Door Marijn Smit

Maandag 2 maart is de eerste krachtmeting. Amper anderhalve maand na het begin van de opleiding kunnen we onze kennis testen in het eerste examen, waarin begrip van de productie van wijn centraal staat.

U heeft kunnen lezen dat we hiervoor diverse keren bijeen zijn gekomen in Meerle (België) en zelfs in Duitsland, aan de universiteit van Geisenheim. Uiteindelijk kwam daar nog een serieus brok zelfstudie bovenop. Je moet wel hongerig zijn naar kennis om je er doorheen te werken!

Toen ik twee jaar geleden de Advanced Course (de verplichte vooropleiding voor de Diploma Course) volgde, vond ik dit een vreselijk onderwerp. Ik begreep er eigenlijk niks van. Plantenkunde rekende ik niet tot mijn grote interesses, bij mij thuis overleeft zelfs een cactus niet! Wijnbouwkunde was dus een ver-van-mijn-bed-show, met al die ingewikkelde groeistadia, snoeimethodes, enge schimmelziektes en het wonderlijke enten op resistente onderstokken. Vinificatie had dan al wat meer met het eindproduct, wijn, te maken. Maar ook scheikunde was voor mij geen vanzelfsprekend plezier, al mijn VWO-kennis was zogezegd al geoxideerd. Maar tijdens een bezoek aan de Bourgogne datzelfde jaar kwam de overtuiging dat een goed begrip van deze technische materie onmisbaar is tijdens gesprekken met wijnboeren.

In de mooiste wijnboekhandel die ik ken, Atheneum in Beaune, kocht ik dan ook het onvolprezen boek “Wine Science” van Jamie Goode, die niet alleen actuele onderwerpen behandelt, maar ook nog eens erg vlot en duidelijk schrijft. Ik begon het zowaar een beetje te begrijpen en nog boeiend te vinden ook!

De WSET syllabus is een gortdroge samenvatting met verplichte leerstof. Wat je moet weten staat er in, maar daarnaast zijn er nogal wat bronnen waaruit we kunnen putten. Sterker nog, om de theorie echt goed te kunnen begrijpen, is het sterk aan te raden om diverse boeken open te slaan. Uiteraard de Oxford Companion to Wine, die geldt als onze bijbel, hierin zijn alle wijngerelateerde onderwerpen beknopt en zorgvuldig te vinden. Het bekende “Understanding wine technology” van David Bird MW geeft een heldere uitleg over vinificatie. Het is speciaal geschreven om Diploma Course studenten te helpen. Uiteraard zijn ook de aantekeningen van het college van Professor Christmann (Geisenheim) niet onbelangrijk. Een gevaar dat op de loer ligt, is om te diep in de stof te duiken. Bovendien zijn niet alle oenologen het met elkaar eens!!

Het examen bestaat uit 100 meerkeuze vragen, sommige zijn simpele inkoppertjes (“wat is chaptaliseren”), andere zijn instinkertjes. Er wordt veel gebruik gemaakt van vragen die bestaan uit vier stellingen, er is er vaak wel eentje die je dan net niet weet. Ook liggen de antwoorden soms akelig dicht bij elkaar, bijvoorbeeld in een vraag over de toegestane hoeveelheid ascorbine-zuur in de wijn. Het is dan het betere gokwerk, of je moet zo’n tabel toevallig net hebben gelezen. Maar goed, je kan niet alle vragen goed beantwoorden, en dat hoeft ook niet. Ik streef zelf wel naar minstens 75%. Achteraf dacht ik wel, “had ik maar iets beter bepaalde feitjes geleerd”, maar een goed algemeen begrip vind ik momenteel belangrijker. We beginnen nu meteen met Unit 3, over de stille wijnen van de wereld. Dit is het meest omvangrijke onderdeel van de opleiding. De kennis van wijnbouw en vinificatie zal daarbij zeker van pas komen!

Vorig verslag: klik hier