Het bezoek aan Nieuw-Zeeland zit er bijna op. Twee
weken in dit mooie wijnland maakt je verwend. Goede
restaurants, mooie wijnen en een zomer die lang, warm
en droog is.
Na de kleine oogst van 2005 zal – als de weergoden
het toestaan – een goede oogst in 2006 plaatsvinden
met een goede tot uitstekende kwaliteit.
Op zondag 19 februari jl. verplaatsten we ons per
boot van Wellington op het noordereiland naar Picton
op het zuidereiland. Een mooie , drie uur durende
oversteek met prima weer.
Twee jaar geleden was dat anders. Ik vloog toen van
Wellington naar Nelson. Op het platform van het vliegveld
hield een ketting het kleine vliegtuig nog in bedwang.
Daarna leek de vlucht op een kermisattractie, waarbij
de achtbaan een kinderspel is. Enkele passagiers baden
hardop. We kwamen levend aan de overkant. De volgende
dag las ik in de plaatselijke krant, dat de auto’s
en campers op de ferryboot zwaar beschadigd raakten,
omdat het schip in de Cook Street met acht tot tien
meter hoge golven te maken kreeg.
Tijdens mijn recente oversteek leek de zee een spiegel.
Ik gebruikte de tijd om Ingrid Verheeke, eigenaar
van Adventure Wine Trading, importeur van Nieuw-Zeelandse
wijn in Nederland en België te
interviewen.
Met haar uitspraak, dat Nederlanders meer kennis hebben
van Nieuw-Zeeland dan onze zuiderburen, maar dat de
Belgen kwaliteit beter herkennen en ook ervoor willen
betalen, slaat ze de spijker op de kop.
In Nelson bezocht ik de beste wijnproducent van
het zuidereiland: Neudorf. Wat maakt Tim Finn mooie
wijnen!
Vooral de Chardonnay van het fruit van de kleigrond
van de ‘Hills’ is formidabel. In Nelson
bezocht ik ook Seifried. Hermann Seifried is een
van de pioniers in Nelson. Hij heeft zijn bedrijf
tot een van de grootste van Nelson uitgebouwd.
Zijn
zoon en dochter zijn gekwalificeerde wijnmakers en
wijngaardeniers en hebben inmiddels de dagelijkse
leiding van het bedrijf overgenomen.
Van Nelson reed ik naar Blenheim in Marlborough.
De regionale proeverij met 43 wijnen- waarvan de
meeste
met schroefdoppen waren voorzien - bevestigden de
mening, dat 2004 een vrij klassiek wijnjaar is met
de bekende ‘forward herbaceous’ stijl
en 2005 het stempel van een warm jaar heeft met
exotische
aroma’s in de neus. Het geeft de wijnen van
2005 m.i. een extra dimensie. De regionale proeverij
liet ook enkele uitschieters zien. Bijvoorbeeld Clos
Henri. De topper van Sancerre-producent Henri Bourgeois.
De regionale proeverij werd geleid door Jasper Raats
die met zijn vrouw Sally het wijnbedrijf van Henri
Bourgeois in Marlborough leidt. Zij hebben ook een
kleine wijngaard, waarmee zij de 'grand cru' van
Marlborough
maken. De Sauvignon Blanc en Pinot Noir Koru zijn
inderdaad de toppers van Marlborough. Ze zoeken
in
Nederland en België nog importeurs voor de kleine
productie. Ik denk dat het geen probleem is. Dergelijke
topwijnen met een kleine productie vinden hun weg.
In Marlborough dineerde ik samen met Dorien Vermaas.
Samen met echtgenoot Ruud Maasdam zijn ze eigenaar
van ‘Staete Landt’. Ik proefde o.a. de
Chardonnay 2005. een dijk van een wijn! Prachtig dat
dit Nederlandse echtpaar met dit wijnbedrijf zo’n
snelle ontwikkeling doormaakt.
Een ander wijnbedrijf is Nautilus. Deze dochteronderneming
van het Australische Yalumba maakt degelijke wijnen.
Van Nautilus ging het naar Cloudy Bay en Villa Maria.
Cloudy Bay als dochteronderneming van het machtige
L.V.M.H stelde mij met de Chardonnay teleur. Villa
Maria is een grote speler in de Nieuw-Zeelandse wijnindustrie
met een groot portfolio wijnen. Ik proefde goede ‘entry’
wijnen, goede middenniveauwijnen en absolute toppers
zoals de single vineyard-wijnen.
Terug in Nelson stond een regionale proeverij klaar
met mooie Sauvignon Blanc’s, De Pinot Gris
met restsuiker kan mij absoluut niet bekoren.
Chardonnay’s
van de ‘Hills’ zijn voortreffelijk en
‘last but not least’, de Pinot Noir die
degelijk en goed is.
Ik selecteerde
tien wijnen die voor mij de top van Nelson vormen.
Op zaterdag 25 februari vloog ik van Nelson naar
Auckland terug. Zondag gaat het richting Kuala Lumpur
en Amsterdam.
In februari 2007 organiseren de Nieuw-Zeelandse wijnassociaties
enkele belangrijke wijnsymposia. Pinot Noir en de
‘Aromatics’ (Riesling, Gewurztraminer
en Pinot Gris) staan dan centraal. Het lijkt me een
mooie gelegenheid om naar Nieuw-Zeeland terug te keren.
