2009
oogst in Oostenrijk: de wetmatigheid van de serie
9
Redactie: vertaling persbericht
Het is een beetje griezelig dat de 9 in het oogstjaar
zo veel gelijkenis vertoont.
Het begon in 1959, een jaar dat in Oostenrijk en in
veel andere landen, uitstekende resultaten gaf. Mooie
witte wijnen en in het bijzonder de zoete witte wijnen
zijn nog steeds het levende bewijs van de legendarische
reputatie van dit wijnjaar. Lees verder.
Een decennium later in 1969 was de natuur zelfs nog
genereuzer. Het werd het meest opulente oogstjaar
voor botrytiswijnen. Oostenrijk plaatste zich daarmee
met de zoete wijnen in de belangstelling van wijnliefhebbers
in het buitenland.
Het oogstjaar 1979 was een ‘allrounder’.
Er waren mooie witte wijnen, maar voor de eerste keer
maakte men ook ‘echte’ rode wijnen met
diepte en een goede structuur. Ook waren er in dat
jaar edelzoete witte wijnen. Ook in 1989 plaatsten
de zoete witte wijnen zich in de belangstelling, terwijl
in 1999 over de gehele linie zowel witte, rode en
zoete wijnen de hoogste kwaliteit toonden.
Een dergelijke imposante serie oogstjaren met een
negen, kan niet in 2009 in een keer verloren gaan.
Hoewel het nog te vroeg is om een definitief oordeel
te vellen, heeft men hoge verwachtingen.
Pieken en dalen
Statisch
gezien verliep de winter gemiddeld. Enkele ‘warme’
periodes werden afgewisseld door ijskoude dagen. Er
was in ieder geval geen gebrek aan vochtigheid. Ook
in het voorjaar liet dit beeld zich zien. Volgens
de meteorologische statistieken, was maart een van
vochtigste maanden sinds jaren. Dit betekende, dat
een ander extreem weersbeeld in april noodzakelijk
werd: droog en warm weer. Het voorjaar verliep dus
grillig. Mei was daarentegen te koud en regenachtig.
In enkele wijngebieden hagelde het en reduceerde ongewenst
de oogsthoeveelheid.
Vroege bloei – vroege oogst?
Men zegt wel dat er tussen bloei en oogst 100 dagen
liggen. Omdat in sommige gebieden de bloei al eind
mei begon, werd op een vroege oogst gerekend. Toch
bleek het koele weer de bloei te vertragen, wat leidde
tot een onregelmatige vruchtzetting met problemen
zoals ‘coulure’.
Extreme zomer
In juni moet voor het goede verloop van de groeicyclus
wat regen vallen. In het oosten van Oostenrijk viel
er in 48 uur meer regen dan gemiddeld in één
maand. Ook werd Stiermarken getroffen door de hagel.
Juni deed zijn best met veel regen en andere schadelijke
weersomstandigheden. De recordregenval zorgde zelfs
voor aardverschuivingen en overstromingen.
De druivenstok heeft gedurende de vegetatieve cyclus
een zekere hoeveelheid vocht nodig, maar in 2009 waren
de weersomstandigheden té extreem. Ook in juli
wisselden korte, warme periodes zich af met rampzalige
weersomstandigheden. Vooral de haast catastrofale
storm op 23 juli zal menigeen in het geheugen blijven.
De zomer van 2009 kan gekarakteriseerd worden als
het jaargetijde met de meeste inzet van de brandweer
en een recordschade door de hagel. Het was een extreme
zomer met stormen, overstromingen, aardverschuivingen,
recordonweer en hete, haast tropische weersomstandigheden.
Het is bepaald geen gemiddeld jaar te noemen. Meteorologen
merkten droogjes op, dat het té nat en té
warm was.
Pleister op de wonde: rijpheid, fruit en veel
aroma’s
Het leek alsof de natuur een compensatie voor de
problemen met de vegetatieve cyclus wilde geven. Het
weer in september en zelfs in het begin van oktober
liet zich van zijn goede kant zien. De ‘Indian
Summer’ zorgde voor een goede concentratie van
het sap in de druiven. In sommige gebieden vielen
er regenbuien en moest men tijdens de oogst de rotte
druiven weggehaald worden. Warme dagen en koele nachten
waren ideaal voor de belangrijkste druivenvariëteiten
van Oostenrijk. De nazomertemperatuur liep soms op
tot 28 graden Celsius. Het werd uiteindelijk een race
tegen het weer. Zij die de oogst op 8 oktober nog
niet hadden binnengehaald, moesten het hoofd bieden
aan een vroeg invallende winter met sneeuw, regen
en wind.
Voortreffelijke kwaliteit in wit, rood en
zoet
De witte wijnen vaan 2009 tonen een perfecte combinatie
tussen rijpheid, genereus fruit, complexiteit en een
optimale structuur.
Een zorgvuldige selectie van de blauwe druivenrassen
in de wijngaard zowel als bij binnenkomst in het wijnbedrijf
was noodzakelijk om een goede kwaliteit te verzekeren.
Ook de producenten van zoete wijn kwamen dit jaar
aan hun trekken. De regenval maakte het ontstaan van
botrytis gemakkelijk en de warme temperaturen in de
tweede helft van oktober zorgden voor de toevoeging
van hoeveelheid aan de kwaliteit. Elke wens om een
Spätlese tot een Trockenbeerenauslese met Prädikat
te maken ging in vervulling. Zelfs de makers van ijswijn
kregen vlak voor Kerstmis met de invallende vorstperiode
een cadeau. De hoeveelheid is weliswaar niet groot,
maar wel van excellente kwaliteit.
Klein maar fijn
Aan het einde van december schatte men de oogsthoeveelheid
op 2.1 – 2.3 miljoen hectoliter wijn. Hoewel
de officiële cijfers pas eind februari beschikbaar
zullen zijn, kan nu al geconcludeerd worden, dat de
opbrengst beneden het voorschrijdend jaargemiddelde
ligt. Oostenrijk wordt echter gecompenseerd met een
de beste kwaliteitswijnen met structuur en karakter,
fruit, finesse en rijpheid. Het is pikant, dat het
oogstjaar 2009 zijn plaats mag innemen in de legendarische
serie van de negentigers.