De parasols staan uit op het Gelderse landgoed Salentein,
naamgever van het Argentijnse wijndomein dat centraal
staat op de najaarsproeverij van Verbunt Wijnkopers
uit Tilburg.
De middaglucht trilt van de onverwachte
warmte. Over het terras van het restaurant kronkelen
vette slierten braaddamp, afkomstig van de reusachtige
barbecue waar Peter van Houtert, commercieel
directeur van Verbunt Wijnkopers, met zichtbaar genoegen
de laatste worsten nog eens omkeert. Zijn gasten
zetten de broekriem een gaatje wijder en zakken
rozig onderuit achter een glaasje malbec of chardonnay.
In de verte loeit het rundvee dat vandaag de
dans
nog is ontsprongen. Nijkerk in de pampa.
Binnen, op de zolderzaal, blazen twee enorme plafondventilatoren
een verkoelend briesje over de tafels met proefglazen
en –formulieren. De temperatuur is aangenaam
genoeg om ons te kunnen concentreren op de woorden
van Laureano Gómez, wijnmaker van de flink
aan de weg timmerende bodega Salentein uit de provincie
Mendoza. Salentein is een onverbiddelijk succes in
Nederland. Dacht de importeur een handvol jaren geleden
nog niet meer dan 3 à 4 containers per jaar
om te kunnen zetten, vandaag de dag zijn er dat er
al 70 en het einde lijkt nog niet in zicht.
Het 2000 hectare grote wijndomein Salentein bestaat
uit drie hooggelegen wijnboerderijen of finca’s
in de Uco Valley, met in totaal 455 hectare druiven.
De laagst (nou ja, 1050–1200 meter) gelegen
finca is El Portillo, ‘het pad tussen de bergen’,
waar voornamelijk cabernet-sauvignon is aangeplant.
Iets hoger (1200–1300 meter) ligt de alluviale
bodem van La Pampa, die met zijn rotsachtige bovenlaag
de malbec dwingt om diep onder het oppervlak op zoek
te gaan naar water en voedingsstoffen. De allerhoogste
finca is San Pablo, op een hoogte van maar liefst
1700 meter. Om hier nog wijnbouw te kunnen realiseren
is gekozen voor planten met een korte vegetatiecyclus:
pinot noir, chardonnay en pinot meunier. De temperatuurverschillen
tussen dag en nacht, die kunnen oplopen tot 16 graden
per etmaal, zorgen voor druiven met dikke schillen,
die wijn opleveren met meer kleur en aroma.
Met zijn aanstelling op Salentein ging voor wijnmaker
Laureano Gómez een droom in vervulling. Na
tien jaar werkzaam geweest te zijn op het gerenommeerde
domein Traphiche, stapte de bescheiden wijnmaker
in 1998 over naar het startende wijngoed, waar hij
de kans kreeg zijn missie te verwezenlijken om Argentinië te
veranderen van een leverancier van bulkwijnen tot
een producent van fijne kwaliteitswijnen. Geadviseerd
door ‘flying winemaker’ Michel Rolland
richt hij zich tegenwoordig vooral op de kwaliteitslabels
Salentein en Primus, waarbij hij de basiswijnen en
de commerciële wijnen van El Portillo overlaat
aan een collega. Zie ook het artikel dat Jan Rook
eerder publiceerde
op deze site.
Voor Gómez gebeurt het allemaal in de wijngaard. “De
druif bepaalt 90% van de kwaliteit, de winery 10%.
De wijnmaker kan nèt wat extra toevoegen of
het juist verpesten.” Aandacht voor details
is noodzakelijk “omdat daardoor het verschil
gemaakt wordt tussen een goede wijn en een grote
wijn. Als de druiven op het goede moment worden geoogst
en binnen 15 minuten na aankomst op de winery worden
gekneusd en ik exact de goede gistingstemperatuur
gebruik, zal dat zich later lonen in de wijn.”
De tengere oenoloog is natuurlijk niet wereldvreemd
en houdt zijn ogen gericht op de markt, zonder zijn
uitgangspunten te verloochenen. Zo is de chardonnay
2005 net als de 2003 vergist en gelagerd op hout,
alleen gebruikte hij daarvoor verhoudingsgewijs minder
nieuwe vaten. Aan het gebruik van hout op zich wil
hij niets veranderen. Hout blijft nodig voor kleur
en stabiliteit, al moet je daar zorgvuldig mee omgaan: “There
is not too much oak, there is too less wine.”
De proeverij van vanmiddag zal moeten uitwijzen
of Laureano Gómez erin geslaagd is om zijn
idealen te vertalen in de fles. Op tafel staan de
fijne wijnen van Salentein en de prestigewijnen die
onder de naam Primus op de markt gebracht worden.
Wij proeven ze waar mogelijk om en om.
Salentein Chardonnay 2005
Helder goudgeel, met een frisse neus, citrus en een
vanillespoortje dat terugkomt in de volle en fruitige
smaak met citroenschil en een prettig bittertje.
Salentein Pinot Noir 2003
Middelrood, met nog een vleugje paars. Aroma’s
van rijpe bessen en een (alcoholisch?) zoetje. Beetje
olieachtige smaak, strak wegtrekkende tanninen.
Primus Pinot Noir 2002
Iets donkerder van kleur, met zwoele aroma’s
van kersen en zwarte bessen en een vleugje vanille.
Rijpe tannines en een bittertje. Zachter, voller
en romiger dan de Salentein, met meer typiciteit
en balans.
Salentein Cabernet Sauvignon 2003
Diep en donker van kleur, met bessen, cassis, munt
en eucalyptus in de neus. Zachte, romige aanzet
met op het eind behoorlijk aanwezige tanninen.
Maaltijdwijn met veel beet. Zou zich later op de
avond prima vermaken met een Argentijnse steak.
Salentein Syrah 2003
Diepdonker. Intense neus met bos- en aardegeuren.
Dikke hap sappig zwart fruit; bessen, pruimen,
leer, kruiden, een pepertje en een zoetje. Stevige,
ronde tanninen onderbouwen de structuur.
Salentein Malbec 2004
Donker paarsrood, ondoordringbaar. Zuchtje vanille.
Vol, vlezig en recht door zee; ongecompliceerd.
Salentein Numina 2003
Eerste blend van 2/3 malbec en 1/3 merlot, bedoeld
om het gat tussen de dure Primus en de veel voordeliger
Salentein te dichten. Donker, wat rook. Goed verteerbare
wijn met mooie lagen fruit. Cassis, kruiden, stevige
ronde tanninen en aangename zuren. Redelijke complexiteit.
Primus Malbec 2003
Diep, ondoorzichtig paarsrood. Stevige neus, waarin
het eikenhout zijn invloed heeft nagelaten. Concentratie.
Opvallend romig, met rijp en dik uitgesmeerd cassisfruit,
een pepertje, kruiden en een stevige hap zoete
tanninen. Zuivere en typerende klassieker, waar
het Franse Zuidwesten zijn tanden op stuk kan bijten.
Salentein Merlot 2002
Terwijl de wijn wordt ingeschonken gaat er een indringend
alarm. Gómez blijft onverstoorbaar: “Must
be French people”. Het valt mij moeilijk
zijn enthousiasme over deze wijn te delen. De merlot
in mijn glas oogt, ruikt en smaakt een beetje ouwelijk:
een tintje bruin aan de rand, wat rook en butterscotch
in de neus en een beetje olie in de smaak. Het
primaire fruit dat zo aantrekkelijk was in zijn
voorgangers is aan het verdwijnen. Verder soepel,
makkelijk, met wat ruwe tanninen.
Primus Merlot 2002
Topstuk van de middag. Fraaie, donkere kleur. Complexe
neus met rijp fruit, een spoortje vanille, specerijen
en chocolade. Complexe en geconcentreerde combinatie
van rijp fruit, rijpe tannines en mooie zuren.
Fraaie balans.
Bodega Salentein produceert aantrekkelijke wijnen
van een hoog niveau. Naast Gómez’ hand
herkennen wij ook die van Rolland: volle, diep gekleurde,
romige wijnen met bakken vol rijp fruit en een ruggengraat
van goed gedoseerd hout. Internationale wijnen, vanuit
een klassieke achtergrond. Een sieraad voor de importeur.
