Het meest zuidelijke wijngebied op het noordeneiland van Nieuw-Zeeland is Wairarapa met als centrum het plaatsje Martinborough. Niet ver van dit plaatsje vestigde Wim Julicher een wijnbedrijf in de Te Muna Valley. Een rustige oude dag is wel het laatste waar hij aan denkt...

Wairarapa

Het wijngebied Wairarapa bezit 855 ha wijngaarden. Dit is 3% van het totale wijngaardareaal van Nieuw-Zeeland. De wijnbouw begon in 1980 toen pioniers zoals Neil McCullum de eerste pinot noir-wijnstokken plantte. Pinot noir is met 463 ha de belangrijkste variëteit. Daarna volgt sauvignon blanc (197 ha) en chardonnay (70 ha).

Passie voor bouwen

Wim Julicher groeide op in het Limburgse Swalmen. Bouwen was zijn passie. Zijn vader had een bouwbedrijf en het lag voor de hand, dat hij in het bedrijf van zijn vader zou gaan werken.
Het pakte anders uit. “I want to see the world”. Julicher wilde naar Australië. Op het laatste moment in 1972 veranderde hij de bestemming in Wellington, Nieuw-Zeeland.

Julicher werkte zich op tot uitvoerder en in 1992 begon hij zijn eigen onderneming. Hij verkocht in 1996 zijn bedrijf en wilde in Martinborough grond kopen om een nieuw bedrijf daar te vestigen. “We had the money and I want to do something”. Julicher en zijn vrouw kochten 20 ha weiland in de Te Muna Valley.
Hij plantte olijfbomen die hij uit Israël liet overkomen. Het bleek een verkeerde beslissing. De vorst vernietigde alle bomen.
Daarop besloot hij op de cultivatie van wijndruiven over te stappen.

Van olijven naar druiven

Of hij de kennis bezat om een wijnbedrijf te starten? “I am a reader, if you’re passionate enough, you can do it!”.
“We had to be big enough to trade”. We kochten irrigatieapparatuur, tanks etc. Alles nieuw. Het was een grote investering.
Zijn vrouw mocht de oogst van de eerste druiven niet meemaken. Zij overleed aan een ernstige ziekte en Wim stond er nu alleen voor. Hij zette door en heeft nu een wijnbedrijf met een Finse wijnmaakster.

Proeverij

Tijdens een diner met Wim Julicher en zijn nieuwe partner Sue Darling proefden we de volgende wijnen:

1) Julicher Sauvignon Blanc 2008. In de neus tonen van tropisch fruit. Duidelijk een andere stijl dan de ‘herbeceous’ Marlborough. Zachte aanzet en volle smaak. Toegankelijke en prettige wijn.
2) Julicher Riesling 2006. Kenmerkende neus van een Nieuwe Wereld Riesling. Goede, frisse aanzet. Zuivere smaak.
3) Julicher Riesling 2003. Duidelijk geler van kleur. Levendig in de neus. Zachte aanzet. Vrij lage zuurgraad.
4) Julicher Riesling 2008. Nog wat gesloten in de neus. Zachte, romige aanzet. Goed.
5) Julicher Chardonnay 2008. Mooie neus. Zachte aanzet. Kan wat meer textuur gebruiken.
6) Julicher Pinot Noir 2005. Vrij diepe kleur. Kenmerkende neus. Goed.
7) Julicher 2006 Pinot Noir. Complexiteit in de neus. Mooie zuren, goede textuur en lengte. Fraai!
8) Julicher 2007 Pinot Noir. Jaar met een slechte vruchtzetting en vroege regenval in december. Diepe kleur. Vrij strakke smaak. Heeft flesontwikkeling nodig.

Conclusie

Petje of voor Wim Julicher. Ondanks tegenslagen heeft hij van een weiland een wijngaard gemaakt en er een winery neergezet.
Julicher heeft inmiddels met zijn wijnen een goede reputatie gevestigd.
Het project is nog vrij jong. Zowel in de wijngaard als in de winery moet nog ‘fine tuning’ plaatsvinden. Wijnbouw in de Te Muna Valley staat nog in de kinderschoenen.
Wim Julicher hoeft niet bang te zijn voor een rustige oude dag!

Importeur: Le Chatelain in Echt

Website: www.julicher.co.nz