Door Charlotte van Zummeren

De Vuelta

Zojuist startte de Spaanse wielerronde in Nederland, in Assen om precies te zijn. Het is bonton om wielerrondes in Nederland te laten starten, in 2002 was het de Giro en volgend jaar hebben we de eer de Tour de France vanuit Rotterdam te laten beginnen. Deze start in Assen wordt echter volledig op het credo geschreven van de inmiddels overleden Commissaris van de Koningin van Drenthe, Relus ter Beek. Deze man was een levensgenieter. Hij hield van wielrennen en hij hield van wijn. Een mooie combinatie.

Geïnspireerd rijden we onze eigen Vuelta en bezoeken we de verschillende wijngebieden in Spanje.

Nederland

We starten in ons polderland, waar inmiddels volop wijn wordt gemaakt . Misschien dat de Spaanse Tourorganisatie daarachter is gekomen, zodat ze hier ook een glaasje kunnen drinken. Ik raad ze aan te beginnen bij de Apostelhoeve. Ze komen er praktisch langs op de weg naar Luik, of zoals zij het zeggen: Lieja. Een goede start van deze Tour is de Auxerrois van de Apostelhoeve die wordt gemaakt van druiven geteeld op de mergelhoudende hellingen van het Jekerdal. De familie Hulst zit hier al sinds 1970 en heeft zelfs nog nooit hoeven te chaptaliseren. De Auxerrois is een vettige, boterige wijn zònder het vanille van de chardonnay. Een fris, fruitig zacht glas.

Somontano, Navarra en Rioja

Vanuit het Jekerdal maken we een sprongetje om gelijk in Spanje uit te komen. Het eerste glas nuttigen we in Somontano. So-montano betekent onder de berg. Het is een relatief nieuwe DO die aan de weg timmert. Het is een mooi bergachtig en groen gebied . Bodega Enate maakt hier al achttien jaar wijn en investeert veel in haar kunstzinnig imago. Op de labels staan kunstwerken en op de winery zelf hangen alle originelen aan de muur. De Enate Chardonnay 2007 – één uit de brede range – kan volgen op de Auxerrois. In dit glas zit er wel licht vanille bij, maar het blijft zeer fijn en aangenaam. Het schijnt de favoriete wijn te zijn van Ed Nijpels, ook een politicus, maar van een andere kleur.

Van Somontano is het maar even op de pedalen staan om in Navarra uit te komen. Hier drinken we weer een chardonnay en niet zomaar eentje. De Chivite Coleccion 125 is gebotteld in een stevige fles. Dat doet recht aan de wijn, want dit is duidelijk meer dan de standaard chardonnay. De druiven zijn eind september geoogst en toch zijn de zuren vertegenwoordigd. Dat is belangrijk, want een chardonnay in deze prijsklasse (ca. 40 Euro consumentenprijs) moet wat meer bieden. Opvallend dat in dit grenachte-gebied zo’n chardonnay gemaakt wordt.

Rioja grenst aan Navarra en zou een logische volgende etappe zijn. Rioja is met haar drie wijngebieden een prachtig natuurgebied en een voorbeeld van een wijnlandschap met hellingen en dalen en ongelooflijke hoeveelheden wijnranken. Het kan hier behoorlijk spoken, dus een stevige wijn pimpt de ziel weer op. We beginnen met een witte rioja van Bodega Valserrano. Viura heeft als druif niet de beste reputatie. Dat zou je toch niet denken als je deze blanco 2007 proeft. Crèmigheid, citrus, groen appeltje, ananas en noten komen in de smaak naar voren. Deze wijn krikt in zijn eentje de reputatie van de witte Rioja’s omhoog. Chapeau!

Dan de favoriete wijn van Louis van Gaal, inderdaad geen wielrenner, de Rioja Muga reserva 2004. Deze wijn bestaat uit vier druivenrassen met hoofdzakelijk tempranillo. De 5 % graciano geeft zoals altijd iets chiques aan de wijn. Rioja wordt in vele varianten gemaakt en de Muga heeft een klassieke achtergrond. Twee jaar houtrijping op Frans - en Amerikaans hout, ongefilterd en een klaring met eiwit. Ondanks – of dankzij – de klassieke opvoeding is de wijn soepel en zijdeachtig. Schijnbaar sinds Van Gaal de huiswijn van het DSB stadion in Alkmaar. Een goede keuze.
We fietsen nu via de kathedraal van Burgos naar het kleine wijngebied Cigales. Geflankeerd door Rueda en Ribero del Duero is dit gebied een kleine jongen. Toch zijn er goede producenten en een aardige coöperatie: de bodega coöperativa Torondos. De coöperatie maakt Tinto, Crianza en rosé; de laatste is in de neus tropisch en belegen en in de smaak een bommetje fruit. Collega Bodega La Legua maakt rode wijnen die door Parker stuk voor stuk goed gewaardeerd zijn. Tempranillo, verdejo en albillo zijn de druiven van deze streek. Er worden twee types rosé gemaakt: een één jaar gerijpte en een jonge fruitige. Wij Nederlanders zijn meer gewend aan de laatste, maar de eerste is zeker de moeite waard. Bodega Santa Rufina is een grote naam in het gebied. Ze maken stevige wijnen. Bodega Santanta Rufina Crianza 2002 en de Ultimatum 2004 zijn klasse, maar heftig.

Costa Vert

We fietsen nu noordelijker naar de Costa Verte. Op dit moment slaan we een paar andere kleinere gebieden over, daar komen we later nog langs. In Valdeorras proeven we nog even van de godello-druif. De Vina Somoza is een fruitige wijn met fijne zuren, in de neus naar Fino neigend. Na vergisting heeft de wijn nog zes maanden sur lie gelegen en dat maakt het glas zacht. Godello is de naam in Valdeorras, in andere streken wordt de druif Verdello genoemd, in Portugal Gouveio.

Hierna belanden we in Rias Baixas en we fietsen gelijk naar het Val do Salnés bij het stadje Cambados aan de kust. Dit is één van de vijf subzones en bekend om zijn meest pure wijnen. Met zure benen kun je ook wel wat puurheid gebruiken. We proeven hier twee albarino’s die heel verschillend zijn. Zowel in uiterlijk als in smaak. Het etiket van de Granbazan Verde is zo lelijk met goud en landschappen, dat het bijna weer mooi is. Ideale fles om druipkaarsen in te zetten op puberfeesten met opgeschoten jongeren. Je proeft veel fruit, een Elzasser mineraligheid en een vleugje tropisch fruit. Er wordt veel geschreven over verschillen in neus en smaak, maar het oog wil ook wat en zo blijkt een lelijke fles een fantastische wijn te bevatten. De Paco & Lola komt uit dezelfde vallei. Een modern label met witte bollen op een zwarte achtergrond. Dit glas heeft een goede concentratie en is fris. Een moderne wijn, precies wat je verwacht.

De westkust

Hierna nemen we een enorme sprong om in Catalunya te landen. In het noordelijke gedeelte van Spanje, zeg maar alles boven de lijn Madrid, zijn ongeveer dertig wijnbouwgebieden te vinden en dat is niet niks. Een groot aantal liggen aan de kust bij Barcelona en in L’Arboc stoppen we even om een glaasje bubbels te drinken. Dit is het gebied van de cava en we fietsen naar de coöperatie Cellers de L’Arboc om te nippen aan de Mas Geroni. Dit is het jaar van de Prosecco en dat wordt ze van harte gegund, maar de Spaanse Penedès biedt een aantrekkelijk alternatief: de Mas Geroni opmerkelijk fruitig en toegankelijk. We fietsen door naar Montsant bij Taragona waar volgens kenners de beste coöperatie van Spanje zit, Celler de Capcanes. De coöperatie is mede op het hoge niveau gekomen doordat de Rabbi’s van Barcelona verzochten een koosjere wijn te maken. Dit heeft consequenties voor de wijngaard en wijnbereiding. Oudere stokken, eens in de zeven jaar niet oogsten, géén toegevoegde gisten, geen gebruik van gelatine, wel van bentoniet en eiwit mits geopend en gebruikt door een rabbi en zo nog meer. Zo gezegd en gedaan en deze koosjere wijn werd in 1996 door José Penin bij de top drie van Spanje gerekend. De coöperatie kon door het succes van de koosjere wijn beginnen met een bredere range van kwaliteitswijnen en stoppen met de druivenverkoop voor bulkwijnen. Dertien jaar later vertegenwoordigt de Peraj Ha’abib maar 3% van de totale productie. De druivenrassen zijn garnache del pais, cabernet sauvignon, carinena en tempranillo. Dit is een blockbuster voor bij het eten. Maar ook héél fijn om zo aan te nippen. Concentratie, rijkdom, zwoel, cassis en een duidelijke houtopvoeding. Mazzeltov.
Bij Terra Alta stoppen we nog even voor een glaasje Via Edetana, voor de helft garnache blanca aangevuld met viognier en muscat. De wijn heeft vier maanden op zijn gisten gelegen en is vervolgens op hout opgevoed. Het is een rustig ogende fles met in de smaak een hint van tropisch fruit. Fluweel, een beetje boter en een klein appeltje. Ideale aperitief wijn.

Het zuiden en de zon; Manchuela en Castilla La Mancha

Vanaf Terra Alta fietsen we een tijdje in een wijnloos gebied om in Manchuela af te stappen. Dit wijngebied ligt ten oosten van Utiel Requena en ten oosten van La Mancha. Door de hoogte van ca. 700 meter is het minder heet dan in La Mancha en dat komt het aroma van de wijnen ten goede. Hier drinken we een volle rode wijn van 15 vol. % alcohol. Geen kleine jongen, deze Vega Tolosa Bobal. Toch kun je deze wijn ook zonder eten drinken. Op 15 graden Celsius met kleine slokjes is het een echte genietwijn. De bobal is vooral bekend als rosé-druif in deze omgeving en alle complimenten voor de wijnmakers om voor dit geld zo’n rode wijn te maken.

We peddelen door naar het grootste en warmste wijngebied van Spanje, Castilla La Mancha, in totaal net zo groot als het hele Franse wijngaard areaal, 900 ha. De belangrijkste druif hier is door de enorme omvang van het gebied ook de meest gevinifieerde druif ter wereld, de Airen. Hier stoppen we ten zuiden van de Montes de Toledo bij Dehesa del Carrizal.

Spanje heeft in de wijnwetgeving de uitzondering van D.O. Pago. Dit is een D.O. status die niet aan een gebied, maar aan een bodega wordt toegekend die buiten een bestaand gebied ligt en een zodanige kwaliteit heeft dat een aparte status gegund wordt. Dat zijn er niet veel die dat hebben. Dehesa del Carrizal is er één van. De Multivarietal wordt gemaakt van cabernet sauvignon, syrah en merlot. De cabernet geeft de cassis en body, de syrah de kruidigheid en de merlot de elegantie. De houtlagering geeft de wijn rust en ouderdomspotentie.

De finish

Onze equipe heeft duizenden kilometers door Spanje ‘gefietst’ en heeft zure benen. Op smaakgebied zijn de papillen meer dan geprikkeld. De dorst is nog niet gelest en de nieuwsgierigheid blijft. Dit inspireert tot meer, er is nog zoveel te proeven. ¡Qué viva España!
Charlotte van Zummeren

Somontano: Enate wordt geïmporteerd door Residence wijnen
Navarra: importeur van Chivitre Coleccion 125 is Gastrovino
Rioja: Wijnimport J. Bart is importeur van Muga en La Gironde van Valserrano
Valdeorras: Residence wjnen is importeur van Vina Somoza
Cigales: La Legua en Torondos hebben nog geen importeur, Bodegas Santa Rufina wort geïmporteerd door Schouten Wijn & Gedistilleerd import
Rias Baixas: Wijnimport J. Bart importeert Granbazan Verde en wijnhandel Leon Colaris Paco & Lola
Catalunya: Wijnimport J. Bart importeert Mas Geroni en Peraj Ha’abib en Wijnkoperij la Persistance Via Edetana
Manchuela en Castilla La Mancha: Wijnimport J. Bart importeert Vega Tolosa Bobal en Dehesa del Carrizal

En verder met dank aan: Vinos de Espana (Spaanse ambassade), Melman Communications en Mathilde Meijers.