Op een strand bij Wellington halverwege mijn reis
in Nieuw-Zeeland kijk ik terug op een eerste drukke
week met bezoeken aan interessante wijnbedrijven en
boeiende wijnen.
Michael Brajokovich van Kumeu River haalde ons op
vrijdag 10 februari van het vliegveld af. Hij is een
van mijn favoriete Chardonnay-wijnmakers van Nieuw-Zeeland'
Michael is ook een van de leiders van de ‘Screwcap
Initiative’, de organisatie die zich inzet voor
de promotie van de schroefdop.
Vorige week werd bekend dat een van de meest prestigieuze
Loire-domeinen, Domaine Baumard nu ook voor de schroefdop
is gevallen. Na de moedige stap van ‘mister
Chablis’, Michel Laroche, is de toetreding van
Baumard een ware doorbraak.
Na Kumeu River bezochten we Waiheke Island. Een
prachtig eiland. Obsidian en Mudbrick stonden op
het programma.
Obsidian is een project van een zakenman in Auckland
die nu de uitdaging van wijnbouw op dit mooie eiland
aanneemt. Mudbrick is een gevestigde wijnproducent
met een restaurant dat qua ligging, tot de top vijf
van Nieuw-Zeeland kan worden gerekend.
Van Auckland ging het richting Gisborne. Een autorit
van acht uur.
Gisborne noemt zich de ‘Chardonnay Capital’van
Nieuw-Zeeland.
Mijn interesse ging uit naar de biodynamische wijnmaker
James Millton. Hij is de bekendste organische en biodynamische
wijnmaker van Nieuw-Zeeland. Zijn passie voor Chenin
Blanc is opmerkelijk.
Na Gisborne ging de rit naar het 200 km zuidelijke
gelegen Hawke’s Bay.
Daar bezochten we de winery van Craggy Range. Een
vrij nieuw bedrijf. Hoewel de ontvangst hartelijk
was, mis je toch het contact met de wijnmaker. Het
wordt dan een vrij gekunsteld bezoek met een keurig
diner, maar niet de passie die je met de technische
mensen deelt.
In Hawke’s Bay overnachtten we in een ‘guest
house’ van Unison.
Wat een fantastische wijnen maakt men op dit domein.
Ze zijn volledig op rode wijn geconcentreerd.
De rode blend is een topper en de Syrah is in mijn
ogen een van de beste van Hawke’s Bay.
Mission Vineyards is een klassieker in het gebied.
Het domein is nog steeds eigendom van de religieuze
orde. Het domein is een bezoek waard. De wijnen zijn
goed.
Na Hawke’s Bay ging het richting Wairarapa,
200 km zuidelijker in het zuidoosten van het noordereiland.
In de regio Martinborough bezocht ik Gladstone Vineyard.
Met de komst van de nieuwe Zuid-Afrikaanse wijnmaker
denk ik dat dit domein een kwaliteitsimpuls krijgt.
Een niveau hoger is Voss Vineyards.
Op de regionale wijnproeverij proefde ik 23 wijnen.
2004 blijkt een lastig wijnjaar. Wie 2003 kan kopen
doet er goed aan dat te doen.
Van Martinborough ging het vrijdag richting Wellington,
de hoofdstad van Nieuw-Zeeland. In mijn hotel ontmoette
ik de gepassioneerde wijnmaker Kai Schubert. Hij is
een nieuwkomer in Martinborough. Wat een voortreffelijke
wijnen maakt deze professional! De Nederlandse kwaliteitsimporteur
Okhuysen haalt met deze producent werkelijk een topper
in huis.
Het reizen, bezoeken, proeven en schrijven is een
race tegen de klok.
De ‘kiwi-zomer’ en het mooie landschap
maken een verblijf in dit deel van de wereld echter
niet tot een straf.
