakpupillen verwend heeft. Chateau Roslane is de enige appellatie in Marokko. De wijnen zijn prijs/kwaliteit voordelig, vooral de Ksar Bahia.

Israëlisch natafelen

Cathy Moerdijk praat de sessies moeiteloos aan elkaar en stelt Eli Ben Zaken van Domaine du Castel voor. Ben Zaken verhaald uitgebreid over de geschiedenis van zijn kleine wijnbedrijf bij Jeruzalem. Moerdijk voegt nog eraan toe: ‘de witte wijn lijkt een top Bourgogne en dan blijkt het uit Jeruzalem te komen’.
Castel gebruikt lange houtrijping voor rood als wit, geen filtering en fining. Deze wijnen kunnen lang ouderen. De ‘C’ Blanc du Castel 2007 is een fabuleus glas. Wat een palet aan smaken. Deze proeverij wordt opgeluisterd met spijzen bereid door Mohammed El Harouchi van restaurant Solo uit Gorinchem.
Conclusie: Hollands naar huis
Het regent inmiddels pijpenstelen en het waait nog harder. Je daalt bij wijze van spreken als een Abraham van de berg weer af in de harde realiteit. Door de intense wijn-spijs proeverij waande je jezelf even in de woestijn. Chateau Musar biedt zoveel, Ksar Bahia heeft goede, betaalbare eetwijnen en van Domaine du Castel droom ik nog na. Wat een dag. Chapeau!

Charlotte van Zummeren