Door Jan Rook

Auckland, zaterdag 07.00 uur. Na een lange vlucht van twee keer 12 uur van London via Los Angeles met Air New Zealand, landde uw reporter vanmorgen (hier zaterdag) plaatselijke tijd 05.30 uur op de luchthaven van Auckland. Lees verder.

De reis begon donderdagmiddag met veel wind en regen in Londen. Ik moest direct terugdenken aan de start vanaf hetzelfde vliegveld naar Singapore voor de reis naar Australië en Tasmanië vorig jaar. De widebody van Quantas raasde vorig jaar met volle snelheid over de runway toen de klep van een locker boven een van de passagiers losschoot en de inhoud eruit dreigde te vallen. Een behulpzame passagier stond razendsnel op, maar smeet de klep van de locker zo ongemeen hard dicht, dat de passagiers die het tafereel niet volgden verstijfden van schrik en bijkans dachten dat een band van een landingsgestel het had begeven.

Deze keer echter geen bijzonderheden bij de start. De route liep langs het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan, over Groenland en afbuigend boven Canada rechtdoor de Verenigde Staten naar Los Angeles. Tijdens de vlucht had men op mijn verzoek in de pantry van het vliegtuig een aantal witte en rode wijnen - die in de Business en First Class worden geserveerd - klaargezet.

Keurige glazen erbij en de proeverij op 33.000 voet kon beginnen. De volgende wijnen geproefd:

1) (Business Class = BC): Highfield Malborough Chardonnay 2001: frisse, maar toch behoorlijk hout gedomineerde neus,vrij lichte smaak, ontbeert concentraat. Hout niet overdone.

2) (BC) Fiddler’s Green 2001 Waipara Riesling 2001. Mooie Nieuwe Wereld Riesling expressie. Prettige, filmende smaak. Goed!

3) (BC) Morton Estate Stone Creek Marlborough 2002 Sauvignon Blanc 2002: stuivend in de neus. Prettige zachte smaak, goede vulling, een echte ‘Airliner-wijn’.

4) (First Class = FC) Mt Difficulty Chardonnay 2001 Central Otago. Mooie, complexe neus, filmende aanzet,dikke wijn, wat bitters vanwege het hout maar hout toch goed in de wijn geïntegreerd. Echte maaltijdbegeleider.

5) Rode wijn: (BC) Palliser Estate Pinot Noir 2001, Martinborough. Mooie, expressieve neus, veel fruit, uitgesproken zachte smaak. Duidelijke Nieuwe Wereld Pinot Noir met fraaie lengte.

6) (BC) Russet Ridge Cabernet-Shiraz Merlot 1998 uit Coonawarra Australië: diepe kleur,complexiteit en zachte smaak, lengte, fraaie dikke eetwijn.

7) (FC) Mills Reef Elspeth Cabernet Merlot 2000. Mooie bessige aroma’s, vrij licht echter, mist duidelijk concentraat, ingetogen wijn, wijn kan mij niet overtuigen. En dat voor de First Class…

8) Dessetwijn BC Bridges Westend Golden Mist Botrytis Semillon 2002 New South Wales Australië. Duidelijk vluchtige zuren. Vrij laag alcohol 10,5 vol.%. Wijn heeft lucht nodig. Kan mij ondanks de twee gouden zegels op de fles niet bekoren.

Conclusies:

De beste wijn vind ik de Sauvignon Blanc van Morton Estate en de Chardonnay van Mt Difficulty die in de First Class wordt geschonken. Verder in de BC geen Syrah maar in de FC wel een Shiraz van Kilikanoon Concenant van 1998 uit Clare Valley.
De Pinot Noir van Palliser verdient alle lof. De Riesling beantwoordt ook aan de eisen van een goede eetwijn. Opmerkelijk was dat slechts 1 wijn een schroefdop had nl. de Mt Difficulty uit Central Otago. De eerste proeverij staande in de pantry zat erop. Inmiddels had het ‘gewone’volk ook met enkele Nieuw-Zeelandse wijnen kennis kunnen maken. Zo serveerde men een St. Helena Chardonnay 2002. Onmogelijk goed in het plastic bekertje te beoordelen met forse houttoets en filmende aanzet. Sanctuary 2002 Riesling. Neus lastig te beoordelen. Wel fris, Nieuwe Wereldstijl, prettige, droge wijn. Syrah Babich, een rode zeer expressieve wijn, zacht aromatisch, prima. Toen de drankenwagen nogmaals voorbij kwam kon ik het niet nalaten om een glas Deutz Sparkling Brut te nemen. Het werd een teleurstelling. Slappe, mousserende wijn met een zoetje en dat voor een brut. Over mousserende wijnen zal ik apart nog een artikel schrijven.

Wijnselectie Air New Zealand

Twee externe wijnadviseurs, John Buck (Te Mata) en John Belsham (Foxes Island Wines in Hawke’s Bay) staan de nationale airliner van Nieuw Zeeland bij. De meeste wijnen zijn natuurlijk afkomstig uit Nieuw-Zeeland zelf. Enkele wijnen zijn uit Australië.
Alle wijnen zijn volgens Air New Zealand getest op het proeven op grote hoogte in een drukcabine. Daarnaast moeten de wijnen een relatie hebben met de bepaalde streek.
De bijzondere omstandigheden in een vliegtuig spelen bij de selectie van de wijnen een rol. Lage vochtigheid en het uitdrogende effect op het lichaam tijdens het vliegen op grote hoogte in een drukcabine maken, dat de wijnen zorgvuldig geselecteerd moeten worden. Tijdens een lange vlucht kan vanwege dehydratie, snelle vermoeidheid optreden en zijn de tannines en zuren expressiever. Om dit te voorkomen zoekt men wijnen met een sterke fruitexpressie en levendige zuren als tegenpolen voor tannineuze en houtgedomineerde wijnen. De fruitintensiteit is trouwens ook doorgaans het eerste dat de passagiers aan wijnen uit Nieuw-Zeeland opvalt.
Met de keuze van de nationale wijnen wil Air New Zealand de lokale wijnindustrie steunen. De luchtvaartmaatschappij is al 16 jaar hoofdsponsor van de belangrijkste jaarlijkse Air New Zealand Wine Awards.

Los Angeles – Auckland

Aan het begin van vlucht NZ 001 meldde Owen Anderson, ‘Inflight Service Director’ zich bij mij om mijn wensen aangaande de wijnen te informeren. Hoewel de vermoeidheid al aardig toesloeg, kan ik dit aanbod niet afslaan.Anderson pakte het trouwens anders aan. Niet de pantry als proefterrein, maar keurig blijven zitten, de wijnkaart van de Business en First Class overhandigen,de goede glazen erbij en kruis maar aan wat je wilt proeven. Zo hoort het dus. De volgende wijnen proefde ik:

9) (BC) Nautilus Marlborough Chardonnay 2001.Behoorlijke houttoets, blijft wel fris, zeer zacht in ontwikkeling, vettige dikke wijn.
10) (FC) Palliser Estate Sauvignon Blanc 2002 Martinborough. Mooie stuivende neus, zeer grassig, volle, vette smaak, concentraat en opmerkelijk lange afdronk. En topper!
11) Rood (BC) Ata Rangi Pinot Noir 2001 Martinborough. Geen uitgesproken diepe kleur. Sterke, expressieve fruitexpressie ondanks de ontwikkeling,sappigheid en lengte, rijpe tannines, elegante stijl. Geen blockbuster, maar verfijning.

Op de wijnkaart van de Business Class staat de Nicholas Feuillatte NV Reserve Particuliere Champagne. De First Class schenkt Moët et Chandon Dom Pérignon 1995. Als je nou werkelijk zo chique wil doen en verstand van zaken hebt, zou ik persoonlijk voor de 1990 gaan. Waarschijnlijk staat die daarboven in die Jumbo achter slot en grendel.

Dit was het eerste verslag uit Nieuw-Zeeland. Het tijdverschil is hier precies 12 uur later. Later vandaag het verslag van de Salon des Vins de Loire. Die had u nog namelijk van mij te goed.