Door Aad van der Werf

De groten der aarde eten sinds 1784 in restaurant Tavares, het oudste restaurant van Portugal. In de loop van 2008 kwam de talentvolle, jonge chef José Avillez. Eind 2009 volgde de Michelinster.

De trein van Cascais/Estoril naar Lissabon rijdt het grootste deel van de rit pal langs de kust. Het eindpunt is station Cais do Sodré. Buiten steken we het plein over. De steil omhooglopende Rua do Alecrim (Rozemarijnstraat) in. Het is begin februari, de zon schijnt, de hemel is strakblauw, de temperatuur rond lunchtijd 18 °C. ’s Zomers kan de temperatuur wel de dubbele waarde bereiken. Dan verdient taxi, tram of lift de voorkeur om van de beneden- naar de bovenstad van Lissabon te komen.

Ook is het voor wie last van hoogtevrees heeft beter om halverwege de Rua do Alecrim niet achterom te kijken. Beneden in de diepte stroomt de in de zon schitterende Taag, uit in de Atlantische Oceaan. We bereiken Chiado. Links het standbeeld van de grootste Portugese schrijver uit de zestiende eeuw: Luís de Camões. Rechts, voor een van zijn favoriete koffiehuizen A Brasileira, zijn evenknie uit de twintigste eeuw: Fernando Pessoa.

Nog een klein stukje verder omhoog de Rua da Misericórdia (Genadestraat) in. Aan de linkerkant op nummer 35 restaurant Tavares. Bij binnenkomst wanen we ons in een paleissfeer: kristallen kroonluchters, gouden spiegels.

Lunch

A horta da galinha dos ovos de ouro, de moestuin van de kip met de gouden eieren, past uiterlijk perfect in het interieur van restaurant Tavares. Het ei is op lage temperatuur gekookt en van aardse aroma’s voorzien. “Nog nooit zo’n lekker eitje gegeten,” merkt mijn vrouw op.

Bacalhau à Brás, traditioneel Portugees stokvisgerecht, moderne twist van olijven die met textuur van druiven intens van smaak in de mond ‘ontploffen’.

Selectie van Portugese kazen: 5 soorten van geit, koe en schaap, met rechts de fameuze Serra da Estrela. Bijzondere presentatie: elke kaas is met een verschillende kruidenstreep verbonden met een verschillende vrucht.

Wijn: Luís Pato, Vinha Formal 2006, Vinho Regional Beiras, een rijpe witte wijn die zich bij alle gerechten staande hield.

Koffie met lekkere, soms in de mond ‘ontploffende’, dingetjes.

Restaurant Tavares heeft onze band met Lissabon versterkt. Er wordt klassiek Portugees, gekookt, met een duidelijke visie op de toekomst. En wie voor het eerst in Lissabon komt, zoals Slauerhoff per boot in 1928, moet hem er nog maar eens op nalezen:

Aankomst

Na lange dagen door de storm geteisterd
En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn,
Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd,
Vind ik mij zitten op het zonnig plein.

Geleund in de uithoek van een balustrade,
Zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.

Beneden karren raatlen, kranen kreunen,
Hier is het stil, terwijl alleen gitaren
Een oude fado traag en droef opdreunen,
En of karveelen weer de Taag opvaren.

Aad van der Werf
www.draagvlakbv.nl

www.restaurantetavares.pt