Door Charlotte van Zummeren

Wat is de gelegenheid?

De najaarsproeverij van Wijnkoperij Okhuysen in Haarlem. Op het industrieterrein heeft de wijnkoper drie hallen naast elkaar. Eén voor één zijn deze hallen in de loop der tijd in bezit genomen. Doordat je er zo doorheen kunt lopen, lijkt het toch een natuurlijk geheel. Het bedrijfslogo is goed waarneembaar op de drie grote laad- en losdeuren en als je aan komt rijden wapperen de waaiende vlaggen je vrolijk tegemoet.

Waarom?

Okhuysen heeft een jaarlijkse traditie van wijnproeverijen. In eerdere jaren waren deze gelegenheden in Des Indes in Den Haag en restaurant de Oesterbar in Amsterdam. Vandaag wordt er geproefd tussen de stellingen. Vraag is hoe vaak het bedrijf zijn wijnbestand ververst of aanpast? Louis en Xavier Kat zijn beiden zeer druk met alle gasten, Vincent Oostlander geeft antwoord : ‘We gaan zeker eens per jaar naar de beurs in de Loire én op werkbezoek naar de Bourgogne en Bordeaux. Op deze tochten (be)zoeken we nieuwe adressen en proeven we de laatste oogst. Zeker het proeven van de flesmonsters in de Bordeaux valt zwaar.’. Andere vraag is of alle wijnen voor horeca en particulieren te verkrijgen is: ‘Daar hebben we geen strikte scheiding in. Alle wijnen zijn ook in de winkel verkrijgbaar.’

Wie komen er proeven?

Op deze maandag is er volop horeca: restauranteigenaren, sommeliers én pers. De vrijdag en zaterdag ervoor waren de particulieren welkom.

Hoe verloopt het?

Het is een overzichtelijk industrieterrein aan de rand van Haarlem waar Okhuysen zijn opslag heeft . Zo’n ruimte gevuld met stellingen met op de planken eindeloze rijen en stapels houten wijnkistjes heeft vanzelf iets gezelligs. Het is gedeeltelijk geclimatiseerd en dat doet velen de jas aanhouden. Het is inmiddels half oktober en toch wel fris. Er zijn elf tafels met producenten en in het midden een hele lange tafel met proef flessen uit de hele wereld. De oesterman, bakker Menno en de kaasman zorgen voor de inwendige mens. Wat opvalt is dat het er ontzettend netjes en overzichtelijk uitziet. De wijnen zijn ook nog goed en groot genummerd, het proefboekje klopt helemaal en er zijn volop kanjers van spuugbakken.

Welke wijnen vielen op?

In totaal waren er 168 wijnen, waarvan er zo’n 70 bij producenten te proeven waren. Je moet een keuze maken, anders is de mond volledig gealcoholiseerd en beurs. Het blijft toch vervelend om dan sommigen te moeten overslaan. Iedereen staat altijd zeer uitnodigend op je te wachten en als je dan doorloopt naar een andere tafel, heeft het iets afwijzends.

Mas d’en Gil viel op met een gastronomische Priorat blanco Coma Blanca van grenache en macabeo en een Priorat tinto Coma Vella. De witte had een droge, sherryachtige neus en volle smaak. Een wijn om een boompje over op te zetten. De tinto had de diepgang én sap die je van een Priorat mag verwachten. Van Domaine Chante Cigale is de Vin de Pays de Méditerranée rouge een vermelding waard. Een instapmodel van het domaine, die het type wijn van dit district aangenaam introduceert. De witte en rode Chateauneuf du Pape’s van dit Domaine zijn krachtig, geconcentreerd en van de categorie ‘fasten your seatbelts’. Echt wijnen voor deze tijd van het jaar. Lidewij van Wilgen is trotse producente van Mas des Dames. Ze maakt hier echte Lanquedoc wijnen van blends van grenache met syrah, carignan en in één geval Alicante. Lidewij: ‘Dit is een donkergekleurd ras met hoge opbrengsten wat in principe niet zo geschikt is, maar deze stokken zijn zo oud dat er lage opbrengsten en goede kwaliteit van komt’. De Vin de Pays d’oc Blanc en Côte Rouge (met de Alicante) zijn zacht, fijn en een beetje zijdeachtig. De rode La Dame 2007 heeft een expressieve animale neus, een stevige jongen. Mas des Dames werkt zo organisch als mogelijk, alleen met een minimum aan ziektebestrijders. Van Wilgen zit sinds 2002 op Mas des Dames en heeft in 2005 met de AOC Coteaux de Lanquedoc in de Wine Spectator 91 punten gehaald. Dan doe je het goed. Mas des Dames is ook nog eens een topper op prijskwaliteit gebied.

En op de lange proeftafel?

Bij voorbaat was ik geïnteresseerd in de rosé van Château Giscours, omdat rosé en clairet uit Bordeaux zo kunnen fascineren, maar deze was wat lichter dan verwacht. De rode Château de Fontenille is een generieke bordeaux en ongelooflijk sappig. De clairet van dit huis, die overigens niet op de tafel stond, heeft een kenmerkende rooksmaak. Ongeveer dezelfde prijs en kwaliteit biedt Labatut-Bouchard, terwijl de Pessac Léognan Blanc van Château Le Sartre voor iets meer de zwaardere diepgang van deze streek biedt. Tot slot nog een vermelding voor de Valpodicella, Ripasso en Amarone van Palazzo Maffei, een voorbeeld van betaalbare, hoge kwaliteit.

De wereld rond?

Dat was inderdaad goed mogelijk met die 168 wijnen. Tot slot nog een compliment voor de ‘bites’: de diverse oesters van oesterman van den Noord combineerden uitstekend met wijnen van verschillende zwaarte. De natuurlijk zilte fines claires uit de Lanquedoc bleken uitstekend gezelschap bij een welverdiend glaasje water na het proeven. Een wereldproeverij.

Website: http://www.okhuysen.nl/

Charlotte van Zummeren