Welkom op het wijnplein.nl

Op het programma deze maandag: met de ferry terug naar Auckland, een bezoek aan Lincoln Vineyards en Kumeu River Wines 20 km van Auckland.

20 km ten westen van Auckland liggen een aantal wineries die tot de oudste van Nieuw-Zeeland worden gerekend. Een Kroatische gemeenschap begon hier aan het begin van de vorige eeuw met de teelt van fruit, waaronder druiven. Het gebied rond Henderson heeft een warm en vooral zeer vochtig klimaat. Aan een drukke weg bij het plaatsje Henderson ligt Lincoln Vineyards. Het Kroatische familiebedrijf had een goede reputatie op het gebied van versterkte wijnen, met name droge sherry. Nu concentreert de familie Fredatovich zich op de productie van tafelwijnen. Peter Fredatovich (3e generatie) ontving mij in zijn wijnshop, waarachter zich de productieruimten bevinden. Het bedrijf ontbeert eigen wijngaarden en moet dus druiven inkopen. Dit is volgens Michael Cooper, auteur van de Wine Atlas of New Zealand, de voornaamste reden dat de wijnen niet het topniveau zullen bereiken. De productie van aangesterkte wijnen is nog steeds een activiteit, maar dat zal waarschijnlijk niet lang meer duren. Vanwege de gelijkstelling in accijns van gedistilleerd en aangesterkte wijnen zijn de prijzen van aangesterkte wijnen in Nieuw-Zeeland namelijk dermate hoog dat consumptie sterk terugloopt.

Peter Fredatovich wil graag zijn wijnen naar Nederland exporteren.
De wijnen hebben 3 labels: de basiswijnen ‘Winemakers Range’ (fruit,weinig hout), de Lincoln Heritage (Amerikaans hout) en de hoogste groep de ‘Reserve’met Frans houtlagering.

De wijnen: Sauvignon Blanc 2003 Te Kajwhate, lichte expressie, niet grassig, strak en niet elegant. (2) Lincoln Heritage Sauvignon Blanc 2002: grassig, strak. (3) Chardonnay 2002 Winemakers (Gisborne): fris en prettig. (4) Lincoln Heritage, houttoets is overdreven. (5) Lincoln Reserve Chardonnay 2000 Barrique Fermented: houtgebruik fors, dikke wijn. (6) Lincoln Heritage Chardonnay 2000 President Selection. Ondanks ontwikkeling, blijft hout in de wijn domineren. Komt niet meer goed. (7) Rosé Lincoln Heritage 2003: zwakke vulling. (8) Lincoln Heritage Pinot Noir 2002: neus goed, smaak ruw, heeft nog 1-2 jaar nodig om zachter te worden. (9)Winemakers Merlot 2001 (geen hout). Niet erg elegant. (10)Lincoln Heritage Gisborne Merlot 2000, nu nog wat te ruw, heeft nog wat tijd nodig.

Ik denk dat Lincoln inderdaad ‘gehandicapt’ is zonder eigen druiven. Daarnaast moet het fruit over grote afstand vervoerd worden. Men pers de druiven ook wel ter plaatse en vervoert dan het sap maar dat gaat ten koste van het fruit en de frisheid. Je merkt dat dit bedrijf vooral de lokale markt bedient. De veelal te sterke houttoets is daarvan een exponent. Het bedrijf doet er goed aan om het houtgebruik te verminderen en meer op concentratie te werken in combinatie met een exportlabel. Voor export moet de kwaliteit in ieder geval omhoog.

Website: www.lincolnwines.co.nz

Deze winery ligt ook aan een drukke weg, maar de kwaliteitsfilosofie is geheel anders. Eigenlijk zijn er drie bijzondere omstandigheden: ten eerste is men in 2001 volledig overgeschakeld op de schroefdop voor alle

wijnen.Ten tweede maakt dit bedrijf waarschijnlijk een van de beste Chardonnay’s van het zuidelijk halfrond en als derde is de oudste zoon in dit familiebedrijf de eerste Master of Wine van Nieuw-Zeeland. Michael Brajkovich MW is de wijnmaker van Kumeu River, zijn broer Milan zorgt voor de wijngaarden en de jongste zoon Paul is verantwoordelijk voor de marketing en administratie.
Kumeu River heeft 39 ha wijngaarden. Dit is goed voor 80% van de behoefte aan druiven. men koopt nog druiven in. De wijnen verkoopt men onder 2 labels: de beste wijnen onder het label Kumeu River en de lijn met de naam ‘Brajkovich. De Chardonnay verkoopt men onder 3 labels: De beste is Mate’s Vineyard Reserve, daarna de ‘Village’ en de Brajkovich Kumeu River.

Kumeu River Village 2002 Chardonnay: stuivend, fris en filmend en wat ruw in de smaak.Toch fraai voor een 2e label (prijs retail 17,50 $) (2) Kumeu River 2002 Chardonnay. neus, complexiteit, wat notenaroma’s,zachte aanzet, filmend, goede balans. (3) Kumeu River 2002 Mate Vineyard: complexe neus, intense smaak, geconcentreerde smaak, mooie afdronk. Absoluut een topper. Een van de beste witte bourgognes van het zuidelijk halfrond. Als bewijs dat de Chardonnay’s van Kemeu River kunnen ouderen; 1998 Kumeu River Mate Vineyard: behoorlijk geel, complexiteit van een goede bourgogne, mooie, brede smaak. Uitstekend jaar en kleine oogst. De laatste Chardonnay van 1997 is precies de reden waarom dit bedrijf is overschakelt op schroefdoppen. Lichte kurksmaak. Jammer.

Rode wijnen: (2e label) Village Pinot Noir, lichte kleur, prettig, maar licht,nog erg jonge stokken. Kumeu River 2002 Pinot Noir (1998 = eerste oogst).Beter in de neus, fruit. Smaak kan beter.Merlot Kumeu River 2000, mooie wijn van een mooi jaar. Tenslotte Melba Kumeu River 2000, een blend van 70% merlot en 30 % malbec. Vrij strakke wijn, geen duidelijke stijl.

De Chardonnay van dit bedrijf is een absolute topper. Ik reken de wijn tot een van de beste witte bourgognes van het zuidelijk halfrond. De familie nam een moedig besluit om in een keer alle wijnen van een schroefdop te voorzien. Michael is niet alleen een gereputeerd wijnmaker en een van de 6 Master of Wines van Nieuw-Zeeland, maar nu ook voorzitter van de eerste ‘Screwcap Conference’ ter wereld. De volgende rigoureuze stap zou kunnen zijn om volledig over te schakelen op chardonnay.

Morgen het verslag van dinsdag 10 februari met een bezoek aan het kantoor van de New Zealand Winegrowers (die zo vriendelijk zijn om de schade die ik in het eerste hotel veroorzaakte met de waterketel op de electrische kookplaat) voor hun rekening te nemen, een bezoek aan het hoofdkantoor van Morton Estate Wines, de vlucht van Auckland naar Napier en een ontvangst in de nieuwe, meer dan 30 miljoen Nieuw-Zeelandse dollars kostende Sileni Estates.