Na ons bezoek aan Setúbal en Lissabon, bevinden
we ons nu over de Taag (Alentejo). Op weg naar het
wijnbedrijf van João Portugal Ramos en de pousada
van Évora.
De afstand Setúbal - Estremoz over de autobaan
naar Spanje, is ongeveer 140 km. Op dat betrekkelijk
korte traject zie je het landschap veranderen door
de drie belangrijke klimaatinvloeden die in Portugal
van belang zijn. Al snel na Setúbal verdwijnt
de Atlantische invloed, om plaats te maken voor de
mediterrane die voorbij Évora continentaal
wordt. Het landschap wordt wijds en glooiend. We nemen
de afslag Estremoz en staan al spoedig voor de ingang
van het wijnbedrijf van João Portugal Ramos.
Het project van een wijnmaker
Aan het eind van de tachtiger jaren van de vorige
eeuw verkeerden de meeste oenologen van de Alentejo
nog in de anonimiteit van adega’s. João
Portugal Ramos was toen de eerste die aan de weg timmerde
door zijn naam te verbinden aan de wijnen die op de
markt kwamen. Hij werd een bekende persoonlijkheid
die respect van de consument geniet. Hij dankt zijn
bekendheid aan kwaliteitswijnen, met een herkenbare
stijl, die het stempel van de ‘auteur’
dragen. Van 1985 tot 1992 was hij verantwoordelijk
voor de oogsten van Quinta do Carmo, voordat Lafite-Rothschild
de eigenaar werd. In 1990 begon hij zijn eigen wijngaard
rond Estremoz aan te leggen. Inmiddels maakt hij wijn
van 500 ha oppervlakte, 250 ha daarvan zijn eigen
bezit. We worden ontvangen door Pedro Lobo, PR &
Sales Manager. João zelf is in Italië
voor de bruiloft van zijn zoon.
“João
Portugal Ramos is het project van een wijnmaker. Hij
is het merk en niet, zoals bij andere bedrijven, het
château. We zijn tegenwoordig qua grootte de
tweede producent van de Alentejo. Daarnaast produceren
we in Ribatejo, Beira en recent in de Douro. 84% van
onze productie is rood, 16% wit. Wit wordt in een
aparte ruimte gevinifieerd, ook is de productie van
kleine volumes rood gescheiden van die van grote volumes.”
Voor de lunch proeven we de merken: Loios, Marquês
de Borba, Marquês de Borba Reserva en Vila Santa.
Tijdens de lunch voegt zich José Maria Soares
Franco bij ons. Het was drieënhalf jaar geleden
groot nieuws in Portugal. De een had Quinta do Carmo
(Lafite-Rothschild) op zijn conduitestaat, de ander
Barca Velha (Sogrape). Als twee wijnmakers van dat
kaliber de handen ineen slaan, spreekt iedereen erover.
Ze hebben de krachten gebundeld voor een nieuw project
in de Douro. De eerste resultaten van de samenwerking
hebben de toepasselijke merknaam Duorum (‘van
twee’).
Duorum Douro Tinto 2008 is bijna ondoorzichtig rood.
Jonge fruitige neus met kruiden en mineralen. ‘Serieus’
met structuur in de mond. Lange afdronk. Elegante
stijl.
Duorum Reserva Vinhas Velhas Douro Tinto 2007 is
ondoorzichtig rood. In de neus: warme chocola en gesmeerde
stroop door mooie integratie van fruit en hout. Klassieke
smaak met fruit, mineralen en de kracht van zachte
tannines. Zeer
lange afdronk. Geconcentreerde wijn om nu al te drinken,
maar ook geschikt om te bewaren.
Duorum Vintage Port 2007 is ondoorzichtig paars van
kleur. Intens op de neus: fruit met de kracht van
een blikkerende zon op een reflecterende bodem. Zeer
geconcentreerd zacht en zoet van smaak. Wie van jonge
vintage port houdt, kan niet beter wensen.
José Maria Soares Franco: “Al toen ik
meer dan 30 jaar geleden als wijnmaker begon, was
het in de Douro bekend dat het mogelijk is om van
oude wijngaarden (‘vinhas velhas’) grote
wijnen te maken. Het is natuurlijk niet zo dat er
altijd grote wijnen van oude wijngaarden komen. Wel
blijkt een oude wijngaard aan de kwaliteit van de
wijn bij te dragen, doordat hij beter tegenspoed in
het klimaat en variatie van jaar op jaar verdraagt.
Daarom hebben wij in ons project Duorum heel sterk
ingezet op oude wijngaarden. De grote aandacht voor
Dourowijnen van de afgelopen 10 jaar in de nationale
en internationale pers, verbaast mij persoonlijk niet.
De opwaardering van het gebied loopt vooral via Dourowijnen,
ook doordat het niet makkelijk is om nog met portwijn
te groeien, noch in volume, noch in geld. Wij streven
met ons project naar iets wat nog ontbrak in de Douro.
Namelijk gastronomische wijnen, zonder de overdreven
alcoholpercentages die nogal in de mode zijn. De schuld
van die hoge alcoholpercentages ligt niet alleen bij
de producent. De markt, onder invloed van bepaalde
wijnschrijvers, dwingt de producent haast om te overdrijven.”
Na de lunch rijden we over een binnenweg door een
glooiend landschap, met overal verspreid kurkeiken,
naar Évora.
Évora
De Lusitaniërs, die de plaats tot hun hoofdstad
maakten, gaven haar de naam Ebora. De Romeinen
ommuurden haar en Plinius Senior, die de stad bezocht
heeft, vond haar rijk aan tarwe en noemt haar Ebora
Cerealis in de beschrijving die hij ervan geeft
in zijn Naturalis Historia. Julius Caesar
kende haar een uitzonderlijk gewicht toe en verleende
haar de titel Liberalitas Julia.
Évora heeft net als Lissabon in de groene
Michelingids de hoogste beoordeling van 3 sterren:
‘Worth the journey’. Het historisch centrum
is werelderfgoed van Unesco. De pousada bevindt zich
in het klooster, waarvan de congregatie is opgericht
in 1485.
Hoewel pas begin juni, loopt de temperatuur overdag
al op naar 35°C. We bereiden ons in de koelte
en rust van het klooster voor op het vervolg van onze
reis naar het midden van Portugal.