Door Charlotte van Zummeren

Rioja?

‘Oh, je gaat zeker naar een Rioja proeverij’. Lopend op het Lange Voorhout in de richting van de Spaanse ambassade kom ik een kennis tegen, die ik vertel over de proeverij waar ik heen ga. ‘Cigales??’, is het vragende antwoord. En dat kenmerkt meteen de makke aan deze streek. Bijna niemand kent Cigales.

Ook Frank Smulders geeft later in zijn inleiding toe dat hij in de boeken heeft moeten duiken omdat deze streek hem vrij onbekend is. Dat is meteen ook de uitdaging die de Kamer van Koophandel van Valladolid tot deze proeverij heeft gebracht. In samenwerking met Ghislaine Melman is de residentie van de Spaanse ambassadeur op het Lange Voorhout als proeflokaal en onze enige Master of Wine als inleider geregeld. Acht bodegas en één coöperatie vullen de tafels. Wat een chique en wat een ruimte.

D.O. Cigales

Frank Smulders MW heeft deze chique ambiance om zich heen als hij staande de streek toelicht. Hoewel hij niet bekend staat als rosé-liefhebber staat hij uitgebreid stil bij de rosé’s uit Cigales. ‘Tempranillo noemen ze hier tinto del pais en in de rosé moet daarvan 65% zitten. Ze maken twee types rosé, een jonge en een rosé die pas na een jaar op de markt wordt gebracht. Die laatste is vandaag niet aanwezig’. Waarom dan niet, dat maakt nieuwsgierig? ‘Dat wordt hier te oud gevonden’. Vlot legt Smulders de andere weetjes van de streek uit. Een grootte van 2700 hectare, 37 bodega’s, grote droogte en grote verschillen in de dag en nacht temperaturen. ‘Er wordt een klein beetje wit gemaakt en voor de rest is het vijftig procent rood en vijftig procent rosé. ‘Door die droogte zijn de opbrengsten niet hoog met 29 hl. Droogte is op dit moment het grootste probleem van Spanje’.
Cigales ligt in Castilla y Léon en is sinds 1991 een D.O. Het ligt vlak bij Ribera del Duero, en deze is vooral beroemd geworden vanwege Vega Sicilia. De streek heeft een apart klimaat. ’In 2008 vroor het in augustus nog voor de oogst’. Dat komt inderdaad niet eens in Nederland voor.

De wijnen

Zoals gezegd: 8 bodega’s, één coöperatie en 36 wijnen op de proeftafel. Bijna alle bodega’s zochten nog een importeur in Nederland met uitzondering van Frutos Villar en Santa Rufina. Zoals Smulders al zei waren de rosé’s uit 2008. Tempranillo geeft redelijk gekleurde aromatische rosé wijnen, fris en fruitig. Sommige producenten maken een hele lichte versie, zoals Calderona. Anderen hebben wat meer body en er was er één met verdieping: Felix Salas. De rode wijnen waren over het algemeen toegankelijk en makkelijk drinkbaar. Er was één wijn die opviel: de Vina Rufina Gran Reserva Alta Gama 1998 van 100% tempranillo. Een stevige jongen, je hebt echt iets in het glas, maar ontzettend soepel en sappig.

Conclusie

Cigales is een relatief onbekend wijngebied dat probeert de Nederlandse markt en wijnkoper te verleiden. Dat is een lastige klus, want hoe onderscheidt deze streek zich van de zeer vele andere gebieden. Deze streek heeft het voordeel dat ze veel rosé’s maken en die zijn nu populair in Nederland; een booming business. Een ander voordeel is de betaalbaarheid van de wijnen. Wat een positieve rol zou kunnen spelen is dat ze de buur zijn van de meer bekende Ribero del Duero en mee kunnen liften met hun naamsbekendheid.

Charlotte van Zummeren