De ijzeren poort boven op een heuvel staat uitnodigend
open. De steentjes kraken onder de banden
van de auto. We rijden de lange oprijlaan op. Het
ziet er verlaten en kaaltjes uit. Aan de zijkant
staan
een aantal auto´s.
De naam ‘Castell’ van Castell de Vilarnau
roept beelden op van een kasteel
en traditionele stijlen wijn, met vergeelde etiketten.
Niets is minder waar. Een hypermoderne strak ontworpen
gebouw vertoont alle aspecten van vernieuwing en
moderne stijlen.
Primeur
Als we de auto uitstappen kijken we een beetje onwennig
rond op zoek naar een entrée. Een deur gaat
open en een enthousiaste Catalaanse loopt ons tegemoet
Ze stelt zich voor als Eva Plazas Torné, en
verontschuldigt zich voor de ongewone ontvangst. Gastheer
Paul Kerstens kan helaas vandaag niet aanwezig zijn.
Hij is de afgelopen nacht voor de derde keer vader
geworden. Eva neemt het over. Ze vertelt ons dat we
de eerste officiële gasten zijn die ze hier krijgt.
De bodega is namelijk vorige week officieel geopend.
Een primeur voor Wijnplein en de bodega. Een bord
met ‘visitors’ ontbreekt volgens Eva nog.
Gonzalez Byass
Gonzalez Byass,eigenaar van Castell, heeft vertrouwen
in de cava en de stille wijnen van de Penedès.
De bodega in San Sadurní - het plaatsje dat
centraal in het cavagebied ligt, was te klein geworden.
Daarom kocht Gonzalez Byass in 1990 al wijngaarden
op 250 meter hoogte op een steenworp afstand van Sant
Sadurní. Het doel was er ooit een bodega op
te bouwen. Die ruimte is ook nooit beplant met wijngaarden.
Nu de wijngaarden
inmiddels 15 jaar oud zijn, liggen de wijngaarden
rondom de bodega. Met 4165 stokken per hectare is
de plantdichtheid bij Vilarnau duidelijk hoger dan
de rest van Penedès (doorgaans 2500 tot 3000
wijnstokken/ha.). De opbrengst per wijnstok is echter
beduidend lager. Uiteindelijk zal de productie per
hectare hetzelfde zijn als elders. De kwaliteit is
echter ongetwijfeld beter. De bodem is alluviaal van
samenstelling, met een boven een kleilaag en onder
een combinatie van steenstjes en zand. Een betere
manier om het water vast te houden is er bijna niet.
Na een aantal experimenten, is Vilarnau ervan overtuigd
geraakt dat de beste manier van cultivatieom een groot
oppervlakte van takken en bladeren is. Hiervoor hebben
ze nu dubbele èn verhoogde rijen. Zo komen
er minder nieuwe scheuten bij en gaat alle overtollige
energie in de scheuten zitten die het hoogst en het
hardst groeien, maar geen directe bijdrage hoeven
te leveren aan de druiventrossen.
Hier
kunt u het album besturen!
Viticulturist
Het
brein achter het wijngaardmanagement van Gonzalez
Byass druiven voor stille wijnen is de Argentijn Emilio
Marchesky. Hoewel deze als jongeman ooit naar Spanje
kwam om te studeren voor landschapsarchitect, en in
de vrije uren wat bijschnabbelde in de wijngaarden,
kreeg hij zoveel affiniteit met wijnbouw, dat hij
daar zijn vak van maakte. Inmiddels is hij ook verantwoordelijk
voor het Altozano-project van Gonzalez Byass in La
Mancha.
Rondleiding
Eenmaal binnen begint Eva aan de rondleiding. Via
het laboratorium komen we in de afdeling gereed product,
die op zijn beurt weer aansluiting heeft met de bottellijn.
Hoewel de bottelijn er nieuw uitziet, en zowel wijn
voor Cava als voor stille wijn kan afvullen, voelt
Eva haarfijn aan dat het niet de eerste is die we
zien. Voor de 1,5 miljoen flessen cava en de 2 miljoen
flessen cava die Vilarnau op voorrraad heeft liggen
is deze bodega groot genoeg. We lopen via een tunnel
naar de tanks die buiten opgesteld staan. Allerlei
stutpalen beletten ons een ongestoorde doorgang.
Eva verontschuldigt zich wederom, maar dit is het
enige gedeelte van de bodega dat nog niet helemaal
af is. Het bezoek van vorige week is hier zelfs niet
geweest. Splinternieuwe tanks staan klaar om gebruikt
te gaan worden. Het is duidelijk dat Gonzalez Byass
met dit project ook kiest voor meer stille wijn. Nu
produceert Vilarnau nog maar 10.000 flessen wijn,
maar gezien de installaties zal daar snel verandering
in gaan komen. De planning voor de korte termijn is
een productiehoeveelheid van ongeveer 45.000 liter
wijn en 3 miljoen liter cava. Eva is zichtbaar enthousiast
over haar nieuwe werkomgeving. In een sneltreinvaart
dalen we af naar de kelders. Deze is nog redelijk
leeg. Enkele experimenten met ‘fermentado in
barrica’ voor de cava vinden hier ook plaats,
maar uiteindelijk zullen de vaten meer bedoeld zijn
voor stille wijnproductie van zowel rood als wit.
Dakterras
Van de kelder klimmen we naar het dakterras, van
waaruit we de hele regio goed kunnen overzien. De
toren van het huis van Codorniu valt meteen op, de
buurman Juve y Camps, en in de verte zien we zelfs
Vilafranca liggen. Aan de andere kant ligt het Garrafgebergte
die de vallei beschermt tegen de zee invloeden. En
nog verder naar het noorden ligt de Montserrat. Altijd
handig om de koude noorderwind tegen te houden. Terug
in het trappenstelsel vergist Eva zich even in een
aantal deuren, ze zien er ook allemaal het zelfde
uit. Uiteindelijk vindt ze de deur naar de afdeling
waar de kantoren liggen. Deze afdeling is mede ontworpen
door Miró, een Catalaanse kledingontwerper.
De zacht gele kleuren stralen rust uit, net als het
landschap, met het strakgemaaide groene grasveld.
De afgesloten kantoren hebben zoveel glaswanden dat
het alles toch open lijkt. “Alles moet een uitstraling
hebben van een bedrijf dat actief is in de levensmiddelsindustrie.
Geen spinnenwebbodega, zoals er al zoveel zijn in
de buurt. Wijnmaken gaat gepaard met hygiene, en dat
mag het bedrijf ook uitstralen”, aldus Eva.
Ontvangstzaal
Aan het einde van de gang ligt een ontvangstruimte
voor bezoekers. De schitterende zaal geeft uitzicht
op de hele omgeving. De strakke vormen accentueren
de moderne stijl. Een grote glazen schuifdeur geeft
toegang tot een patioachtige zitkuil die gevuld is
met een laagje water. Water dat tevens zorgt voor
de koeling van een deel van bodega waar de vaten liggen.
Grote glasplaten in op de grond van de proefruimte
functioneren als kijkluiken die uitzicht biedt op
het vatenpark, zo´n 7 meter lager. De proeftafel
staat klaar om gebruikt te worden, wederom, voor de
eerste keer!
Pas als we rustig zitten komen we tot een gesprek
met Eva. Ze komt uit het Sant Sadurní en wijn
is haar dus niet vreemd. Eva Plazas Torné is
een gedreven wijnmaker en bezit veel vakkennis en
ervaring. Ze heeft een jaar in Duitsland in een uitwisselingprogramma
gezeten op een hogeschool voor landbouw (Geisenheim).
Haar Duits is inmiddels een beetje verslapt maar enkele
woorden van het Nederlands vangt ze toch wel op.
Brut nature 2002, fruit,
bloemig toasty, fris jong en vitaal, lekker sappig,
goede Brut Nature. Gran Reserva 2001, fijne
mousse, meer secundaire geuren, getoast en gedroogd
fruit. Goed evenwicht. Stevige eetcava, mooi. Albert de Vilarnau, 50%
chardonnay, 2002, veel fruit, strakdroog, goede cava. Albert de Vilarnau Fermentado en barrica,
chardonnay, mooi getoaste geuren, volle smaak, mooie
vullende mousse en een goede balans. Cava Rosado 100% pinot noir.
Fruitig, meer een wijn, stevig en vol. Afdronk van
rood fruit.
Cavas: importeur Nederland Fourcroy, België
Cinoco
We sluiten de cavaproeverij af met een perfect verzorgde
informele lunch, om vervolgens verder te gaan met
de stille wijnen.
Stille wijnen Les Planes, contactpersoon
Rudolf Nipius van Latin Wines in Nederland
Les Planes Petit Blanc 2004,
85 xarel.lo, 15% chardonnay, jonge witte wijn, grassig,
fris, vol en rond. Les Planes Chardonnay 2004,
25% fermentado en barrica, veel fruit, een vleugje
cocos, goede balans, rond. Les Planes Rosado, aromatisch,
boterig, fruit, volle rosé, frisse zuren en
veel fruit in de afdronk. Les Planes Cabernet Sauvignon
90% en syrah 10%, net 10 dagen geleden gebotteld.Beetje
gesloten in de neus, fruitig in de mond, volle wijn,
goede structuur, zachte afdronk, rijpe tannines. Flesrijping
zal de wijn goed doen, maar beloofd goed te worden.
Conclusie Cava´s
Castell de Vilarnau is een mooi modern en nieuw bedrijf.
Over ieder detail in de wijn en in de bodega is nagedacht.
Het team is enthousiast en gedreven. De hele reeks
cava´s zijn van een zeer hoog niveau. We kijken
terug op een bijzonder bezoek.