Gisteren was de laatste dag van de 2e conferentie voor wijnopleiders op de Universiteit van Geisenheim.

Met een blindproeverij geleid door Dr. Josef Schuller MW met zes ‘Noble sweet wines’ eindigde afgelopen maandag de eerste dag van de conferentie.
De conferentiedeelnemers – waaronder zeven Masters of Wine en acht studenten MW - kregen vijftien minuten de tijd om de zes zoete wijnen te proeven.

Het werd een lastige exercitie. Het was alleen bekend, dat de wijnen van bevroren, gedroogde en door botrytis aangetaste druiven zijn gemaakt. De proevers gingen voor wat betreft de neus op zoek naar al of niet botrytis, eventueel houtgebruik en de druivenvariëteit. Voor wat betreft de smaak, het alcoholgehalte, het restsuikergehalte, zuurgehalte, bitterheid, stijl, afdronk en balans.

Glasnummer 1 had tonen van abrikoos en gedroogd fruit. In de smaak een elegante, maar niet hoge zuurgraad. Ook het alcoholgehalte leek me niet aan de hoge kant. Het bleek te gaan om Ruster Ausbruch 2006 van Schröck & Kracher Burgenland/ Oostenrijk.

Wijn 2: goudgeel van kleur. Wat oxidatief en tertiaire aroma’s in de neus. De smaak is filmend en het zuurgehalte hoog. Duidelijk ook houtgebruik. Het bleek te gaan om Tokaj Aszú 6 Puttonyos 2002 van Disznókö Tokaj Hongarije.

Glas 3. In de neus duidelijk botrytis en elementen van houtgebruik. Vrij hoog alcoholgehalte en een lage zuurgraad. Volle zoete smaak en geconcentreerd. Dit moest wel een Sauternes zijn. Het was Château Suduiraut 2005 Sauternes Frankrijk.

Wijnnummer 4: goudgeel van kleur. In de neus tonen van honing. In de smaak hoog restzoet- en laag alcoholgehalte. Het bleek te gaan om Riesling Trockenbeerenauslese 2003 van Schloss Vollrads Rheingau, Duitsland. 2003 was een warm jaar. De totale zuurgraad is 3.4 met een restsuikergehalte van maar liefst 300 gram per liter.

Glas 5: Super gele kleur. Duidelijk aromatisch in de neus. In de smaak een hoog restsuikergehalte en een laag alcoholgehalte. Verder een vrij laag zuurgehalte. Het bleek te gaan om Schilfwein Tradition 2005 Nekowitsch Neusiedlersee, Oostenrijk. De druiven voor deze wijn worden eind september geoogst en op matten gedroogd en dan in januari geperst. Daardoor verliezen de druiven 80% van hun gewicht. Het alcoholgehalte is 10 vol.% met een restzoet van 264 gram per liter.

Tot slot wijnnummer 6. Goudgeel van kleur. De neus is bepaald niet uitnodigend. Ik vind het een onprettige aparte geur. In de smaak vol zoet en vrij laag in alcohol. Bepaald niet ‘my cup of tea’. Ik mis vooral de frisheid in deze wijn. Het bleek te gaan om niet minder dan Riesling Icewine 2007 van Inniskillin, Niagara Peninsula, Canada. Ik heb dit bedrijf twee keer bezocht, maar ik kon desalniettemin de wijn niet plaatsen.

Conclusie

Een door ‘Peppi’ Schuler MW goed geleide proeverij. Het toont weer eens aan hoe moeilijk een blindproeverij in het algemeen en die van edelzoete wijnen in het bijzonder is. Het was leerzaam, onderhoudend en vormde een mooie afsluiting van de eerste dag. In de avond dineerde het gezelschap in het sfeervolle Schloss Vollrads.

Dag 2

Prof. Dr. Kauer van de faculteit toegepaste wetenschappen presenteerde het academische
programma dat aan de Universiteit van Geisenheim te volgen is. De universiteit heeft sinds kort een nieuwe naam: Hochschule Rhein Main University of Applied Sciences Wiesbaden – Rüsselsheim Geisenheim. Er zijn in Geisenheim 1100 studenten. Ze kunnen o.a. een Bachelor Degree en een Master Degree halen in International Wine Business en Oenology.

Naast de European Academy for Wine Education bestaat er in de Verenigde Staten een ‘Society of Wine Educators’ en in het Verenigd Koninkrijk, de ‘Association of Wine Educators’. Master of Wine Richard Bampfield gaf een toelichting over de Engelse instelling en Harnet Lambeck deed hetzelfde voor de Amerikaanse associatie.

Prof. Dr. Doris Rauhut van het Department for Microbiology and Biochmistry de voortgang het EU-project toe m.b.t. ‘Organic Wine Processing’. In het project werken 11 partners uit de verschillende EU-landen samen om een ‘Code of Good Practices’ en voorstellen te doen voor wetgeving. Italië heeft de grootste oppervlakte wijngaarden waar organisch gewerkt wordt (36.000 ha), gevolgd door Frankrijk (18.800 ha) en Spanje (16.830 ha). Duitsland is nummer 4 met 3000 ha en Oostenrijk is nu nog laag (2.450 ha) , maar groeit snel in organische wijnbouw. Certificering vindt nu nog volgens ‘Private Standards’ plaats. Daarbij heeft Frankrijk de meeste certificeringsinstanties. In Spanje en Zwitserland heeft men op nationaal niveau een regulering. Op de website van de adviserende organisatie www.orwine.org staat een uitgebreid document met als titel ‘Code of Good Organic Viticulture and Wine-Making. De hoogleraar vier categorieën waarin het gebruik van additieven en proceshulpmiddelen worden geregeld. Voor regelen van het SO2 gehalte blijkt de wijnlanden in de EU te verdelen. Duitsland en Oostenrijk verzetten zich tegen het vastleggen van de standaard.

De bijdrage van Prof. Dr. Dieter Hoffman van ‘Market Research’ was uitsluitend gericht op de onderzoeksresultaten van de Duitse markt. De Duitse consument drinkt minder bier en mousserende wijn. Daarentegen groeit de consumptie van wijn. Volgens deze hoogleraar verandert Duitsland van een bierland in een wijnland. Ook de gemiddelde prijs per liter groeit van 2 euro 50 naar 2.80 euro. Volgens de spreker moet Duitsland zich meer gaan richten op de productie van rode premium wijn. Dus van premium wit naar premium rood. Vooral de Dornfelder doet het goed in Duitsland.

Volker Schäfer van het Department for Oenology en Wine Technology een technische verhandeling over Musty Off Flavours. Contaminatie van wijn door TCA en TBA vindt vaak in oude wijnbedrijven plaats in slecht geventileerde ruimtes met een hoog vochtigheidsgraad. Houten pallets en houten plafonds vormen ook een bron van infectie

Prof. Dr. Peter Schwarz van het Department for Technology liet de laatste ontwikkelingen zien in Viticultural Engineering. Er is nu ook een oogstmachine ontwikkeld voor de mechanische pluk op steile hellingen. Ook op het gebied van bespuiten heeft men nieuwe machines die een soort precisie besproeiing doen. Aan het einde van zijn presentatie liet het direct online zien dat een oogstmachine aan het werk was in een wwijngaard. M.b.v. GPS werd sterk ingezoomd naar het bewuste perceel. Op het scherm zag je met strepen de machine aan het werk en hoeveel reeds was geoogst. De bewerkte rijen en de tijd die de oogstmachine nodig heeft. Alle gegevens worden op de computer opgeslagen. Een loonbedrijf kan zo precies laten zien hoeveel tijd men nodig had om de druiven in het perceel te oogsten en ook precies de hoeveelheid druiven.

Prof. Dr. Monika Christman van het Department for Oenology and Wine Technology hield een boeiend betoog over Wine Making and Wine Quality. Hoe kunnen we goede wijn maken en wat zijn daarbij de obstakels? Het maken van wijn is sterk in ontwikkeling. Er zijn nieuwe technieken, sustainability, tracebility, de bescherming van de consument de bescherming van het milieu en te hoge alcoholgehaltes zijn daarbij enkele belangrijke onderwerpen. Ze ging ook in op het belang van het juiste moment om te oogsten. Het moment van de rijpheid en gezondheid van de druiven valt vanwege het klimaat niet altijd samen. Het jaar 2006 is daar een voorbeeld van. Het was warm en vochtig en van de ene op de andere dag zaten veel wijnboeren met rotte druiven. Opmerkelijk was, dat machinaal geoogste druiven en met de hand geoogste druiven kwalitatief niet veel van elkaar verschillen. Het grootste gevaar schuilt in het transport van de druiven. Je zou verwachten dat de most van een destemmer (ontsteler) beter zou zijn dan die van een crusher (waar de druiven worden gebroken). Het tegendeel blijkt waar te zijn.

Aan het einde van de conferentie bezochten de conferentiegangers de proefvelden om een uitleg te krijgen over enkele lopende onderzoeksprojecten. Een opmerkelijk gezicht was een proefveld met 1000 ingegraven afvalbakken waarin de wijnstok was geplant. In het onderzoek is standaardisatie belangrijk. De bakken hebben dezelfde bodemsamenstelling. In een ander onderzoeksproject waren de wijnstokken in bakken in een kas gezet. De wijnstok had twee wortels. Men irrigeert de bakken met de twee wijnstokken om en om. Het uiteindelijk doel is een besparing van 50% op het water.

Tot slot

De 2e Conference European Academy for Wine Education 2009 was een boeiend evenement met veel (technische) informatie. Het werd met de voordrachten van 12 professoren een indrukwekkende Geisenheim-show. Het was jammer dat er maar ongeveer 50 deelnemers waren. Voor een dergelijke conferentie met zoveel informatie, moeten zich veel meer wijnopleiders aanmelden. Het was jammer dat slechts één hoogleraar voor een hand out had gezorgd. Volgend jaar vindt er weer een conferentie plaats. Volgens een van de ‘founding members’, Frank Smulders MW, is het niet uitgesloten dat het ergens in Zuid-Limburg zal plaatsvinden. Ik kan alle wijndocenten deze belangrijke gebeurtenis aanbevelen.