Door Charlotte van Zummeren

Passagiers Terminal Amsterdam

Er zijn de nodige proeverijen de laatste tijd en Noord Holland is populair bij de organisatoren Deze eerste maandag in april 2009 is Amsterdam aan de beurt. Rechtsgelegen achter het Centraal Station ligt de Piet Hein kade met veel grote gebouwen naast elkaar. Eén daarvan is de Passagiers Terminal Amsterdam (PTA). Het is goed bereikbaar met zowel auto als openbaar vervoer en onder het gebouw zit een grote parkeergarage. De organisatie van Vinos de España houdt hier de 16e editie van dit evenement er zijn 40 wijnhuizen en 26 wijnimporteurs present.

Badges

‘Een rij, wat is dit nu?’. Bij binnenkomst op de begane grond staat er direct een forse rij met veel bekende gezichten erin. Men is niet echt enthousiast over deze entree ‘dit maken we nooit ergens mee’. Het wachten is op de badge, maar sommigen slaan dit over en vinden zonder het attribuut de weg naar de proeverij boven.
Op de eerste verdieping, per roltrap bereikbaar, is een grote zaal. Echt groot. Meteen voor de roltrap staat de tafel met de glazen. Verderop links is een Spaans buffet uitgestald, daarnaast een tafel met koffie, kruidenthee en sappen. Voor deze culinaire plek staan loungestoelen waar menigeen even uitrust. Er zijn 66 genummerde proeftafels met open spuugbakken. Gelukkig hebben sommige tafels, zoals Anfors, hun eigen dubbele, gesloten spuugbak.

De proeftafels

‘You want to taste the rosado? Oh, I will open the bottle’. Gabriel Merayo Feliz van Vina Albares gaat op zoek naar de kurkentrekker. Vlot na het openingsuur is het al druk bij de tafels, sommigen schijnen er zelfs een beetje door verrast. Er staan her en der statafels opgesteld, waar je glas kunt neerzetten en eventueel notities maken. Handig. Ook de aanwezige mandjes met zoete heerlijkheden worden niet onberoerd gelaten.

De Spaanse bodega’s hebben hun tafels aan de rechterkant en Nederlandse importeurs aan de linkerkant. Nog redelijk wat wijnbedrijven zoeken een importeur.
‘We only make a few thousand bottles of this wine’. Bij Pago de los Capellanes van D.O. Ribera del Duero proef ik de Joven Roble, de Tinto Crianza en Tinto reserva resp. zonder houtrijping en met langere rijping op Franse barriques. Het zijn blends van tempranillo met cabernet sauvignon en soms merlot. De twee premiumwijnen, ‘Parcela El Nogal’ en ‘Parcela el Picon’ zijn 100% tempranillo met lange houtopvoeding. El Nogal wordt in sommige jaren in beperkte oplage gemaakt. Mooie stevige flessen met een onderscheidend etiket. De wijnen lopen op in stevigheid en complexiteit. Bij de eerste wijnen merk je duidelijk de invloed van de cabernet sauvignon. ‘We don’t have an importer yet’ zegt Paco Casas een beetje triest.

Bij de importeurs stuit ik op Anfors. Dat is toch een Italiaans importeur? Hans Bijvoets legt snel uit ‘vandaag is de coming out van de Spaanse tak van Anfors. Ik doe dit samen met Marcel van Twist, al lang een Spanje specialist’. Van Twist vervolgt: ‘we staan hier met het familiebedrijf Parés Baltà uit de Penedés. De twee schoondochters zijn oenoloog en de wijnmakers van het bedrijf. Ze werken al sinds 1790 organisch’. Parès Baltá heeft een grote range van wijnen. Cava, wit, rood en premiumwijnen uit Priorat. Anfors heeft een goede naam op het gebied van Italiaanse wijnen en levert aan veel restaurants. Het is interessant om te zien waar Parès Baltá gaat verschijnen.

Onontdekte Spaanse druivenrassen

Master of Wine en Spanje-expert Frank Smulders geeft een seminar over onontdekte Spaanse druiven en er staat weer een rij. Ghislaine Melman van Melman Communications, organisator van het evenement, controleert hier persoonlijk de namenlijst. Zo’n vijftig personen zijn aanwezig. Frank Smulders vertelt vlot, helder en duidelijk over de onbekende druivensoorten van Spanje: ‘in vergelijking met Frankrijk en Italië heeft Spanje minder variatie. Het is toch voornamelijk tempranillo en garnacha , maar er zijn ongelofelijk veel variëteiten aanwezig in het land die onbekend zijn bij de rest van de wereld. Wat dat betreft kan wijnland Spanje nog enorm groeien’, aldus Smulders.

We proeven een rosé cava van de druivensoort terpat. In tegenstelling tot rosé champagne heeft rosé cava wel een wettelijke verplichte inweking. Dit glas van de terpatdruif uit Catalonië heeft opmerkelijke zuren.
‘Oh, sorry’, de onzekere jongen die inschenkt morst een beetje van een port-achtige vloeistof op tafel. Het is een wijn van de menciadruif uit Bierzo. Smulders: ‘het is zeer twijfelachtig of dit ras cabernet franc is. Het lijkt er misschien op, maar het is zeker niet bewezen’. Een hele geconcentreerde wijn met een dijk van een neus die daarna een beetje tegenvalt en droog is. Uit de D.O. Tierra de León komt de druif prieto picudo, de wijn van Bodega Villacezan is beduidend eleganter dan zijn voorganger. Een opvallende witte wijn was de D.O. Ribero del Guadiana van de druivensoort cayetana blanca. Adriënne van Gils importeert deze Bodegas Martinez Paiva uit de Estramadura. De wijn is opgevoed op Frans hout, krijgt geen malolactische gisting en in het mondgevoel zit een zekere vettigheid. ‘Deze druif heeft meer karakter dan de airen, ook al komt het uit het heetste gebied van Spanje’.
Smulders geeft later op de middag nog een seminar over witte wijnen en cava’s. Deze Master of Wine is een zeer boeiend verteller die toehoorders van ieder niveau weet te fascineren.

Conclusie

‘Met zoveel geïnteresseerden zijn rijen niet te vermijden’, antwoordt Ghislaine Melman desgevraagd. Daarmee is dan – met de spuugbakken – het enige negatieve commentaar te geven. De ruimte was prima, je kon rondlopen of je even afzonderen aan een hoge tafel om te proeven en te schrijven. Het aanbod van wijnen was kwalitatief en kwantitatief goed, een excellent proefboekje en seminars die wat toevoegen.
Een mooie traditie van Vinos de España.

Charlotte van Zummeren

p.s. Van een aanwezige hoorde ik dat de kleine paarse gesloten proefbakken nergens te huren zijn en een tientje per stuk kosten. Is er dan niemand die in dit gat van de huurmarkt kan springen?