Door Jan Rook in Mendoza

De plaatselijke krant ‘Los Andes’ kopte gisteren ‘Una jornada caótica: ni GNC ni naftas a bajo precio’. Vertaald: ‘Een chaotische dag: geen autogas en geen goedkope benzine’. De taxi’s die uitsluitend op gas rijden staan in rijen voor de stations die nog wel iets verkopen. De prijs van benzine schiet omhoog. Argentinië zit in een energiecrisis en betaald de prijs voor de falende overheid die het energiegebruik in een zware winter zoals deze schromelijk heeft onderschat. Gistermorgen vond de tweede proefsessie plaats voor de Park Hyatt Wine Awards.

Proeverij

Stipt om 09.00 uur beginnen de drie proefcommissies aan de proeverij. Eerst serveert men de zgn. ‘Mise en bouche’, om de smaakpapillen in rij en gelid te zetten en de wijn en punten te bespreken. Een nuttige exercitie. Deze keer is het een Argentijnse Semillon.
De enige Amerikaanse beoordelaar schaalt de wijn vrij laag in. Hij klaagt vooral over het gebrek aan concentratie. Ik kan het niet laten, om hem te zeggen, dat Semillon ook een lichte, speelse wijn kan zijn. Later komt mijn collega uit Singapore bij me staan en fluistert dat hij het met me eens is en dat hij zich moest inhouden om de Amerikaan niet van ‘Parkerisering’ van de Semillon te beschuldigen…

Eerste flight

Drie mousserende wijnen. Eén zwakke en twee mooie wijnen.De beste kwam in een magnum en was van 1996. Knap glas wijn, heel levendig en verfijnd.
Daarna een flight met 5 keer Torrontès. Twee wijnen sprongen eruit. Het is met Torrontès vooral belangrijk dat de neus niet te sterk is en domineert. Het is belangrijker om de finesse in de wijn tot uitdrukking te brengen. Soms doet de neus van Torrontès denken aan de rozenneus van een Gewurztraminer. Vervolgens 1 Pinot Grigio. Zeer kenmerkend in de neus, maar het gebrek aan frisse zuren verraadt de afkomst. De volgende flight bestaat uit vier Pinot Noir’s. Boeiende ontmoeting. Twee wijnen springen eruit.

Ik moest nog even denken aan de Pinot Noir Conference in januari in Nieuw-Zeeland. De bekende Britse wijncriticus Oz Clarke beschreef de Pinot Noir als volgt: “Pinot Noir is like a ‘maitresse’. Sometimes she delivers not the goods… but you pay them anyway…”

Op naar de volgende flight: het hoofdgerecht van deze morgen: 13 Malbec’s. ‘Fasten your seatbelts’. 8 van de 13 scoorden ‘hoog’. Duidelijke winnaars van ‘Super Gold’.
De Cabernet Sauvignon-flight (4) stelde me wat teleur.
In de finale deze morgen 9 assemblages met waarschijnlijk Malbec, Cabernet Sauvignon, Merlot en Syrah, eventueel Bonarda. De jongste blend was van 2005; de oudste van 2003. Mijn Britse collega merkte terecht op, dat de wijnen gedecanteerd zouden moeten worden. Hij heeft gelijk. In het wijnconcours van Vinitaly, worden alle wijnen van drie jaar of ouder ter plekke in de zaal gedecanteerd. Het is een punt dat zeker nog met de organisatie zal worden besproken. Vier assemblages munten uit vanwege de complexiteit. Malbec kan in een assemblage excelleren.

Wijnboek

De bekende Argentijnse wijnschrijver Enrique Chrabolowsky (jurylid) deelde tijdens de pauze zijn wijnboek ‘Wines of Argentina’ uit. Gekscherend vertelde hij, dat hij alleen voor een kus iets persoonlijks in het boek zou schrijven. Het weerhield de Canadese (mannelijke) collega niet, om hem daarop direct te kussen…
Het boek ziet er perfect uit. Allles over de Argentijnse wijngeschiedenis, de wijnbedrijven etc. staat erin. Het ISBN nummer is; 987-20926-1-3. Op de site van Amazon is dit fraaie boek te bestellen.

Later meer over de beste wijnwinkel van Mendoza.