Door Jan Rook

Hoewel er in de komende week nog een aantal artikelen over mijn reis naar Nieuw-Zeeland volgen, wil ik met deze column de berichtgeving over de derde Pinot Noir Conference in Wellington afsluiten.

Vanuit een aantal verschillende gezichtspunten kijk ik op het evenement terug.

Algemeen

500 ‘delegates’, voornamelijk NZ-wijnprofessionals en circa 50 journalisten uit de hele wereld confereerden vier dagen lang over één thema: Pinot Noir. Deze bijeenkomst is het grootste evenement met Pinot Noir op het zuidelijk halfrond en misschien wel in de hele wereld.

In de grote zaal van het conferentiecentrum vonden vier zgn. Grand Tasting plaats Daarvoor waren 12.000 glazen nodig. De organisatie van de proeverijen verliep vlekkeloos.
Gedurende de vier dagen valt vooral de open en vaak vriendschappelijke sfeer op. Geen zware officiële speeches, geen deftige toestanden maar een prettige losse sfeer met nieuwsgierige toehoorders en proevers. De proeverijen worden goed geleid,de timing is voortreffelijk en er is veel humor.

Persoonlijkheden

Tot de ‘echte’ persoonlijkheden van de conferentie reken ik:
1) Steve Smith MW (baas van Craggy Range en viticulturist), de voorzitter. Met zijn rijzige gestalte en doortastend optreden is er geen twijfel over wie hier de regie voert. Hij behoort tot de topmannen van de Nieuw-Zeelandse wijnindustrie. Later nog een verslag van een proeverij met hem.
2) Michel Bettane Gevallen hoofdredacteur van La Revue du Vin de France. Van alle aanwezigen heeft hij waarschijnlijk de meeste proefervaring met Pinot Noir. Hij is eerlijk, recht door zee en schuwt het uiten van forse kritiek niet. Hij beantwoordt zichzelf de vraag, of de wijn interessant is of niet. Met zijn uitspraak op de eerste dag van de conferentie: “You need another 25 years”, schudde hij de aanwezige wijnmakers wakker.
3) Oz Clarke. Brits wijnschrijver en tv-persoonlijkheid. Hij weet op een excellente manier humor en vaktechnisch commentaar met elkaar te verweven. De zaal plat krijgen en tegelijkertijd gedegen conclusies over de proefervaringen communiceren is een eigenschap die slechts weinig wijnschrijvers of journalisten bezitten.

‘Zwakke’ broeders

1) Claude Bourguignon, Frans consultant en terroirspecialist. Het is jammer dat iemand met zoveel kennis en ervaring van de biologie van de bodem, kennelijk niet in staat is om de essentie van zijn verhaal aan een groot geïnteresseerd publiek in de toegemeten tijd te presenteren. Zijn verhaal leek meer op een college voor studenten aan de landbouwuniversiteit met een gedegen voorkennis van de chemie. Hoewel hij als consultant zeer gevraagd is, was zijn optreden bepaald onprofessioneel.
2) MW’s. Dat de titel Master of Wine geen garantie is voor een boeiende presentatie toonden twee MW’s aan. Eerst de Brit Remington Norman, die zonder enige humor maar wat oplepelde en geen enkele bijdrage aan de discussie kon leveren. Een raadsel hoe zo’n persoon op het podium terecht komt. Vervolgens Bevereley Blanning die zich volledig had vastgebeten in fair trade en producten die in de UK nu zelfs op het backlabel een ‘carbon footprint’ krijgen. Een theoretische verhandeling van iemand die opmerkt dat ‘sustainable viticulture’ nu wel het uiterste minimum is. Ze liep populair gezegd ‘te ver voor de muziek uit’.
3) Van de vele aanwezige Amerikanen ( de Kiwi’s begrijpen, dat dit een van hun belangrijkste markten zal gaan worden) maakte Allen Meadows - ooit een financieel manager van een groot bedrijf – het wel erg bont. Langdradige , nietszeggende opmerkingen, waarbij we vooral bewondering voor hem zouden moeten opbrengen. Heel vervelend. De man zal het waarschijnlijk zelf nooit merken. ‘Waste of Time’.

De mooiste wijnen

De mooiste wijnen van de vier Grand Tastings: Greenhough Hope Vineyard Pinot noir 2003 Nelson, Peregrine Pinot Noir 2003 Central Otago, Dry River Wairarapa (Martinborough) Pinot Noir, Pegasus Bay Pinot Noir 2001-2003 en 2004 (heel consistent), Quartz Reef Pinot Noir 2002, Au Bon Climat (Californië) Pinot Noir 2003, Mt Difficulty Target Gully Pinot Noir 2003 Central Otago en tot slot de absolute winnaar van alle proeverijen: Rousseau Chambertin Grand Cru 2003 Gevrey-Chambertin.

Teleurstellende wijnen

Villa Maria Single Vineyard Taylors Pinot Noir 2003 Marlborough, Neudorf Pinot Noir 2000 en 2002. Fromm (doorgaans garant voor mooie, haast artistieke wijnen) Pinot Noir 1996 en 1997 (Brett?), Louis Jadot Nuits St. Georges 1e Cru Boudots 2002 Beaune France (misschien geleden onder het transport?) en Deutz mousserende wijn die als aperitief voor het galadiner werd geserveerd. Niet eerder zoveel glazen mousserende wijn met kurksmaak bij elkaar gezien…

De mooiste uitspraken

“Pinot Noir is a fickle mistress, she doesn’t always deliver the goods, but you pay anyway.”
(James Halliday, Australië)

“Pinot Noir is like the baroque bedroom of an aging prelate sinfully wondering if he’s made the right career choice.”
(Oz Clarke)

“Pinot terroirbly in demand.”
(Kop in de plaatselijke krant)

“Terroir means in New Guinea: ‘arseplace’, a place where you sit.”
(Andrew Caillard MW)

Tot slot

Het was een voorrecht om in deze vier dagen tussen zoveel Pinot Noir-enthousiasten te mogen verkeren. Naast de grote zaal stonden er dagelijks nog eens 100 producenten met een kleine stand. Ik ben er niet aan toegekomen. Onder hen ook ‘delegate’ Ruud Maasdam van Staete Landt in Marlborough. Later publiceer ik nog een verslag van mijn bezoek aan zijn bedrijf. Met een daverend galadiner en een indrukwekkende show werd deze derde Pinot Noir Conferentie 2007 afgesloten. In 2010 zal de vierde editie plaatsvinden.
Alle informatie vindt u op de site van de organisatie: http://www.pinotnoir2007.co.nz/Home

Humor

Toen we daags na het galadiner met drie helikopters van Wellington naar het landhuis van Palliser-baas Richard Riddiford vlogen, sprak Oz Clarke na de landing zijn verbazing erover uit dat zijn gastheer voor het eerst het woord ‘PLEASE’ gebruikte.

Wat was het geval?
Oz Clarke stapt uit de helikopter op het prachtige gazon van Richard Riddiford. Deze loopt hem ter begroeting tegemoet. Oz Clarke: “Is it allowed to walk on the grass?” Riddiford: “Yes , you may even piss on it, but PLEASE DON’T SHIT ON IT…

Website: http://www.pinotnoir2007.co.nz/Home

Alle artikelen over Nieuw-Zeeland: klik hier

Vorige column: klik hier