Midden jaren tachtig vestigden de
eerste wijnbedrijven zich in Martinborough, het meest
zuidoostelijk gelegen wijngebied van het noordereiland
in Nieuw-Zeeland.
De kiezelhoudende , vlakke bodem en een klimaat met
weinig regen leek het meest geschikt voor wijnbouw.
Het klimaat toont zich echter weerbarstig. Regen en
vorst zijn inmiddels de grootste tegenspelers in dit
wijngebied. Lees verder.
Toen ik in februari 2004 Martinborough
bezocht, was een dag later de belangrijkste weg naar
de hoofdstad Wellington door zware regenval voor 24
uur gesloten. Ook in het najaar van 2005 moest de
weg, die Martinborough met Wellington verbindt voor
enige tijd worden afgesloten.
600 mm
Op jaarbasis valt in Martinborough
‘slechts’ 600 mm regen per jaar, maar
het probleem is, dat het vaak met bakken uit de hemel
komt. In februari 2004 verdunde de regen de oogst.
2003 werd door de vorst getroffen. De productie werd
met 50-80% gereduceerd.
In 2005 kwam de regen in maart op een slecht moment.
De botrytis was niet meer te stoppen. De rode wijnen
kwamen er beter vanaf dan de witte wijnen.
2006 ziet er momenteel goed uit. Men licht twee weken
voor op het schema en de productiehoeveelheid is voldoende
tot goed.
Appellation
Het oudste wijngebied van Martinborough
ligt in een straal van 5-10 km rond het kleine plaatsje
Martinborough. Om de naam van het originele wijngebied
te beschermen tegenover nieuwe wijngebieden in de
omgeving, werd in 1991 de ‘Martinborough Terrace
Appellation’ gevestigd. De officiële herkomstbenaming
staat garant voor een bodem met zeer diepe kiezellagen,
goede drainage en een matige vruchtbaarheid.
Martinborough was met deze wettelijke status het eerste
wijngebied van Nieuw-Zeeland dat zijn grenzen afschermende.
Het oorspronkelijke wijngebied omvat 600 ha wijnbouwgrond.
Capital of Pinot Noir?
Begin jaren negentig had Martinborough
de reputatie van Pinot Noir-hoofdstad.gevestigd.
Sinds de opkomst van het zuidelijk gelegen Central
Otago heeft men er echter een geduchte concurrent
bij gekregen.
De wijnstijlen van beide gebieden zijn verschillend.
De Pinot Noir van Martinborough zijn wat voller, met
een zachte structuur en met fruitassociaties die eerder
aan rode pruimen doet denken.
De Pinot Noir in Central Otago heeft een veel krachtiger
fruitexpressie met tonen van kersen en wilde tijm.
Voor mij is de Pinot Noir van Martinborough meer de
‘intellectuele’ wijn, terwijl de Pinot
Noir van Central Otago meer de joyeuze , fruitgedomineerde
stijl uitstraalt.
Productie- wineries
De reputatie van Martinborough is
vooral het werk van enkele grote producenten zoals
Palliser, Te Kairanga, Martinborough Vineyards en
Craggy Range
Deze laatste heeft meer dan 100 ha wijngaarden. Enkele
kleinere producenten met een voortreffelijke reputatie
zijn o.a. Voss, Ata Rangi en Dry River.
Een van de meest veelbelovende nieuwkomers is naar
mijn mening Schubert. Kai Schubert zocht mij in het
hotel in Wellington op. Deze in Geisenheim (Duitsland)
opgeleide professional maakt formidabele wijnen. Verder
in dit verslag mijn proefnotities.
Taste Martinborough
De jaarlijkse wijnpresentatie van
Martinborough heet ‘Taste Martinborough’.
Duizenden wijnliefhebbers uit het hele land komen
voor de dit bijzondere wijnevenement naar Martinborough.
De kaarten voor dit wijnfestival (maximaal 10.500)
zijn doorgaans binnen een dag uitverkocht. De bezoekers
van Taste Martinborough lopen de uitgezette wijnroute,
proeven de wijnen, eten in een van de restaurants
van de wineries en genieten van de muzikale omlijsting.
Regionale proeverij
Cath Hopkin van Wines from Martinborough
had een regionale proeverij voorbereid met 23 wijnen.
Daarvan waren er acht met een schroefdop voorzien
(5 witte en 3 rode wijnen).
Regionale proeverij Wairarapa &
Martinborough vrijdag 17 februari 2006
1) Riesling Solstone Estate Autumn
Rielsing 2005. Moderne neus met citrustonen. Zachte
aanzet. Goede zuren. Goed.
2) Julicher 2005 Martinborough Riesling. Lichte expressie
in de neus. Wel duidelijk Riesling. Stevige aanzet.
Krachtige smaak. Goed concentraat. Prima.
3) Pinot Gris Escarpment 2004 Martinborough. Lichte
neus. Kenmerkend Pinot Gris. Filmende aanzet. Lijkt
op een zoetje in de smaak, maar is het hoge alcoholgehalte
van 13,9 vol. %. Mis de spanning in de wijn. Wat vlakke
smaak.
4) Margrain Chenin Blanc 2005. Lichte, vrij neutrale
neus. Zachte aanzet. Filmende smaak. Correct.
5) Ashwell Sauvignon Blanc 2005. Martinborough. Zuivere
neus van Sauvignon Blanc. Heel rijp em tropisch fruit.
Niet stuivend. Zachte aanzet. Duidelijk uit een warmer
gebied.
6) Matahiwi Estate 2005 Sauvignon Blanc. Vrij lichte
neus met tropisch fruit. Zachte smaak. Goed concentraat.
Duidelijke warme uitvoering van Sauvignon Blanc.
7) Solstone 2005 Wairarapa. Sauvignon Blanc. Heel
weinig neus. Niet kenmerkend SBL. Vlak in de smaak.
Zwakke wijn.
8) Te Kairanga 2005 Martinborough. Neus van een warm
gebied. Tropisch fruit maar niet de uitnodigende frisheid.
Vrij slappe smaak. Geen voorbeeld van een Sauvignon
Blanc.
9) Te Kairanga 2004 Martinborough. Lichte boterneus.
Niet bijzonder. In de smaak een behoorlijke houttoets
maar niet overpowered. Mis de typiciteit en persoonlijkheid.
10) Te Kairanga 2004. Martinborough. Niet een diepe
kleur. Lichte ontwikkeling in de kleur. In de neus
Pinot Noir maar niet bijzonder. Wat vlak. Mis persoonlijkheid.
Neus moet duidelijk beter. Smaak komt concentraat
te kort. Waterige wijn zonder persoonlijkheid. Misschien
te jonge stokken.
11) Te Kairanga Runholder Pinot Noir 2003. Slappe
kleur, ontwikkelde kleur. Zwakke neus. Smaak niet
veel beter. Heeft eigenlijk weinig met Pinot Noir
van doen.
12) Escarpement 2004 Martinborough. Goede kleur. Beetje
vermoeide neus. Geen frisse expressie. Meer van een
warm jaar. Smaak is goed, maar niet bijzonder.
13) Ashwell Pinot Noir 2004. Kenmerkend Pinot Noir.
Mis verfijning en goed fruit. Smaak is zacht , maar
mis een goede structuur.
14) Julicher 2004 Pinot Noir. Vrij lichte kleur. Vermoeide
neus. Mis een frisse uitnodigende expressie. Zachte
aanzet. Lichte structuur. Niet bijzonder.
15) Matahiwi Pinot Noir 2004. Lichte kleur. Zwakke
neus. Zachte smaak. Goed concentraat. Jammer dat die
neus zo zwak is.
16) Magrain Pinot Noir 2004. Lichte kleur. Lichte
neus. Goede smaak. Correct.
17) Martinborough Vineyard 2003. Behoorlijke kleur.
Goede neus. Stevige aanzet. Goede lengte. Goed.
18) Murdoch James Blue Rock Pinot Noir 2004. Vrij
lichte kleur. Vrij lichte, maar wel goede neus. Goede,
volle smaak. Goede balans. Prima.
19) Te Kairanga Reserve 2003 Pinot Noir. Mooie, diepe
kleur. Lichte kurktoon in de neus. Kurk komt in de
smaak Tweede fles: Goede, diepe kleur. Tertiaire aroma’s
. Complexiteit. Goede smaak.
20) Solstone 2003 Cabernet Sauvignon Wairarapa. Diepe
kleur. Rijpe expressie. Tertiare aroma’s. Stevige
aanzet. Zachte
smaak. Mis de structuur en ruggengraat van een goede
Cabernet. Weinig karakter van een Cabernet.
21) Solstone 2002 Cabernet Sauvignon Reserve Wairarapa.
Vrij diepe kleur. Complexiteit. Fraaie neus. Goede,
volle smaak. Voorbeeld van een geslaagde Cabernet.
22) (Verdwaald kennelijk) Matahiwi Merlot 2004 Hawkes
Bay (…).Diepe kleur. Gesloten neus. Zachte smaak.
Ik had met die diepe kleur meer verwacht. De ´indringer´maakt
het niet waar.
23) Solstone 2003 Merlot Wairarapa. Niet te lichte
kleur. Tertiare aroma´s. Zachte smaak. Geen
echte persoonlijkheid.
24) Solstone 2002. Merlot Reserve Wairarapa. Niet
te diepe kleur. Goede, complexe neus. Stevige aanzet.
Goede, volle smaak. Goed.
Conclusies
Een vrij teleurstellende serie
wijnen van 2004. In de serie ontbreken bekende producenten
zoals bijvoorbeeld Palliser. Toen ik na de proeverij
aan Cath Hopkin vroeg waarom de bekende namen niet
op tafel stonden, bood ze aan deze alsnog op de proeftafel
te zetten (…)
Kennelijk was het de bedoeling om vooral minder bekende
producenten voor het voetlicht te plaatsen. Tijdens
de lunch sprak ik nog met o.a. Wim Julicher van Julicher
Estate. Hij is afkomstig uit Swalmen. Julicher had
een bouwbedrijf in Wellington en heeft zich nu in
een nieuw avontuur gestort. Hij heeft met Julicher
Estate een nieuwe uitdaging gevonden.Grote
foto: klik
hier