Afgelopen donderdag vond in restaurant De Treeswijkhoeve
bij Waalre een unieke lunch plaats met de Zweedse
wijnen van Blaxsta Vingård die door Heisterkamp
Wijnkopers worden geïmporteerd.
Drie persoonlijkheden hadden daartoe de handen ineengeslagen.
Uit Zweden kwam speciaal voor deze gelegenheid de
wijnboer, chefkok en hotelier Göran Amnegård
naar het Brabantse, Bert Horstman wijnkoper van Heisterkamp
die de partijen bijeenbracht en de chef-kokeigenaar
Dick Middelweerd die de regie in de keuken van De
Treeswijkhoeve had.
Wijnbouw in Zweden
Wijnbouw in Zweden wordt op beperkte schaal uitgeoefend.
Het koele Zweedse klimaat staat grootschalige wijnbouw
(nog) niet toe. De meeste druiventeelt komt van hobbykwekers.
In het land wordt onder ‘Zweedse wijn’
ook wel wijn van andere vruchten verstaan.
Zweden is het meest noordelijke Europese land waar
wijnbouw mogelijk is.
Vóór de Kleine IJstijd vond het er ook
al plaats. Sinds eind vorige eeuw worden er ten zuidoosten
van Malmö in het Zuid-Zweedse Skåne län,
in Södermansland op 100 km ten westen van Stockholm
en op het eiland Gotland opnieuw pogingen ondernomen.
Vaak wordt gedacht dat de opwarming van de aarde hier
debet aan is. Toch zijn het vooral de nieuw ontwikkelde
druivenvariëteiten en vinificatietechnieken die
dit mogelijk maken.
Er wordt veel kennis via CCOVI
(Brock University Ontario) uit de Canadese wijnbouw
gehaald.
Hoewel het klimaat t.o.v. andere wijnlanden vrij koud
is, zijn het de langere zomerdagen die de teelt van
druiven met groeitijd compenseren. Vanwege het koele
klimaat en de toegepaste druivenvariëteiten heeft
men minder last van schadelijke insecten en schimmelvorming.
Hierdoor kan men toe met minder dan wel geen bestrijdingsmiddelen.
Zweedse wijn kent geen officiële herkomstbenaming,
maar het land is wel ingedeeld in een wijnbouwzone
(A) zoals door de Europese Unie bepaald.
In 2006 werd er ruim 5.500 liter wijn geproduceerd.
Tweederde rode wijn en éénderde witte
wijn. De totale wijnproductie stijgt jaarlijks.
Blaxsta
Vingård
Göran Amnegård werkte 17 jaar lang als
chefkok in Canada en besloot rond de millenniumwisseling
met zijn gezin terug naar Zweden te verhuizen.
In het plaatse Blaxsta dat 130 km ten zuidwesten van
Stockholm ligt, kocht hij een boerderij en plantte
er de eerste wijnstokken aan. Al snelde opende hij
een restaurant.
De wijngaard ligt op de 59ste breedtegraad en is daarmee
de meest noordelijk gelegen wijngaard van de wereld.
Inmiddels is de wingerd 2 ha groot. De belangrijkste
variëteit is vidal blanc. Daarvan maakt Amnegård
zijn ijswijn. Omdat de gasten in het restaurant ook
droge wijnen vragen, heeft hij nu drie rijen met chardonnay
– en merlotdruiven.
Het voorjaar komt in Zweden later opgang dan bijvoorbeeld
in Bordeaux, maar de oogst valt op dezelfde tijd.
De dagen in de zomer zijn lang en de lichtintensiteit
is sterk. De nachten zijn koel. Een ander aspect is
de terroir. De bodem bevat veel mineralen die de ontwikkeling
van het wortelstelsel stimuleren. Die mineraliteit
vindt je terug in de wijnen.
De koele nachten en warme zomerdagen zorgen voor het
behoud van de aroma’s in de druif. Volgens de
Zweed hebben de natuurproducten in zijn land meer
aroma’s dan in elk ander Europees land. De appels
bijvoorbeeld smaken veel beter dan die uit Frankrijk.
De lunch
De uitgenodigde pers werd in restaurant De Treeswijkhoeve
ontvangen met een amuse van ganzenlever, biet, hazelnoot
en sinaasappel. Daarbij serveerde men de Rosehip Ice
Wine 2009 van de Blaxsta Vingård. Een opmerkelijk
begin. Deze ijswijn van rozenbottel ruikt bijzonder
en de smaak is opmerkelijk fris.
Op
de mooi opgedekte tafel kwam het eerste gerecht
van zacht gegaarde kreeft, gelei van hoisin, schuim
van limoenblad en 48 uur gegaarde buikspek. Visueel
bijzonder mooi, maar ook smaaktechnisch heel spannend.
Daarbij werd de Blaxsta Chardonnay barrique 2009 geserveerd.
De productie is slechts 300 flessen. De wijn wordt
na vergisting op tank op barrique gelagerd. De koude
vergisting duurt 5 maanden. Het resultaat is een delicate
Chardonnay
in de neus waar een licht boterig aroma in te ontdekken
valt. In de smaak heel fris met goede zuren en aangename
mineraliteit. Een opmerkelijke wijn die in een proeverij
door niemand als een Scandinavische wijn zal worden
herkend.
In combinatie met het mooie gerecht excelleren zowel
de Chardonnay als de kreeft. Een prachtig begin van
een bijzondere lunch.
Voor het tweede gerecht tekende
de Zweedse chefkok. Het was Kroppaka gevuld met gerookt
gevogelte en zwarte truffel, gemberkoeksaus en preiselberen.
Dit typische Zweedse aardappelgerecht dat daar ook
wel ‘het gerecht van de armen’ heet, werd
gecombineerd met een Blaxsta Merlot 2008. De wijn
is 100% Merlot omdat de wijnmaker volgens zijn zeggen
niets had om de wijn te blenden.. Het was een verrassende
combinatie. Het gerecht is bijzonder vanwege de structuur
en de mooie
smaak. De Merlot van 2008 oogde als een Pinot Noir
uit een koel gebied en was fruitig en licht gestructureerd.
De wijn is na vergisting op tank gebleven. Een goede
beslissing omdat de wijn met 10,5 vol. % alc. heel
kwetsbaar en fris is. Leg je de wijn dan op barrique
dan verlies je m.i. de balans. Opmerkelijk was, dat
de saus van gemberkoek de wijn als het ware versterkte.
Dit was een van de opmerkelijkste wijn-spijscombinaties
van 2011.
De ambassadeur
De Zweedse ambassadeur Z.E. Håkan Emsgård
nam de gelegenheid te baat om de Zweedse producten
voor het voetlicht te brengen. De Zweden leven dichtbij
de natuur en de producten van Zweedse bodem hebben
meer smaak dan in andere landen. Ieder jaar vestigen
circa 1.500 Nederlanders zich op het Zweedse platteland.
Locale producenten hebben vaak een persoonlijke band
met hun consumenten. In Zweden kun je honderden kilometers
rijden door bossen zonder iemand tegen te komen. De
Zweedse regering heeft een speciale website www.swedishmenu.com
in het leven geroepen om de producten van de locale
producenten te promoten.
Vervolg lunch
Het hoofdgerecht - waarvoor Dick
Middelweerd tekende - bestond uit een hertenfilet
en sukade gelakt met vijf kruiden, rouleau van kool
en rookvlees, kweepeer en bitterbal van Cevenne uit.
Het was een magistraal wildgerecht met een bijzonder
verfijnd garnituur. Wat mij betreft driesterren Michelin
waardig. Visueel fraai, smaaktechnisch top.
Daarbij kwam de Blaxsta Merlot 2006. Het jaar was
warm in tegenstelling tot 2008. Dit was in de wijn
te proeven. Wat meer body en structuur. Desondanks
een vrij licht gestructureerde rode wijn. Chefkok
Middelweerd deed er goed aan om de hertenfilet zo
zuiver mogelijk te brengen omdat anders de wijn in
de combinatie zou wegvallen.
Het dessert was door de Zweedse
chefkok gemaakt en bestond uit ijs van witte truffelhoning
met gekaramelliseerde suikercake en krokante bessen.
Daarbij werden de specialiteiten van Blaxsta, de ijswijn
van 2007 en 2003 geserveerd. Het hoeft weinig betoog
dat de combinatie perfect was. De beste combinatie
was de Vidal Ice Wine 2003. Een warmer jaar dan 2007.
Een wijn met een mooie balans tussen het zoet en de
zuren. De truffelhoning in het gerecht sloot naadloos
aan bij de ijswijn.
Tot slot
Bij de koffie kwam nog de frambozenijswijn van 2006
op tafel met een verbluffende intense fruitsmaak.
Ik was er echter toen al overtuigd van de bijzondere
smaakexpressie van de Zweedse wijnen. Niet eerder
proefde ik een Merlot uit de meest noordelijk gelegen
wijngaard van de wereld. In een blindproeverij zou
niemand op het idee komen, dat dit een Scandinavische
wijn zou kunnen zijn. Hulde aan Bert Horstman van
Heisterkamp Wijnkopers die de Zweedse wijnmaker en
chefkok Göran Amnegård en Dick Middelweerd
eigenaar van De Treeswijkhoeve bij elkaar bracht voor
deze unieke lunch. Zweden in na deze lunch ineens
een ander land voor ons geworden. Chapeau!