Op de 12e dag vloog uw reporter van Christchurch
naar Queenstown in Central Otago. Op het
programma die
dag een overzichtsproeverij met wijnen uit Central
Otago, bezoeken aan Olssen’s Garden, Mt.
Difficulty en Felton Road.
Pinot Noir-goudzoekers
Central Otago is het meest zuidelijk gelegen wijngebied
van de wereld. Het is tevens het snelst groeiende
wijngebied van Nieuw-Zeeland.
Tijdens de vlucht van Christchurch aan de oostkust
van het zuideneiland naar Queenstown in zuidwestelijke
richting, gaat het vlakke terrein snel over in een
ruig bergachtig landschap van de Southern Alps. Central
Otago vertoont veel gelijkenis met het Zwitserse
landschap met bergen en grote meren. Het vliegtuig
moet bij het aanvliegen van de luchthaven van Queenstown
tussen de bergen dalen en een scherpe bocht over
Lake Wakatipu maken om de ‘final approach’ en
landing uitvoeren. Het vliegveld van Queenstown is
regelmatig gesloten, omdat bij laaghangende bewolking
namelijk geen veilige landingsprocedure kan worden
uitgevoerd. Het landschap dat Queenstown omgeeft,
doet me ook aan de Norse fjorden denken met grote
wateroppervlakten en steile bergwanden.
Toeristisch
Queenstown is dé hoofdstad van avontuur zoekende
sportbeoefenaren. De stad werkt als een magneet op
mensen die graag uit vliegtuigen, helikopters en
van bruggen springen. Heli-skiën, jet-boating
en rafting bevredigen de vraag naar adrenaline verhogende
bezigheden.
Wijn
Central Otago is in een aantal subwijngebieden ingedeeld.
Het zijn Wanaka (meest noordelijk gelegen) ,Lowburn,
Bendigo, Alecandra, Gibbston en Bannockburn. In deze
wijngebieden maakt men Riesling, Gewürztraminer,
Pinot Gris en Chardonnay. De echte ‘goldrush’ is
echter Pinot Noir. Van de 5 Nieuw-Zeelandse wijngebieden
waar Pinot Noir wordt gemaakt, vertoont Central Otago
de meeste gelijkenis met de Bourgogne. Central Otago
ligt boven de 45e breedtegraad zoals op de noordelijke
breedtegraad Willamette in Oregon en Bordeaux in
Frankrijk. De lange nazomer is essentieel voor de
fysiologische rijpheid van de druiven. De wijngaarden
liggen gemiddeld 200-450 meter boven zeeniveau beschut
tegen de wind.
Goldrush
In 1860 was Central Otago het domein van goudzoekers.
De ingrepen van de goudzoekers in het landschap heeft
duidelijke sporen achtergelaten. Tot 10 jaar geleden
was de economie hier dood. Schapen vormden een bron
van inkomsten. In enkele jaren is dit gebied echter
tot het 4e wijngebied van Nieuw-Zeeland uitgegroeid.
De sterke groei van de pinot noir met 70-80% van
de wijnproductie heeft de cultivatie van witte druiven
op de achtergrond verdrongen. Er is nu zelfs een
tekort aan Riesling en Pinot Gris. De prijzen van
deze wijnen zijn inmiddels boven het niveau van Pinot
Noir uitgestegen. Alan Brady van Gibbston Valley
winery maakte in 1987 de eerste commerciële
wijn in Central Otago.
De wijngaarden in Central Otago zijn dus nog erg
jong. Toch maakt men er al opmerkelijke Pinot Noir-wijnen.
De wijnmakers realiseren zich echter dat het jonge
fruit nog beperkingen oplegt. Vooral complexiteit
en structuur zullen in de komende jaren meer aandacht
vragen.
Klimaat
Uitgedrukt in GDD’s (Growing Degree Days)
heeft Central Otago een cijfer dat ligt tussen 850
en 1100. Uitgedrukt in ligging, betekent dit voor
de noorderbreedte een positie tussen 45 en 47 graden.
In het zuidelijk halfrond is dit (de antartica massa
maakt het zuidelijk halfrond wat koeler) tussen 44
en 45 graden. Er is een significant verschil tussen
de maximum en minimum temperatuur. De koele nachten
zorgen voor een goede conservering van de aroma’s
in de druif. Het klimaat is eerder continentaal,
maar het gebied ligt niet zover van de oceaan af
dat vorst een ernstig probleem is. Vorst kan ontstaan
in de lager gelegen, vlakke plateaus. De lange hangtijd
van de Pinot Noir is een groot voordeel. De lage
vochtigheid en beperkte regenval in de nazomer maakt
de pinot noir minder kwetsbaar voor bijvoorbeeld
botrytis.
Bodem
De bodem is bedekt met een laag loss afgewisseld
door kiezellagen. Leisteen vormt een onderdeel van
de bodem. De vrij zware bodem heeft een hoge mineraliteit.
Overzichtsproeverij
Regionale proeverij donderdag 19 februari Cromwell
Central Otago
1) Carrick 2003 S.Bl. Central Otago: (screwcap)
lichte kleur, licht grassig, forse zuren. Er zijn
betere S.Bl.
2) Rippon S.Bl. 2002: Lake Wanaka: merkwaardige,
zachte impressie. Meer tropisch fruit in de neus.
Goede, crispy smaak. Goed.
3) Rippon Riesling 2002 Lake Wanaka: goede neus,
aromatisch, prima smaak, goede zuren.
4) Black Ridge Central Otago Riesling 2002 (mooie
fles) lichte ,zwakke smaak.
5) Amisfield Dry Riesling 2003. Goede neus, restsuikers
vrij hoog. Haalt de spanning uit de wijn.
6) Peregrine Central Otago Riesling 2003: goede lichte
neus, filmend, maar licht.
7) Olssens 2003 Riesling Central Otago: mooie neus,
lichte smaak. Kan wat meer vulling gebruiken.
8) Mt. Difficulty 2003 Riesling Central Otago: Single
Vineyard Target Gully: mooie neus, vulling licht
zoetje.
9) Nevis Bluff Gibbston Central Otago Pinot Gris
2002: Mooie, rijke neus; te zoet in de smaak.
10) Black Ridge Central Otago Gewürztraminer:
2002: rijpe, lichte rozengeur. Veel te zoet.
11) William Hill Alexandra Central Otago Pinot Gris
2003: goede neus, zacht, valt snel weg.
12) Quarz Reef Pinot Gris 2003: lichte neus, zacht,
geen spanning.
13) Peregrine Pinot Gris Pinot Gris; frisse, strakke
neus. Smaak goed. Licht, goede zuren.
14) Mt. Difficulty 2003 Central Otago 2003 Pinot
Gris: licht, met goede smaak.
15) Dry Stone Pinot Gris 2003: Berridge Vineyard;
licht, smaak niet goed.
16) Amisfield Pinot Gris 2003 Central Otago: lichte
neus, zacht, geen spanning.
17) Akarua Banockburn Central Otago: 2003 Pinot Gris:
goede , frisse expressie: goede smaak: fraai!
18) Chard Farm 2002 Closeburn Chardonnay neus niet
bijzonder, smaak dun en vlak.
19) Carrick 2002 Chardonnay Central Otago: mooie
neus, flink houtgebruik, zacht, filmende smaak. Goed
houtgebruik en lengte. Prima.
20) Black Ridge Chardonnay 2002; lichte neus, wat
corky,
21) Akarua 2002 Chardonnay. Behoorlijke kleur. Goede
neus, mooie smaak.
22) Sparkling Quarz Reef Chauvet methode traditionelle
Central Otago; onprettige neus, slechte, smaak met
explosieve bubbels. Laat maar
Rode wijnen:
23) Pisa Range Estate Pinot Noir 2001: fruitneus,
niet bijzonder, smaak beter.
24) Nevis Bluff Gibston Pinot Noir 2001: goede neus,
compact fruit. Zachte, romige smaak. Goed.
25) Rippon Pinot Noir 2001 Lake Wanaka: lichte, nog
wat gesloten neus. Goede zachte smaak.
26) Garric 2002 Pinot Noir Central Otago: diepe kleur,
mooi fruitexpressie. Forse smaak. Moet nog wat ouderen.
27) Bald Hills Estate Central Otago 2002: mooi label.
Dikke, expressieve fruit.
28) Amisfield Pinot Noir 2002; rijke neus, ‘fruitdriven’,
zeer stuivend. Vette, dikke wijn met zacht vulling.
Heel goed.
29) Akarua Bannockburn 2002 Pinot Noir: dikke kleur,
veel fruit., beklijvende smaak. Goed.
30) Mt. Difficulty 2002 Pinot Noir. Diepe kleur.
Verfijnde neus, elegant meer dan alleen fruit. Mooie
smaak, heel goed.
31) Drystone Pinot Noir 2002. typische stijl, niet
fruit, niet elegant. Smaak jammy.
32) Dry Gully 2002 Pinot Noir. Mooie neus, zachte,
jammy vulling.
33) Chard Farm 2002 Finla Mor. Lichte.elegante neus,
goed zachte smaak.
34) Peregrine Pinot Noir 2002: Goede, nog wat gesloten
neus. Mooie, dikke jammy wijn.
35) Olssen’s 2002 Pinot Noir Jackson Barry.
Vrij gesloten neus, geen fruitbom, zachte, romige
vulling. Goed.
36) Nevis Bluff Gibston Pinot Noir 2002. Mooie, elegante
neus. Zachte smaak. Goed.
37) Mount Michael Pinot Noir 2002. Mooie neus. Aromatische,
jammy-vulling.
38) Two Paddocks The last Chance. Veel fruit, zachte
jammy vulling.
39) Neill 2002 Pinot Noir Two Paddocks Dikke kleur,
krachtige fruitexpressie, zachte, dikke fruitbom.
40) William Alexandra Pinot Noir 2002: foute wijn.
2e fles ook niet zuiver in de neus.
41) Quarz Reef Pinot Noir 2002: goede, niet te expressieve
neus, goede stevige smaak. Niet de fruitstijl.
42) Valli 2002 Pinot Noir: Gibbston Vineyard; dikke
kleur, prima fruitexpressie, knappe neus, mooie vulling.
Zeer goed!
43) Rockburn Pinot Noir: geen sterke neus, smaak
vlak.
44) Pisa Moorings Pinot Noir 2002: typische stijl,
niet direct ‘fruitdriven’, sterke vulling,
kan i.v.m. textuur langer mee.
45) Rabbit Ranch Pinot Noir 2003, lichte fruitexpressie
lichte smaak, vlak.
46) Pisa Range PN 2002,lichte, goed neus.jammy smaak.
Conclusies
Witte wijnen:
In Central Otago kan men goede Rieslings maken.
De Riesling van Mt. Difficulty is daar het voorbeeld
van. Pinot Gris kan mij nog steeds niet bekoren,
maar de Pinot Gris van Akarua Banockburn verdient
een extra vermelding. Perfect gemaakt. De Chardonnay’s
waren ondervertegenwoordigd, maar ook met deze wijn
scoort Akarua hoog.
Rode wijnen:
De meeste Pinot Noir-wijnen hebben een vrij diepe
kleur, volle, krachtige fruitexpressie, aromatisch
gevolgd door zachte, volle smaak en lengte. De beste
producenten voegen meer verfijning en elegantie toe
en vooral concentraat. De Pinot Noir (voornamelijk
2002) van de volgende producenten sprongen er kwalitatief
uit: Amisfield, Two Paddocks, Mt. Difficulty, Perigrine,
Pisa Range, Valli Gibbston Valley, Ollsen’s
en vooral Akarua.
Olssen’s of Bannockburn
Na deze overzichtsproeverij lunchte ik samen met
John Olssen. De regen kwam inmiddels buiten met bakken
uit de lucht. De eerste wijnstokken gingen in 1991
dit gebied Cromwell Basin de grond in. John is een
expert op het gebied van bossen en werkte als speciaal
adviseur en business consultant. De wijngaard Olssen’s
Garden Vineyard ligt beschut en deze ligging zorgt
voor extra warmte tijdens het groeiseizoen. De eerste
commerciële wijn kwam in 1997 op de markt. Olssen’s
maakt op jaarbasis slechts 1400 ‘cases’.
De beste jaren zijn 1998 en 2000 en 2002. 2001 was
een ‘challeging year’, een jaar waarin
de volledige rijpheid van de druiven problematisch
was.
De wijnen:
Proeverij Olssen’s
1) Olssen’s 2003 Riesling. Mooie, zuivere
expressie. Frisse zuren. Vrij strakke wijn, goed
als aperitief.
2) Olssen’s 2003 Sauvignon Blanc. Niet een
grassige stijl, maar meer limoen, zachte, filmende
smaak. Prettig, niet te zwaar, niet filmend en niet
te strak. Lichte balans.
3) Ollsen’s 2002 Chardonnay Barrel Fermented.
Boterachtig, toch fris, goed houtgebruik, behoorlijke
zuren, ondergaat niet geheel malo. Hout komt wat
prikkelend in de smaak terug. Geen hoogvlieger. Nog
een lange weg te gaan.
4) 2002 Gewürztraminer. Ontwikkelde neus. Niet
de kenmerkende rozenneus. Vrij neutrale smaak.
5) 2001 Pinot Noir: vrij lichte kleur, vrij zurige
neus. Smaak vrij fors, krachtig moet nog wat zachter
worden. Fenolische rijpheid blijkbaar een probleem.
6) 2001 Jackson Barry Pinot Noir. Goede neus. Forse
smaak. Nog wat ruw en strak. Fenolische rijpheid
niet gehaald?
7) 2001 Slapjack Creek Reserve Pinot Noir. Mooie
aromatische neus. Fors maar niet ‘silky’.
Probleem van het jaar 2001 waarin wellicht niet volledige
rijpheid s bereikt.
8) Robert The Bruce 2001 pinotage 40%, cabernet sauvignon
20% en shiraz 40%. In deze blend komt de Pinotage
goed door. Olssen wilde aanvankelijk een 100% Pinotage,
maar dat bleek uiteindelijk niet haalbaar.
Tijdens mijn bezoek aan de winery van John Olssen,
moest hij voor een aantal bezoekende wijnliefhebbers
3 flessen Gewürztraminer opentrekken, voordat
hij er eindelijk een vond die niet de gevreesde kurksmaak
had. “Je krijgt er paranoia van”, merkte
John op. Dat deze producent de ‘screwcap’ in
de toekomst zal omhelzen behoeft dus geen betoog.
De Nederlandse importeur Qualivines (Bernadett Gerth)
importeert de wijnen van Olssen’s Garden Vineyard.
Mt. Difficulty is een winery zonder eigen wijngaarden.
Het bedrijf is namelijk opgezet om de druiven van
enkele wijngaarden in de directe omgeving te verwerken
tot wijn. Wijnmaker is de zeer ervaren en hoog opgeleide
Matt Dicey. Hij verdiende zijn sporen in Toscane,
Bourgogne,Oregon en Zuid-Afrika. In het restaurant
met fraai uitzicht over Kawarau Gorge proefde ik
de volgende wijnen:
1) Mt. Difficulty 2003 Dry Riesling Central Otago:
goede rieslingexpressie. Goede, ondersteunende zuurgraad.
Prettige balans. Prima.
2) Mt. Difficulty Single Vineyard Target Gully 2003
Riesling zelfde prijs maar zachter van smaak. Goed.
3) Mt Difficulty 203 Riesling Long Gullie. Meer een
bloemige wijn. Elegant in de neus. Zoeter 110 gram
, in de smaak lijkt het 70 gram. Opmerkelijke wijn.
9,5 vol. %
4) 2003 Sauvignon Blanc Mt. Difficulty. Waterachtige
kleur. Prettige, wat kruidige haast peperachtige
niet grassige neus. Prettige , goede zuurgraad. Verzorgde
textuur en lengte. Goed glas maar een geheel eigen
stijl.
5) Mt Difficulty 2003 Pinot Gris. Duidelijke van
een leisteenachtig. Mooie neus haast het peperachtige
van een Grüner Veltliner GV). Lekkere stevige
smaak, goede structuur.
6) Mt Difficulty 2003 Single Vineyard Mansons Farm
2003 Pinot Gris. Kruidige, minerale neus en het pepertje
van een GV. Lekkere stevige smaak met hoge zuren
die de wijn spanning geven maar ook 20 gram restsuikers
die door de hoge mineraliteit en zuren goed worden
opgevangen.
7) Mt. Difficulty 2002 Chardonnay. Behoorlijk expressie
van chardonnay, rijp fruit, lemon, citrus, filmende
smaak, goed houtgebruik, lengte.
8) Rood; 3 PN’s. Mt. Difficulty 2002: Mooie
neus, rijk en elegant en uitnodigend. Mooie smaak,
niet een fruitbom maar sappig en zacht. Heel spicy
en goede tannines. Goed.
9) Rood: Mt Difficulty Single Vineyard Pipeclay Terrace
2002.; goede, complexe neus, forse smaak, blijft
elegant, beklijvend prima wijn. Knappe Pinot Noir.
Conclusies : Matt Dicey maakt onder het label Mt.
Difficulty degelijke wijnen. De witte wijnen maken
ook indruk Ook de Pinot Noir scoort hoog in de handen
van deze begenadigde wijnmaker. Het bedrijf is een
bezoek waard.Op het terras geniet je onder het genot
van een koele Riesling van het magnifieke uitzicht.
Felton Road behoort tot de topproducenten van Central
Otago (Cromwell Basin).
De eerste Pinot Noir 1997 van deze winery werd in
de Verenigde Staten voor 45$ verkocht. In 2000 kocht
een Engelsman de winery en stelde Blair S.Walter
aan als directeur en wijnmaker. Een goede zet, want
Blair heeft niet alleen een universitaire graad in
wijnbouw en wijnmaken maar heeft ook veel ervaring
opgedaan in wijngebieden zoals Oregon, Bourgogne
en Californië. De winery is zo gebouwd dat er
nauwelijks behoeft te worden overgepompt. Blair gebruikt
ook wilde gisten en vindt dat je zo weinig mogelijk
moet ingrijpen tijdens de vinificatie en opvoeding
van de wijn. De wijnen:
Felton Road proeverij
1) Dry Riesling 2003 Central Otago; stuivende neus,
mineraliteit, filmende smaak, rijpe, romige. 8 gram
suiker. Goed.
2) Riesling 2003 kruidige expressie in de neus, filmende
smaak met minder zuur vanwege het zoet 38 gram.
3) Felton Road Riesling Rijpe, rijke neus, tropisch
fruit, behoorlijk zoet (60 gram per liter).
2 stijlen Chardonnay
4) Unoaked.Chardonnay 2003. Behoorlijk gele kleur.
Mooie neus, fris, goede vulling, 100% malo. Lychee,
complex goed houtgebruik. Goed glas wijn. Geen hout.
5) Barrel Fermented Chardonnay 15% nieuw hout. Duidelijk
sterkere houtimpressie,mooie complexiteit, zachte
aanzet, filmend met lengte. Mooi glas wijn.
6) 2002 Felton Road Pinot Noir, rijke, spicey neus,
niet stuivend fruit, maar elegant. Goede, zachte, ‘fruitdriven’ stijl.
7) Pinot Noir Block 5 single vineyard 2002: complexe
neus. Complexiteit, zachte aanzet, romige vulling.
8) Pinot Noir Block 3. Jaar 2000. Complexe neus,
groene neus, haast grondig, veel regen, kruidig,
forse vulling, maar blijft zacht.
Uit meerdere barriques proefde ik samen met de wijnmaker
een Chardonnay 2003: groot jaar, goed romig, mooie,
brede smaak en 4 verschillende Pinot Noir’s
van 2003. Alle vier van hoge kwaliteit. De een wat
meer gestructureerd dan de ander, maar met mooi concentraat,
goede tannines en stuk voor stuk goed gestructureerd
met bewaarpotentieel.
Felton Road maakt indruk.
Het
bezoek aan Felton Road sloot deze 12e dag af. Blair
reed mij terug naar mijn hotel (Grand St. Moritz …)
in Queenstown. Onderweg stopten we even om op de
bekendste plaats voor bungy jumping, de brug over
de Kawarau Gorge een foto te maken. Hier maakte een
waaghals in 1988 de eerste sprong in de diepte. Nu
staat er een modern geoutilleerd ‘Bungy Dome’ en
men heeft zelfs een Bungy Simulator. Een sprong in
de diepte (43 meter) kost 190 Australische
dollars (95 Euro). (Jonge)Dames die zich naakt in
de diepte
storten mogen gratis (…). Pas na de sprong
komen ze er meestal achter, dat de beeldopname nog
jaren op internet zal circuleren… De Wine Growers
hadden geen ticket voor me gekocht en voor grijsaards
- zoals uw reporter - was geen ‘senior ticket’ te
koop. Das nou jammer…