Onlangs publiceerde Het
Financieele Dagblad een
artikel met de kop: ‘Opwarming
aarde beroert wijnbouwers’. Daarin staat dat het op aarde
steeds warmer wordt en dat het de wijnbouw in Nederland
in de kaart speelt, terwijl het in Frankrijk juist
problemen creëert.
In het rapport van een Frans observatiecentrum staat
dat bij iedere graad Celsius de temperatuur stijgt,
de wijnbouw met één breedtegraad in
noordelijke richting opschuift.
Klimaatdeskundigen van de Verenigde Naties rekenen
in een periode tot het jaar 2100 op een gemiddelde
klimaatstijging op aarde van 1,4 tot 5,8 graden.
Landen zoals Nederland en België zullen aantrekkelijker
voor wijnbouw worden. Het groeiseizoen is in Nederland
nu nog te kort, maar dit zou in de komende decennia
kunnen veranderen.
“Er wordt steeds meer wijn gemaakt en
de kwaliteit ervan wordt nog steeds beter, zie
het aantal behaalde
predikaten volgens het internationale keuringssysteem.
Niemand vindt een Nederlandse wijnboer nog belachelijk.
Ook de kenners weten dat de beste Nederlandse wijnen
van uitstekende kwaliteit zijn.”(einde citaat)
Wijnschrijver Harold Hamersma is gezien zijn
opmerkingen in ‘Studio Bazar Krant’ het
hier niet mee eens:
“We zijn hier weliswaar beroemd
vanwege onze asperges, tuinboontjes en aardbeien,
maar
van de
wijndruif
van de koude grond moeten wij het absoluut niet
hebben. Een paar weken geleden mocht ik een achttal,
door het Nederlands Wijngaardeniersgilde met
een medaille
gedecoreerde wijnen proeven uit o.a. Raamsdonkveer,
Oudelande en Valkenswaard. En ook zal ik u zeggen:
dat viel niet mee. ‘Rauw. Grof. Stinkt.
Rubberig. Oei! Onzuiver. Rammelt. Aardappelwater.
Zwavel!!!,
lees ik terug in mijn proefnotities. Misschien
kunnen de producenten beter overstappen op nederwiet
en
van de opbrengst daarvan een wijngoed kopen in
Frankrijk, Californië of Argentinië?”(einde
citaat)
Onlangs won een ervaren Nederlandse wijnproducent,
Marius van Stokkom van wijngaard De Linie (www.delinie.nl ),
een zilveren medaille op een internationaal wijnconcours
met zijn witte landwijn De Linie 2004. Het is een
blend van elzasvariëteiten. Marius was zo
vriendelijk om me een fles op te sturen en ik noteer:
“Lichtgele kleur, frisse, uitnodigende jeugdige neus,
zachte aanzet met frisse structuur en behoorlijke
zuren. Afdronk goed, prettige textuur , niet te
strak. Een mooie combinatie van een prettige, fruitige neus
en een niet te strakke smaak. Een zomerse witte
wijn, die het als aperitief goed doet, maar ook met een
salade goed combineert. Alcoholgehalte 11,5 vol.
%.” (einde proefnotitie)
De betere Nederlandse wijnproducenten - waartoe
ik Marius van Stokkom reken - hoeven wat
mij
betreft niet over te schakelen op nederwiet. Zij
redden zich wel. Anders wordt het als hobbyboeren
denken dat de wijnbouw in Nederland een lucratieve
bezigheid zal worden. Zo trof ik op de site www.waddenwijn.nl een
plan van een nieuw wijnbouwproject aan. Haast aandoenlijk
om te zien hoe de terroir van de toekomstige
Amelandse wijnstokken in beeld wordt gebracht.
Aan wijn is op deze aarde geen gebrek. Erger, we
stevenen af op een steeds groter wordend wijnoverschot
in de wereld die – als het om Spanje, Frankrijk
en Italië gaat - met onze belastingcenten enigszins
in toom gehouden wordt.
Laten we dus vooral de goede Nederlandse wijnproducenten
koesteren en al die andere Nederlandse ‘viticulteurs’ hun
plezier in de wijnbouw gunnen zolang we er geen
subsidie aan behoeven te besteden. Uit onderzoek
blijkt dat
vanwege de opwarming van de aarde het Middellands–Zeegebied
voor een zomervakantie te warm zal gaan worden.
Op de plaats van de Amelandse wijngaard gaan waarschijnlijk
heel wat vakantiebungalows die meer zullen opbrengen
dan de wijn die op de markt het onderspit delft
bij
het huidige aanbod van wijnen op de wereldmarkt.
