Door Marijn Smit

Twee weken na de introductieles komen we weer bij elkaar in Meerle. Leuk om elkaar weer te zien, en al is er nog geen echt groepsgevoel, er is zeker onderling respect.

Na een snelle kop koffie wandelen we door de dwarrelende sneeuw naar het onderwijsgebouw, dat ook op het fraaie landgoed "Den Rooy" gelegen is. Het is een eind rijden voor een Amsterdammer, maar je bent er dan ook écht even tussenuit! Ditmaal blijven we niet overnachten, we behandelen vandaag de verschillende druivenrassen, en daar is één lesdag voor gepland.

Iedereen heeft - als het goed is – de afgelopen weken benut om zich door de pittige en vrij technische literatuur heen te werken. Heel veel nieuws krijgen we vandaag dan ook niet te horen. Wellicht omdat daar geen tijd voor is, maar ook omdat in de studieboeken al voldoende uitleg staat. Docent Frank Smulders legt ons nog maar eens helder uit welke rol het klimaat speelt bij de keuze voor bepaalde druivenrassen. Ieder druivenras stelt andere eisen aan het klimaat. Het komt ongeveer op het volgende neer:
Druiven groeien en rijpen onder invloed van zonlicht en warmte; fotosynthese zorgt voor de suikeropbouw. Dit is traditioneel het belangrijkste gegeven voor de wijnboer: het suikergehalte, de potentiële alcohol, in de druif bepaalt wanneer er geplukt kan worden. Moderne inzichten tonen echter aan dat de fenolische rijpheid (rijpheid van de schillen, de zuren en de tannines) minstens zo belangrijk is. Een onrijpe druif smaakt groen, hard en zuur, een overrijpe druif mist frisse zuren en smaakt laf en "jammy". Het gaat er dus om hierin balans te vinden. Het juiste druivenras in het juiste klimaat is zeker een stap in de goede richting.

De grote kracht van deze opleiding zit hem in het samen proeven van de wijnen, achttien stuks ditmaal. Frank Smulders houdt woord: de wijnen zijn dit keer vrijwel allemaal van goed tot hoog niveau, wat het proeven een stuk boeiender maakt. We bespreken ze uitvoerig volgens de strikte WSET Systematic Approach. Deze methode maakt poëten moedeloos, het is een erg droge, maar praktische en objectieve beoordelingsmanier. Leek de theorie nog een makkie en vooral herhaling, het blindproeven zet je weer met beide benen op de grond.

De eerste wijn, een Gevrey-Chambertin 2004 van Rossignol-Trapet, valt me erg tegen. Hij is te koud, en toont bovendien geen enkele charme. Wellicht heeft deze Bourgogne last van een maandagochtend humeur, duidelijk Pinot Noir, dat wel. De Rioja Reserva 2004 van Ysios herken ik als zodanig, echt Tempranillo. De Vino Nobile di Montepulciano 2005 van Avignonesi, op basis van Prugnolo Gentile, beter bekend als Sangiovese, is een stug glas. De Barolo 2004 van Paolo Scavino (waarvoor hulde!) is nog erg gesloten, maar toont toekomst, een echte stoere Nebbiolo. Lynch Moussas 2005 (een grand cru classé uit Pauillac) is daarentegen al opvallend ontwikkeld. Syrah (St. Joseph, noord-Rhône) versus Shiraz (Dead Arm van D'Arenberg, een topper uit McLaren Vale) geeft duidelijk aan wat voor invloed een "hot climate" op de smaak heeft. De Australiër is véél rijper en echt full-bodied. Gaar, en met een zwarte tong, gaan we lunchen.

Na de lunch proeven we wit. De druiven zijn nu niet zo moeilijk te plaatsen, maar de herkomst wel. Een Riesling Spätlese Trocken uit de Rheingau (van Leitz) wordt opgevolgd door twee Sauvignon Blancs. Loire (Pouilly-Fumé, Baron de L 2006) versus Nieuw Zeeland (Cloudy Bay 2008), enorme verschillen tussen deze twee wijnen! De Chablis "Vaillons" 1er cru van William Fèvre wordt niet door iedereen als Chardonnay herkend, maar het is dan ook een echte terroirwijn, en geen typische "varietal-wine". Na een zuivere Gewürztraminer uit Alto Adige en een vette Viognier (Condrieu, Vins de Vienne) eindigen we met een glas honingzoete Bonnezeaux van Château De Fesles, gemaakt van de veelzijdige Chenin Blanc.

Op zo'n middag wordt het ons maar weer eens haarfijn duidelijk gemaakt hoe lastig het is om blind te proeven. Oefening baart kunst, moeten we maar denken. Gelukkig hebben we nog een lange weg te gaan! Over twee weken krijgen we de lessen wijnbouw en vinificatie aan de Universiteit van Geisenheim, ik kan niet wachten...