Door Marijn Smit

De deelnemers aan de WSET Diploma Course hebben de afgelopen maanden een druk programma voor de kiezen gehad. U heeft eerder op Wijnplein kunnen lezen dat we aan de Duitse wijnuniversiteit van Geisenheim les kregen van Professor Monika Christmann, en in het Belgische Meerle een verdieping van de basistheorie over wijnproductie door Frank Smulders MW.

In maart, april en mei stond ‘Unit 3, de lichte wijnen van de wereld’ op het programma. Het is niet verplicht om deze unit in hetzelfde jaar te volgen als de overige vijf units. Een vrij groot deel van de cursisten kiest ervoor om de opleiding te verdelen over meerdere jaren, omdat ze het moeten combineren met een drukke baan en vaak ook een gezinsleven. De klas kent dus een aantal nieuwe gezichten, van deelnemers uit eerdere jaren. Mijn verbazing was groot, toen ik hoorde dat een cursist in 2003 al begonnen was, maar niet van opgeven wilde weten!

Unit 3 is het zwaarste deel van de opleiding, maar zeker ook één van de meest boeiende onderdelen. In tien lesdagen worden de belangrijkste wijngebieden van de wereld behandeld door gespecialiseerde docenten van topniveau. Uiteraard wordt er volop geproefd, en niet van de minste wijnen. Dat klinkt toch geweldig?

Zo’n dag ziet er ongeveer als volgt uit:

9.00 ontvangst met koffie en croissantjes. Leuk om elkaar weer te zien en bij te praten.
9.30 begin van de les. De docenten komen uit alle delen van Europa, van Spanje tot Noorwegen, en van Pomerol tot Beaune. Uiteraard is de voertaal Engels, hetgeen snel went. De meeste wijnboeken zijn ook in het Engels, dus het enige nadeel is dat je soms de Nederlandstalige termen niet eens weet! De docent behandelt de wijngebieden geografisch, vaak met uitgebreide powerpoint presentaties.
11.00 na een korte pauze gaan we dan de eerste wijnen blind proeven. Ca. 10 minuten per wijn, meestal 3 tegelijk, een “flight” dus. Met behulp van de uitgebreide en erg nuttige WSET Systematic Approach bespreken we deze in de groep. Hier kan je veel van leren. Zeker omdat het niveau van cursisten erg hoog is, en de docenten goede feedback geven.
13.00 de lunch bestaat uit goed verzorgde broodjes, en is een prettige onderbreking van de toch wel zware dag. Het landgoed “Den Rooy” is schitterend in de bossen gelegen, en biedt de mogelijkheid om na de lunch even wat frisse dennenlucht in te ademen.
14.00 na de lunch een vervolg van de ochtend. Theorie en proeven. In totaal proeven we zo’n 18 wijnen per dag (allemaal blind), wat best wat concentratie vergt. Om 17 uur ben je dan ook behoorlijk gaar. Op aansluitende dagen is er de mogelijkheid te overnachten, wat bijzonder gezellige avonden oplevert, zeker na onze “ontdekking” van de lokale wijnkelder!

Naast een syllabus, waarin samengevat de lesstof staat aangegeven, worden we geacht een flinke hoeveelheid relevante wijnboeken te raadplegen. De Oxford Companion to Wine en de World Atlas of Wine zijn verplichte kost. Verder geeft de syllabus tips van boeken, websites en tijdschriften die kunnen helpen. In de dynamische wereld van wijn ben je natuurlijk nooit uitgeleerd, maar een stevig fundament bouwen is noodzakelijk, en maakt ook dat je verbanden veel beter kunt leggen. Ik denk ook, dat dát de belangrijkste motivatie moet zijn, om een dergelijke opleiding te gaan volgen. Het idee, dat het een soort voorportaal van de Master of Wine opleiding zou zijn, is naar mijn mening niet relevant, aangezien daar nog heel wat meer bij komt kijken.

In komende artikelen zal ik de docenten bespreken, de meest opmerkelijke opmerkingen, en de wijnen die we proefden. Wordt snel vervolgd!