Op maandag 16 februari bezocht ik in Marlborough
de volgende wineries: The Crossings, Framingham,
Montana,
Staete
Landt en Nautilus Estate.
The Crosssings
Tijdens een drukbezochte overzichtsproeverij vorig
jaar van Fourcroy-Lenselink was onze redacteur
John Veenstra enthousiast over de Sauvignon Blanc
van The Crossings in Marlborough. Het bedrijf,
over beter gezegd de wijngaarden, liggen in de
Awatere Valley op een half uur rijden van de plaats
Benheim.
Jo Burzynska,
de charmante Marketing Manager van The Crossings
was voor mijn bezoek speciaal uit
Nelson overgekomen. Ze had een uitleenauto van
de garage bij zich, omdat bij het laatste bezoek
van een journalist haar auto in de prak was gereden
(…). De inzittenden bleven gelukkig ongedeerd.
Na dit verhaal en gelet op haar (slome)rijstijl
, zat ik bepaald ongemakkelijk. Daarbij komt nog
dat ze een auto met automatische versnelling niet
gewend is. Op een parkeerterrein - waar je doorgaans
weinig schade aan kunt richten - trapte ze per
ongeluk op het verkeerde pedaal, met als gevolg
dat uw reporter bijkans door de voorruit vloog.
Je maakt wat mee onderweg.
Wijnmaker George Elworthy (vertoont een opmerkelijke
gelijkenis met Marco van Basten 20 jaar geleden)
liet ons de wijngaarden van The Crosssings zien.
Ze liggen mooi beschut in de Awatere Vallei.
Gelukkig deze keer geen gladde praatjes, maar relevante
informatie van een wijnmaker die zijn vak verstaat.
Een proeverij in de openlucht:
1) The Crossings Sauvignon Blanc 2003 Marlborough:
zeer grassig, ‘straight forward’ en ‘fruitdriven’,
tonen van citrusvruchten en meloen.
2) Reserve Chardonnay 2002: (kloon 95) met 1/3
in houten vaten. Goed houtgebruik, niet overdone,
fors, krachtig,goede neus, forse smaak.
3) Reserve Sauvignon Blanc 2002 (single vineyard)
2/3 in staal, 1/3 in hout gevinifieerd. 8 maanden
op hout gelagerd. Meer complexiteit, behoorlijk
grassig, mooie neus, complexe smaak kan in het
middenpallet wat versterking gebruiken. Deze wijn
gaat volledig op schroefdop.
4) Pinot Noir 2002: vrij diepe kleur. Mooie neus,
rijk en aromatisch, vrij straffe smaak, nog erg
jonge stokken. Toch veel belovend!
Dr. Andrew Hedley is de wijnmaker van dit bedrijf
en als Engelsman bepaald geen fan van de Fransen.
Toch zal hij zich voortaan netjes moeten gedragen,
omdat dit bekende wijnbedrijf in Marlborough namelijk
onlangs door drankengigant Pernod-Ricard is overgenomen.
Gekscherend merkte ik op dat hij het dus ook met
de Rieslings wel kan schudden. Dat had ik nou niet
moeten zeggen. Deze hoog opgeleide oer-Engelsman
is namelijk een rieslingfanaat.
Laconiek flapt hij eruit: “dan zoek ik een
andere baan!”. Framingham heeft een reputatie
op het gebied van ‘aromatische’ wijnen.
Riesling is het vlaggenschip, gevolgd door Pinot
Gris en Gewürztraminer. Sauvignon Blanc is
de grootste exportwijn. Framingham produceert daarvan
100.000 ‘cases’.
11 wijnen passeerden mijn smaakpapillen.
1) Framingham Marlborough 2003 Sauvignon Blanc.
Straight forward Sauvignon Blanc. Lichte kleur,
geen malo,mineraliteit,vrij strakke smaak, frisse
zuurgraad.
2) Framingham Dry Riesling 2003 (net gebotteld).
Neus met limoen en citrus, mooie filmende smaak,
rijp, romig, niet beendroog.
3) Dry Riesling 2002. Duidelijk Riesling, lichte
Gôut de Pétrol. Fraai maar heeft tijd
nodig.
4) Riesling ‘Classic’ 2003 (naam geeft
wellicht bij export problemen) 2003: Mooie neus,
goed fruit, aroma van tropisch fruit,mineraliteit,
zoetje wordt door de hoge zuurgraad goed ongevangen.
5) Riesling Select 2003: lichte kleur, neus kondigt
zoetje aan. Zoet in de smaak maar duur zuurgraad
geef je deze wijn geen 60 gram restsuiker (per
liter).
6) Gewürztraminer 2003. Mooie kenmerkende
rozengeur. Mondvullend, zachte, goede textuur.
Goed. (11 gram restsuiker per liter).
7) Pinot Gris 2003. Zachte.lichte neus. Filmend,
aromatisch. Niet mijn stijl.
8) Marlborough Chardonnay 2002. 50% op tank en
50% op barrel gefermenteerd. Duidelijk hout in
de neus. Toch niet ‘overpowered’. Filmende
smaak. Air New Zealand Wine Awards 2003 Silver.
9) Pinot Noir 2002 (4e oogst inmiddels). Elegante
stijl, licht, niet oaky. Prettige, lichte neus,
fruit was goed rijp,goede textuur. Prima en veelbelovend.
10) Marlborough Merlot-Malbec 2002. Lichte neus,
lekkere volle smaak. Goed.
11) Framingham Noble Selection Marlborough Riesling
2003. Botrytis, enorme zoetheid, heftig glas (9
vol. %).
Conclusies
Mooi portfolio wijnen van een kundig wijnmaker.
Pernod Ricard koopt geen kat in de zak.
De proeverij versterkt mijn mening dat ‘aromatische
wijnen’ de specialiteit van Framingham zijn.
De nieuwe eigenaar schiet zich in de voet als hij
deze vakman zou vervangen.
‘Ze haten me, maar ik heb het er ook naar
gemaakt'.Aan deze uitspraak van een bekende
Belgische deugniet, moest ik even denken toen Gerry
Gregg de kritische reactie n.a.v. het 21 Wine Festival
in de krant ter berde bracht. Haten is wellicht
wat te sterk uitgedrukt. De grootste individuele
Pinot Noir-producent ter wereld en tevens grootste
wijnproducent van Nieuw-Zeeland heeft zich in
het verleden door een keiharde opstelling heel
wat
ongenoegen van contractgrowers (druiventelers die
hun druiven verkopen) op de hals gehaald. Toen
de contractgrowers voor zichzelf begonnen en Montana
niet meer van druiven voorzagen, voorspelde de
gigant een golf van faillissementen. Het pakte
anders uit. De kleine producenten overleefden en
Montana werd onderdeel van het in Londen hoofdkwartier
houdende Allied-Domecq. Toch moet hier duidelijk
worden gesteld dat het Montana en Cloudy Bay zijn
die voor de goede reputatie van de Nieuw-Zeelandse
wijnen in de wereld hebben gezorgd. De ‘Cellar
Door’ (de verkoopruimte van de winery) is
ongetwijfeld de grootste van Nieuw-Zeeland. De
wijnliefhebbers worden met bussen aangevoerd. Een
rondgang door het enorme bedrijf is voor bezoekers
zorgvuldig uitgestippeld. Ondanks de ongelooflijk
grote productiecapaciteit, slaagt Montana erin
met zijn wijnen op concoursen hoog te scoren. Goede
prijs-kwaliteitverhouding daar gaat het om. Zakelijk
hard, maar wel met oog voor kwaliteit.
Wat bezielt goed opgeleide dertigers met een ‘vette’ baan,
riant huis en ‘dikke’ auto Nederland
te verlaten om in Nieuw-Zeeland een winery te beginnen?
Het antwoord hebben ze ongetwijfeld net zo vaak
moeten geven als er wijnstokken in hun wijngaard
staan. Ruud A.Maasdam en Dorien Vermaas vroegen
zich namelijk af of het jachtige bestaan dat zij
beiden in Nederland leidden met een gezin met twee
kinderen wel op ten duur voldoening zou schenken.
Het antwoord was duidelijk: neen. Ze trokken in
Nederland de stekker eruit en vertrokken naar Nieuw-Zeeland.
Ruud had in Nederland nog een wijngaardeniers opleiding
gevolgd. Het stond vast: een winery ergens in Nieuw-Zeeland.
Ze gingen bepaald niet over een nacht ijs. De keuze
was tenslotte tussen een winery op Waiheke Island
of Marlborough. Het werd Marlborough (terecht).
Een uitgebreid bodemonderzoek door een terzake
kundige adviseur bepaalde de geschiktheid voor
de cultivatie van wijndruiven en de indeling van
het terrein v.w.b. de aanplant van verschillende
druivenvariëteiten. Enthousiast laat Ruud
de plattegrond van zijn terrein zien, waarin in
kleur de percelen met druivenrassen zijn aangemerkt.
De naam ‘Staete Landt’ is ontleend
aan de naam die Abel Tasman in 1642 op de zeekaart
vermeldde. Het domein van de ondernemende Nederlanders
is 21 ha groot. Daarvan is 19 ha met wijnstokken
beplant. Het gebouw midden in het domein is functioneel.
De druiven van Staete Landt worden in het bedrijf
van Framingham verwerkt. Bij de vinificatie maakt
Ruud gebruik van de ervaring en expertise va wijnmaker
Sam Weaver. De eerste oogst was 2000.
De wijnen
Staete Landt Sauvignon Blanc 2003. Geen explosieve
kracht, maar een lichte, elegante neus. Smaak blijft
licht. Haast atypisch voor de doorgaans stuivende
Sauvignons Blancs van Marlborough.
Nadat ik opmerkte, dat ik de stijl licht en eigenlijk
afwijkend vind, kreeg Dorien bijna een hartverzakking.
Ze keek me enigszins onthutst aan. Ik hoorde ze
denken: ‘dit kan niet waar zijn.’ De
lichte stijl en het niet direct grassige moeten
zich echter in de jonge wijn ontwikkelen. De Sauvignon
Blanc van Staete Landt heeft dus tijd nodig. Ze
presenteren zich daarna een stuk beter.
Het bewijs:
Staete Landt Sauvignon Blanc 2002. Neus stuift
eruit. Duidelijk grassig. Kenmerkend Sauvignon
Blanc, goede vulling, veel lengte, echte maaltijdbegeleider.
Staete Landt Sauvignon Blanc 2001: rijpe expressie.
Rijp fruit, filmend. Fraai.
Staete Landt 2000: lekkere uitnodigende neus. Herbecious,
niet strak, goede vulling en lengte. Mooie, licht
grassige neus. Bewijs dat de wijnen dus goed kunnen
ouderen.
Staete Landt 2002 Chardonnay. Goede neus,kenmerkend
met lichte houttoets, expressief boterachtig, mooie
filmende aanzet, ronde vulling. Kan nog jaren mee.
De importeur in Nederland van Staete Landt is
Ockhuysen in Haarlem. Een van de beste wijnimporteurs
van Nederland. Zij gaan trouwens met de selectie
van hun leveranciers ook niet over een nacht ijs.
Het zit dus wel goed met Staete Landt.
Wijnmaker Clives Jones nodigde mij voor een diner
uit. Als apéritief: Nautilus Cuvée
Marlborough N.V. Brut. Gemaakt van 75% Pinot Noir
en 25% Chardonnay. Heeft 5 jaar op het bezinksel
gelegen.Prettige, uitnodigende neus. Smaak goed.
De eerste mousserende wijn die ik proef met een
elegante mousse.
Pinot Noir 2001 Nautilus. Forse kleur, een balans
tussen een hele diepe en een lichte kleur. Mooie
fruitexpressie (2001 zeer droog, maar niet warm
jaar), volle romige smaak met lengte. Een duidelijk
voorbeeld van een geslaagde Nieuwe Wereld Pinot
Noir.
De wijnen van Nautilus (zie overzichtsproeverij)
maken indruk. Een goede producent die binnenkort
in Nederland een nieuwe importeur zal krijgen.
beiden in Nederland leidden met een gezin met twee
kinderen wel op ten duur voldoening zou schenken.
Het antwoord was duidelijk: neen. Ze trokken in
Nederland de stekker eruit en vertrokken naar Nieuw-Zeeland.
Ruud had in Nederland nog een wijngaardeniers opleiding
gevolgd. Het stond vast: een winery ergens in Nieuw-Zeeland.
Ze gingen bepaald niet over een nacht ijs. De keuze
was tenslotte tussen een winery op Waiheke Island
of Marlborough. Het werd Marlborough (terecht).
Een uitgebreid bodemonderzoek door een terzake
kundige adviseur bepaalde de geschiktheid voor
de cultivatie van wijndruiven en de indeling van
het terrein v.w.b. de aanplant van verschillende
druivenvariëteiten. Enthousiast laat Ruud
de plattegrond van zijn terrein zien, waarin in
kleur de percelen met druivenrassen zijn aangemerkt. 
