Afgelopen woensdag kwam een twintigtal genodigden
van de pers en horeca naar het statige Okura Hotel
voor een presentatie met als thema ‘A decade
of Fonseca Vintage’. Het werd een memorabele
proeverij die het predikaat ‘Masterclass’
ten volle verdient.
Wijnmaker David Guimaraens, was naar Amsterdam gekomen
om een proeverij met negen vintage port te becommentariëren.
Tijdens de afsluitende lunch kwamen nog een aantal
verrassende wijnen bij de mooie gerechten in restaurant
Ciel Bleu.
Het was in 1822, toen Manoel Pedro Guimaraens een
welvarende handelaar de oude handelsfirma van Fonseca,
Monteiro & Co kocht. Maar bij het verkopen van
de aandelen, zei de heer Fonseca dat het bedrijf zijn
naam en merknaam moest behouden. Deze voorwaarde wordt
al zes generaties lang door de Guimaraens-familie
gerespecteerd.
David Guimaraens: “Ik heb een Portugese naam
en een Engelse tongval. Toen ik acht jaar was, haalde
mijn vader Bruce mij uit school om de oogst in de
Douro-vallei mee te maken, het hoofd van de school
protesteerde en wilde mij niet laten gaan". Vader
Guimaraens had daar geen boodschap aan en nam zijn
zoon mee en zei tegen de leraar dat zijn zoon in die
twee weken meer zou leren dan een heel jaar op zijn
school..
De studie van de jonge Guimaraens wilde op de middelbare
school in Engeland niet zo vlotten, waarop zijn vader
hem een vliegticket enkele reis naar Australië
gaf. Daar volgde hij de studie van wijnmaker. Het
was voor hem een behoorlijke stap. Hij kwam uit een
land met een traditie in de wijnbouw van meer dan
300 jaar op de steile hellingen van de bergen langs
de Douro en moest zich aan de Nieuwe Wereld aanpassen.
Veranderingen
In de jaren zeventig en tachtig veranderde de Portugese
wijnbouw sterk. De factor arbeid werd duurder en het
werd lastig om druivenplukkers te vinden. Guimaraens:
“In de laatste 30-40 jaar hebben we de wijnbouw
en het wijn maken opnieuw moeten uitvinden. Met behoud
van de Portugese traditie zochten we naar praktische
oplossingen”.
David Guimaraens keerde in 1990 uit Australië
terug in Portugal. Hij had zich voorgenomen om de
twee werelden in de wijnbouw en het wijn maken bij
elkaar te brengen. Hij wilde het beste van de Nieuwe
Wereld toepassen. Het werd een periode van veranderingen.
De vintage port van vandaag is volgens hem het resultaat
van die veranderingen.
Guimaraens:”We hebben vandaag negen vintage
ports van 2000 tot 2009. Het zijn klassieke vintage
ports en single vineyard vintage ports. Vintage port
vertegenwoordigt slechts 3 tot 4% van de totale portproductie.
Er zijn heel wat stijlen port, maar vintage port is
een unieke stijl met een botteling na 2 jaar en een
‘life time in the bottle’. Het is een
exclusief
product. Vintage port is de beste port uit de beste
jaren”.
Cultivatie & terroir
De cultivatie van de druiven op de steile hellingen
langs de Douro in een warm klimaat en arme organische
ondergrond, vindt onder extreme omstandigheden plaats
en levert geconcentreerde druiven op. De vergisting
wordt door toevoeging van wijnalcohol gestopt. Er
gaat zo’n 20% wijnalcohol bij waardoor de port
wordt gestabiliseerd.
De belangrijkste druivenvariëteit is de touriga
nacional. Vroeger stonden de verschillende druivenrassen
door elkaar in de wijngaard. De port die daarvan gemaakt
is was een natuurlijke blend.
In de laatste 30 jaar is de wijnbouw simpeler geworden.
Eind jaren zeventig vindt de cultivatie met allerlei
klonen plaats die gescheiden in de verschillende wijngaarden
staan. In de vergisting worden ze bij elkaar gevoegd,
waarbij elke druivenvariëteit een specifieke
bijdrage aan de port levert zoals kleur, fruitexpressie,
tannine, structuur etc.
Voettreden
Vroeger (voor de jaren tachtig) werd 80% van de port
in de lagarares met voettreding gedaan. Dat is nu
niet meer mogelijk. Het voettreden is voor de vintage
port belangrijk, omdat je in relatief korte tijd kleur
en extract aan de druiven ontrekt. "Toen ik in
1990 uit Australië kwam was mijn opdracht om
een alternatief voor de andere stijlen dan vintage
port te ontwikkelen. We gebruiken ‘plungers’
(mechanische dompelaars).
Bij de productie van vintage port kunnen we niet experimenteren.
Vintage port verdient respect en is de meest gecorseerde
port die er is. We kunnen het ons niet permitteren
om met vintage port te experimenteren. De port in
de granieten lagares geven een ander aromaprofiel
dan in stalen tanks. "
Wijnalcohol
Een belangrijke stap in de verbetering van de portproductie,
was de afschaffing van het monopolie op wijnalcohol
van de Portugese overheid. De regering was de enige
toegestane leverancier van wijnalcohol. Daar ging
zo’n slordige 20 miljoen liter om.
Toen het monopolie in 1991 werd afgeschaft, konden
we zelf onze wijnalcohol selecteren. De alcohol die
we van de staat moesten kopen was niet altijd goed.
We waren nu in staat om veel zuiverdere en betere
alcohol kopen. Daardoor is de fruitexpressie ook verbeterd.
De selectie van de betere alcohol kwam ten goede aan
de flesontwikkeling van de vintage port. In de jeugd
is de vintage port veel zachter. We kopen de alcohol
in. We gebruiken daarvoor niet onze eigen druiven
want voor 1 liter wijnalcohol heb je 7 liter wijn
nodig.
Declaratie en jaren
David Guimaraens:”We hebben tot nu toe nooit
meer dan drie jaren in een decennium als vintage port
gedeclareerd. Dit jaar hebben voor het eerste een
vierde jaar gedeclareerd nl. de 2009. De capaciteit
om op fles te ouderen was één argument.
We hebben nu in het afgelopen decennium 2000, 2003,
2007 en 2009 als vintage port gedeclareerd. Van de
Guimaraens vintage port hebben we 2001 en 2004 gedeclareerd.
2002 was een zeer nat jaar en 2006 was té zwak
voor een vintage port.
Van de negen vintage ports die op de tafel staan
is 2000 de oudste. Het was een koel jaar met een rijke
fruitexpressie. Nu, na 12 jaar heeft de port zijn
primaire fruit verloren en is de complexiteit ervoor
in de plaats gekomen. De Fonseca-stijl wordt gekarakteriseerd
door krachtige fruit, diepte en structuur.
Van shipper tot producent
Guimaraens:”In 1822 waren we shippers. We kochten
de port en brachten die naar de kelders in Vila Nova
de Gaya.
Zo’n veertig jaar geleden kwam er een omslag.
We beseften, dat we onze eigen wijngaarden moesten
hebben om de kwaliteit te verbeteren. Zo kochten we
Quinta de Cruzeiro, Quinta de Santo Antonio en het
beroemde Quinta do Panascal
(1977).
Proeverij
1) Vintage port Fonseca 2000.
Het was een vrij koel jaar met een rijke fruitexpressie,
diepe kleur en complexiteit. Rijk en voluptueus in
de smaak met een duidelijk aanwezige tanninestructuur.
Het primaire fruit heeft nu plaats gemaakt voor complexiteit.
In de neus opmerkelijke tonen van tabak.
2) Vintage port Guimaraens 2001.
Volgens David Guimaraens: “The best value for
money’. De vintage port Guimaraens wordt alleen
in zeer goede jaren gemaakt. 2001 was warmer dan 2000.
De port heeft een verleidelijke neus en geprononceerde
tannines in de smaak. De port is vol, intens en krachtig
met een goede frisheid.
3) Vintage port Panascal 2001.
Nog een vrij jeugdige, diepe kleur. Elegant en verfijnd
in de neus. Ronde, volle smaak. Vette port met een
stevige tanninestructuur. Kan nu geschonken worden.
4) Vintage port Fonseca 2003. Van
een zeer warm jaar. In augustus was er gedurende 2
weken slechts 1 dag met een temperatuur onder de 40
graden Celsius. Dit komt tot uitdrukking in de port.
Krachtig fruit en een forse tanninestructuur kenmerken
de wijn. In de neus ontdek je nog veel primair fruit.
Mooie expressie in de neus met levendige fruittonen.
Volle, intense smaak. De tannines zijn opmerkelijk
verfijnd. Een indrukwekkende vintage port die te vergelijken
is met de topper van 1966.
5) Vintage port Guimaraens 2004.
Elegant in de neus. Geen warm en ook geen koud jaar
maar wel een zeer droog jaar. Elegante neus, zachte,
niet zo intense smaak met een mooie tanninestructuur.
Niet een vintage port die je lang kunt opleggen.
6) Vintage port Panascal 2005.
2005 was warmer dan 2004. Het jaar lijkt op 2001.
Begin jaren tachtig (1977 aangekocht) heeft men alle
wijngaarden herplant. De port heeft een diepe, jeugdige
kleur. Mooie uitnodigende neus met een volle, intense
smaak en krachtige structuur.
7) Vintage port Fonseca 2007.
Een buitengewoon jaar. Van dit jaar zie je niet veel
voorbeelden. De vintage port van dit jaar doet denken
aan het excellente jaar 1977. Vooral de puurheid van
het fruit en de finesse van de tannines vallen op.
Diepe kleur en krachtige fruitneus met een mooie tanninestructuur
en lengte. Volgens Guimaraens is de fluweelzachte
tanninestructuur uitzonderlijk voor een vintage port.
De port heeft veel aroma’s, is dik, rijk en
elegant en zal over 20/30 jaar op zijn hoogtepunt
zijn.
8) Vintage port Panascal 2008.
Het was volgens Guimaraens een ongelooflijk jaar.
Deze port verschilt van 2007 vanwege zijn unieke finesse.
2008 wordt vooral gekenmerkt door de frisheid in de
port. De port is rijk in de neus, voluptueus en intens
in de smaak met krachtige tannines en lengte.
9) Vintage port Fonseca 2009.
Guimaraens:”We werden verrast door dit jaar
met een lage oogstopbrengst. Het is een massieve vintage
port. Na 18 maanden besloten dit jaar als een vintage
port te declareren. Alleen Nieport declareerde dit
jaar met on"s. De port heeft een jeugdige, diepe
kleur met een krachtige fruitexpressie en een brede,
intense smaak. Nu nog niet benaderbaar.
Lunch
Als
aperitief werd de Champagne Roederer Blanc de Blancs
geschonken. Een heerlijk, frisse champagne met de
elegante toets van Chardonnay. Na het vintage port-geweld,
was dit de champagne die we nodig hadden om de smaakpapillen
tot rust te laten komen.
In restaurant Ciel Bleu op de hoogste verdieping
van het Okura Hotel met een magnifiek uitzicht over
Amsterdam, werd als eerste gerecht een Zeebaars &
Ajuin geserveerd. Een mooie stukje vis met een botersaus
begeleid door verschillend bereide stukjes ui. Hierbij
serveerde men de Pinot Gris Réserve
2007 van Trimbach. Het was een mooie
opening van de lunch met de zeer gastronomische Pinot
Gris.
De tweede gang betrof een gerecht van fazant op verschillende
wijze bereid. Een knap wildgerecht dat begeleid werd
door de Chileense Carmenère Arboleda
2008. Een heerlijke, aromatische rode
wijn met krachtig fruit en minttonen in de neus met
een volle, zuivere smaak. De temperatuur van de wijn
was perfect, waardoor de frisheid van de wijn ten
volle tot zijn recht kwam.
Het derde gerecht was een ‘Bleu on toast’.
Een piepklein gerecht met een forse zouttoets. Daarbij
kwam de Fonseca 20 years old Tawny.
Een Tawny die met zijn gulle rijkheid excelleerde
bij het gerecht. Als verrassing serveerde men een
tweede glas waarin de Fonseca vintage
port 1992 bleek te zitten. Een mooie
demonstratie hoe verschillend de port kan zijn als
de wijn 20 jaar op vat gaat of 18 jaar flesontwikkeling
krijgt. Een leerzame exercitie.
Als
afsluiting van deze mooie lunch was er Kweepeer &
Gecondenseerde melk en een lepel vanille-ijs. Daarbij
serveerde men de Fonseca vintage port
1970 en 1963. Deze laatste port heeft
nog een opmerkelijke frisheid in de smaak. Het was
een vrij koel jaar met complexe aroma’s dat
te vergelijken is met het jaar 1970. Krachtig fruit,
mooie tannines en een brede, rijpe smaak. 1970 heeft
prachtig fruit en een elegante krachtige rijpheid.
Tot slot
‘A Decade of Fonseca Vintage’ was een
memorabel evenement. David Guimaraens is niet alleen
een gereputeerde wijnmaker, maar ook een begenadigd
spreker. Hij wist zijn gehoor te boeien met interessante
informatie, waarbij hij een toelichting op de jaartallen
en de vintage ports kundig voor het voetlicht plaatste.
Niet veel presentaties verdienen de kwalificatie ‘masterclass’,
maar dit evenement slaagt met glans voor die eer.
De lunch was van hoog niveau; de wijnen die erbij
werden geserveerd verrassend mooi. Walraven Sax heeft
samen met Fonseca de genodigden een leerzame en mooie
dag bezorgd.