In de afgelopen twee weken bezocht Flying Wine Writer
Jan Rook het noorden van Chili. Een impressie.
Met de bus ging het vanuit Santiago 412 km naar de
plaats Ovalle, dat in de Limari Valley ligt.
Na een bezoek aan Viña Tamaya, wederom met
de bus naar La Serena ( 68 km), de belangrijkste plaats
in de regio Coquimbo.
In La Serena huurden we een auto om naar de Elqui
Valley te gaan. Wij bezochten Falernia, het meest
noordelijk gelegen wijnbedrijf van Chili. De belangrijkste
plaats in de Elqui Valley is Vicuña. Er is
een museum gewijd aan de eerste Chileense Nobelprijswinnares
Gabriel Mistral. De Elqui staat bekend om de productie
van druiven voor de nationale drank Pisco. Een van
de grootste producenten van dit distillaat is Capel,
dat dichtbij Vicuña ligt.
Het
kleine, maar kwaliteitsbewuste Cavas del Valle, maakt
een mooie Syrah en een frisse droge Moscatel. Elqui
Domos is een bijzondere verblijfsaccommodatie met
koepelvormige tenten. Overdag loopt de temperatuur
op tot boven de dertig graden. In de nacht is het
10-13 graden. Opeens is een tent dan niet bepaald
een luxe verblijf. De prijs van 130 dollar per nacht
is aan de hoge kant. Aan het einde van de vallei is
een kunstenaarsdorpje gevestigd. Drie jaar geleden
kwam ik er voor het eerst. Ik heb nu de indruk, dat
de ‘glans’ er en beetje af is.
Atacama
Van de Elqui Valley ging het terug naar La Serena
en vervolgens naar het noorden.
Ik dacht dat met benzine voor 250-300 km ik wel het
volgende tankstation zou halen.
Het bleek een misrekening. Het eerste tankstation
was minstens 400 km verder. Toen de benzinemeter op
reserve stond, kreeg ik het benauwd. Voor ons een
lange weg door de woestijn en de motor kon elk moment
stilvallen. In een gehucht met nog geen vijf armoedige
bouwsels, vroegen we of ze misschien benzine hadden.
Het was in hele opluchting dat men inderdaad in grote
plastic flessen benzine verkocht. Kennelijk waren
wij niet de eerste weggebruikers die met een lege
tank komen te staan. De prijs was navenant, maar op
dat moment moet je niet zeuren.
Via Copiaco en Antofagasta aan de kust naar Calama
en het uiteindelijke doel: San Pedro de Atacama. De
afstand La Serena – San Pedro de Atacama was
1219 km.
San Pedro de Atacama
Het plaatsje San Pedro de Atacama wordt door veel
toeristen bezocht en is een uitvalsbasis voor bijzondere
excursies.
Wie denkt dat de Atacama een grote zandbak is, heeft
het mis.
Rond het plaatsje liggen zoutmeren met flamingo’s
en speciale zoutmeren exclusief voor toeristen om
erin te drijven. Woeste landschappen zijn te zien,
zoals bijvoorbeeld de Valle de Luna. Het lijkt inderdaad
op een maanlandschap.
De thermen is ook een gewilde excursie. Het water
heeft een temperatuur van 32 graden Celsius. Een van
de spectaculairste excursies betreft het bezoek aan
de geisers. Je moet er wel vroeg voor op (04.00 uur),
omdat de busrit door de bergen drie uur duurt en de
geisers bij zonsopgang het mooiste zijn. Op een hoogte
van 4.320 meter ontvouwt zich een spectaculair schouwspel
met hoog spuitende geisers, rookpluimen en warmwaterbronnen.
Op de lange terugreis naar La Serena bij de plaats
Copiapo kwam mij een politieauto tegemoet. Toen we
elkaar passeerden, zette men het zwaailicht met sirene
aan. In mijn spiegel zag ik dat hij omdraaide en de
achtervolging inzette. Ik dacht er goed aan te doen
om mijn auto direct aan de kant te zetten.
Even later parkeerde de politie de auto voor de mijne.
Ik stapte direct uit mijn auto en gaf de verbouwereerde
politieagenten een hand. Ik zei dat ik geen Spaans
sprak. De beide agenten keken elkaar en vroegen zich
af hoe het verder moest. Een van de agenten liep naar
mijn auto en zag mijn Chileense collega zitten. Zij
spreekt uiteraard wel Spaans. Het bleek dat ik naar
schatting van de agenten een bocht met 100 km per
uur nam, terwijl ter plaatse 80 km is toegestaan.
Ik had geen bord gezien en we kwamen er met een waarschuwing
vanaf.
In La Serena leverden we de auto in die inmiddels
meer weg had van een rallyauto aan het einde van Parijs-Dakkar.
Tenslotte namen we de bus terug naar Santiago (zes
uur).
Leermomenten
Als je met de auto naar Atacama gaat, tank dan bij
iedere tankstation vol.
Beter is, om het vliegtuig naar Calama te nemen en
dan met de bus naar San Pedro de Atacama te gaan of
op het vliegveld een auto te huren.
Dat een woestijn één grote zandbak is,
heb ik na deze trip uit mijn hoofd gezet.
De Atacama is een wereldattractie.
Foto's:
Copyright by : Wijnplein.nl | Jan Rook | | 19 bezoekers op de site