Waimea
Estates Nelson
- rit naar Marlborough -St. Arnaud's Gravitas
Op de 8e dag van mijn reis door Nieuw-Zeeland
haalde Wietske van der Pol (28) mij van het hotel
af. Wietske is in Nederland geboren, maar heeft
het grootste deel van haar leven in het buitenland
doorgebracht. Haar ouders emigreerden naar Nieuw-Zeeland
en ze werkt nu als ‘Assistant Winemaker’ bij
Waimea Estates in Nelson.
Gevraagd hoe het zo is gelopen, blijkt haar carrière
in de wijn door een toeval te zijn bepaald.
Enthousiast vertelt ze over haar studie Russisch
en haar bezoeken aan dit land. Tijdens haar studie
Russisch kwam ze toevallig op de universiteit een
aankondiging van een cursus ‘viticulture & winemaking’ tegen.
Dat leek haar wel wat. Zo rolde ze de Nieuw-Zeelandse
wijnindustrie in en is nu als assitent-wijnmaker
bij Waimea Estate in Nelson werkzaam.
Waimea is het op een na grootste wijnbedrijf in
Nelson. In 2002 maakte dit bedrijf 30.000 ‘cases’.
Eigenaar Trevor Bolitho maakt sinds 1993 wijn.
Waimea heeft vier wijngaarden met in totaal 65
ha wijnstokken en betrekt van 'contractgrowers'
die samen 60 ha. bezitten.
The Hill
Wietske bracht me eerst naar de steile wijngaard
die The Hill is genoemd. Er staat uitsluitend cabernet
sauvignon aangeplant (sinds 1993) die op deze noordelijke
helling in een goed jaar tot volledig rijpheid
kan komen. Deze variëteit zou in de vlakte
onmogelijk rijp kunnen worden. Behendig manoeuvreert
Wietske har auto de berg op. Eenmaal boven heerst
een oorverdovende stilte en heb je een fraai uitzicht
over de Upper Moutere, de stad Nelson en de Tasman
Bay.
Terug in het restaurant van Waimea, proefden we
de volgende wijnen:1) Waimea Estate Range (gewone label)
Sauvignon Blanc 2003: duidelijke expressieve stijl,
herbecious,filmende
aanzet. Prettige lengte, niet te strak. Gastronomisch.
2) Bolitho 2002 (prestige label) Sauvignon Blanc.
Meer complexiteit, met wat hout, meer geconcentreerd.
Deze wijn houdt Waimea 1,5 jaar in de winery om
de wijn niet te jong op de markt te brengen. Goed
geëvolueerde stijl, goede textuur, lengte
en balans. Vrij heftige wijn. Heel fraai. Echte
maaltijdbegeleider.
3) Waimea Estates 2001 Dry Riesling. Behoorlijk
geel. Fraaie neus. Gôut de Pétrol
met wat mandarijnen. Zeer goed.
4) Classic Riesling 2003. Duidelijk citrusfruit.
Ondanks 14 gram restsuiker ( per liter), niet storend.
Romige smaak. Een meer commerciële Riesling.
5) Pinot Gris 2003. Goede aromatische neus. Zachte,
romige smaak. Met 5 gram restsuiker redelijk ‘dry’.
6) Bolitho 2002. Pinot Gris. Meer complexiteit,
houttoets, maar niet storend. Wijn heeft duidelijk
meer spanning. Hout goed geïntegreerd. De
policy om de wijn niet te vroeg op de markt te
brengen blijkt goed te werken.
7) Rosé 2003. (het eerste project waarvoor
Wietske verantwoordelijk was). Mooie kleur, saignée-methode.
Basis is pinot noir. Prettige zachte roséwijn,
niet te strak (9 gram restsuiker). Goede caférosé met
hoge doordrinkfactor.
8) Pinot Noir Estates 2001: lichte, goede kleur.
Prettige neus, niet fors, zachte smaak maar kan
wel wat meer concentratie gebruiken want valt snel
weg (reeds licht ontwikkeld).
9) Bolitho 2001 Pinot Noir. Typische neus. Behoorlijk
gestructureerd. Neus kan beter.
10) Cabernet-Merlot Estates 2002. Aromatisch in
de neus,goed, zacht (cabernet-sauvignon 62%, merlot
29 % merlot en 9% cabernet franc). Cabernet franc
geeft een ‘spicy’ toets aan de wijn.
11) The Hill 2001 (cabernet sauvignon 88%, cabernet
franc 12%). Prettige, niet stuivende neus. Forse,
krachtige smaak, tannineus.
Na de proeverij bracht Wietske van der Pol mij
naar het vliegveld van Nelson. Daar stond een huurauto
voor mij klaar. Nu realiseer ik me plots, dat ik
eigenlijk niet eerder in auto met het stuur aan ‘de
verkeerde kant’ heb gereden. Ik reis sinds
mijn 17e in landen waar men doorgaans links rijdt,
maar op een of andere manier nam ik altijd een
taxi of was er iemand in mijn gezelschap aan wie
ik het besturen overliet. Nu moest ik er zelf aan
geloven.
De felrode auto met automatische versnellingsbak
zou ik naar het 120 km verderop gelegen Blenheim
in Marlborough moeten brengen. Wietske was zo vriendelijk
om - voor mij uitrijdend - de stad Nelson uit
te loodsen. Een uur later leverde ik de auto onbeschadigd
(!) bij het verhuurbedrijf van het vliegveld van
Blenheim af.
Gravitas – St. Arnaud Marlborough
Tijdens bezoeken aan wineries bestaat het ontvangstcomité vaak
uit de eigenaar en/of wijnmaker. Minder prettig
is vaak het optreden van de PR man/vrouw. De gladde
praatjes van op wijntechnisch gebied onwetende
medewerkers, heb ik vaak als tijdverspilling ervaren.
Deze keer een merkwaardig optreden van de eigenaar,
een in Londen woonachtige bankier Martyn Nicholls.
Volgens zijn visitekaartje ‘Proprietor and
CEO’. Hij werd terzijde gestaan door 2 medewerkers.
De baas had zijn huiswerk goed gedaan. De Pr-machine
draaide op volle toeren en het feit dat hij de
MBA-Bordeaux Course had gevolgd moest prominent
naar voren gebracht worden. Het wijnbedrijf van
St. Arnaud –Gravitas is echter een soort ‘spook-winery’.
Er staat namelijk tussen de wijngaarden een rommelige
keet. Een merkwaardig decor voor een opgeblazen
PR-verhaal. De rit ging vervolgens naar een helling,
voorbij aan de wijngaarden van Henri Bourgeois
(vigneron uit Sancerre, die hier sinds enkele jaren
ook wijn maakt) en eindigde op de heuvel op een
modderige plateau. De bankier bleef me bestoken
met informatie, zo nu en dan zijn 2 assistenten
kort het woord gevend voor een technische uitleg.
In deze rommelige ambiance (volgens de bankier
komt hier het ontvangstlokaal) stond een houten
tafel waarop de meegebrachte flessen werden gezet.
Ik proefde de volgende wijnen:
1) Saint Arnaud’s Vineyards: duidelijke
Sauvignon Blanc-neus Niet zo expressief. Zachte
aanzet,goede zuren, goede spanning. Goed.
2) 2002 Gravitas. Duidelijk ‘herbecious’ (grassig).
Goede, zachte smaak. Meer complexiteit.
3) Unoaked Chardonnay 2003. Neus niet bijzonder.
Vrij neutraal. Zachte, maar lichte smaak.
4) Gravitas Chardonnay 2002 Reserve. Duidelijke
houttoets, te fors in de smaak.
Volgens de bankier zal de Pinot Noir volgend jaar
op de markt komen. Opgelucht dat dit toneelstuk
was afgelopen, zocht ik mijn hotel op.
