“Decennialang werd er over wijn geschreven op een manier die mensen waarschijnlijk eerder afschrikte dan aantrok. Wijn werd gepresenteerd als iets héél bijzonders waarvoor je bijna een opleiding moest volgen om er met plezier van te kunnen drinken. En àls je dan een drup van die exquise nectar op de tong kreeg, werd je verondersteld kerkklokken te horen galmen en koren te horen jubelen. Welnu, dat lukte hóóguit als je niet een druppel maar een fles tot je nam. En dan liefst een heel grote.``

Bovenstaand citaat is afkomstig uit ‘De complete wijnliefhebber’, het zesde boek van wijnschrijver Hubrecht Duijker en het boek dat mij eind jaren zeventig definitief in de ban bracht van de wijn. Het is in aangepaste vorm herplaatst in zijn meest recente werk, ‘De Duizend van Duijker’, en exemplarisch voor de luchtige, humoristische stijl waarin hij sinds 1973 maar liefst 112 boeken over zijn favoriete onderwerp heeft gepubliceerd. Of het nu over wijnstreken, wijngaarden, wijnbouwers of wijndrinkers ging, de toon was luchtig en ontspannen, zonder theoretische uitweidingen, technische toestanden of weelderig blabla maar altijd tot de rand toe vol informatie. Wijn is emotie en Duijker kan die opwekken als de beste.

Terugkijkend op zijn lange schrijverscarrière heeft Hubrecht Duijker zijn archiefmappen nog eens doorgevlooid en een werk gecomponeerd vol wijnwetenswaardigheden, wijnwijsheden, wijnstreken, wijnbouwersportretten, wijnanekdotes, wijnkooptips en wijn- en spijssuggesties. Thematisch gegroepeerd in elf hoofdstukken over het proeven, kopen en genieten van wijn, met typisch Duijkeriaanse titels als ‘Buitengewone bubbelwijnen’, “Zoete zaligheden” en ‘Verrukkelijk versterkt’. Duizend kortere en langere wijnweetjes, met onder het luchtige oppervlak een ongelofelijke hoeveelheid informatie. Alles, zoals wij hem kennen, in uiterst zorgvuldig

Nederlands en – steeds zeldzamer in de Nederlandse wijnjournalistiek – nooit op de man. Een boek om in de hand te nemen, aan te snuffelen, in kleine slokjes tot je te nemen, na te genieten en weer even weg te leggen, steeds opnieuw. En voor de echte diehard is er ook een website, waar de duizend wetenswaardigheden geleidelijk door auteur en lezers worden aangevuld.

Inmiddels staat Duijker zover boven de materie dat hij op speelse wijze een haarfijn beeld kan schetsen van wijn, wijnmensen en alles daaromheen. Losjes, informatief en relativerend, misschien op zijn eigen flaptekst na: “Dit is mijn rijkste, mijn leukste, mijn verrassendste wijnboek ooit”. Een uitspraak die mij op het eerste gezicht iets teveel doet denken aan de woorden van Jean Trimbach: “Vraag een wijnboer wat zijn beste oogstjaar is en hij zegt ´het laatste’”. Maar naarmate ik er langer over nadenk, kom ik steeds meer tot de overtuiging dat Hubrechts uitspraak in de kern toch juist is. ‘De Duizend van Duijker’ is een oorspronkelijk en fascinerend wijnboek, een parel aan de kroon van de Wijnschrijver des Vaderlands. Verplicht onder de schoorsteen of de kerstboom van elke wijnliefhebber.

Hubrecht Duijker, De Duizend van Duijker
Unieboek / Het Spectrum 2010
ISBN 978 90 274 2695 6
424 blz. € 34,99
www.deduizendvanduijker.nl