Quinta do Passadouro (herhaling, eerder gepubliceerd artikel 2004)

2019passa1

Door Aad van der Werf

Rond 70 wijnprofessionals zijn naar Lissabon gekomen om kennis te maken met het nieuwe team dat leiding geeft aan Quinta do Passadouro. Wijnplein was er als enige uit Nederland bij.

Champagne, Moezel, Douro, Meursault, Port

Alleen de Franse nationaliteit ontbreekt in Lissabon, zelfs zonder bericht van verhindering. Toch worden de gasten op 28 november 2004 in het Pestana Palace verwelkomd met een glas champagne. Dieter Bohrmann, internationaal ondernemer in grind en stenen uit Hasselt (België), eigenaar van Quinta do Passadouro, heeft als passie het investeren in klassieke wijngebieden. Hij investeerde in de Douro, maar ook in Champagne. En later op de avond proeven we nog andere klassiekers van de familie Bohrmann. Pierre Morlet Premier Cru Brut Avenay Val d’Or (Marne) bevalt mij in ieder geval uitstekend. Hij is samengesteld uit 60% pinot noir en 40% chardonnay. “A very nice apply and yeasty taste,” zegt een Schotse champagnekenner naast mij.2019passa4

Dieter (foto) verwelkomt de gasten in het Portugees en Engels en legt zijn bedrijfsfilosofie uit. Toeristen in de Douro zijn bij hun welkom in de zes tweepersoonsgastenkamers. Hij introduceert Jorge Serôdio Borges die vanaf 1999 de wijnmaker is van Quinta do Passadouro en sinds kort de volledige verantwoordelijkheid heeft en deze niet langer deelt met Dirk van der Niepoort.

Quinta do Passadouro

Jorge: “De familie Bohrmann heeft Quinta do Passadouro in 1991 gekocht. Door aankoop van aangrenzende percelen en belangrijke verbeteringen omvat de wijngaard nu 18 hectare, met ook nog 5 hectare olijfbomen. De wijngaard ligt in de Rio Pinhão vallei van het Dourosubgebied Cima Corgo, waar jaarlijks 600 mm. regen valt. De terroir van de Rio Pinhão vallei brengt evenwichtige, geconcentreerde wijnen, vol rijp fruit en wilde bloemen tot expressie.”
De druivenrassen zijn traditioneel voor het gebied: touriga nacional, tinta roriz, touriga franca en sousão. In het oude deel van de wijngaard staan stokken van 60 -70 jaar oud, op de in het gebied gebruikelijke wijze, door elkaar. Van dit deel van de wijngaard komt de Reserva. De ‘gewone’ wijn komt van stokken van 7-40 jaar oud.

Na een zeer strenge selectie worden alle druiven voor port (niet ontsteeld) én wijn (100% ontsteeld) met de voet getreden in lagares. Lagares zijn nog steeds onmisbaar om topports te maken. De maceratie door voettreding is onovertroffen in het onttrekken van alle kwaliteiten aan de druiven, op een intense en delicate manier. Maar bij het wijnmaken ligt veel meer dan bij port het gevaar van oxidatie op de loer. 2019passa3Jorge lost dat creatief op door gebruik te maken van koolzuursneeuw. Dat gaat direct van de vaste in de gasvormige fase over. Er ontstaat daardoor een afdekkende laag koolzuurdamp bovenop de lagar. De druiven komen niet in aanraking met zuurstof, de temperatuur wordt gecontroleerd. Het levert unieke plaatjes op van zingende en dansende mensen die, in witte damp gehuld, druiven staan te treden.

De rode wijnen stabiliseren en rijpen op Frans eiken, de ports op 4.000-6.000 liter vaten van Portugees kastanjehout. We zijn klaar om de wijnen te proeven.

Proeverij

In het moeilijke jaar 2002 zijn maar 8.000 flessen geproduceerd. Passadouro 2002 is nog bijna ondoorzichtig robijnrood. De neus is etherisch bloemig. Aardse en bloemige trekken in de smaak en tabak op de afdronk. De wijn blijkt later bij vergelijking met de andere jaargangen een lichte, maar wel zuivere indruk te maken.
Passadouro 2003 is nog erg gesloten. Onmiddellijk aansprekend fruit met mooie tannines, die zich in tweede instantie heel duidelijk in de mond manifesteren. Eigenlijk kindermoord om hem nu al te drinken. Jorge Serôdio Borges benadrukt: “Het is in de Douro een uitdaging om de juiste balans tussen rijpheid en zuren te vinden. De tannines moeten niet groen, maar rijp zijn.” 2019passa2
De Reserva komt van het speciale deel van de wijngaard, 70% gerijpt op nieuw en 30% op 2 jaar oud eikenhout, er zijn 4.000 flessen geproduceerd. Passadouro Reserva 2003 heeft gedroogde planten en beschaafd hout in de neus, een samengestelde smaak met kracht én elegantie en fruit om in te happen, een heel lange afdronk met tannines die de wijn nog een lang leven garanderen. Een bijzondere wijn om nog even te bewaren.
Passadouro 2000 is al op de markt en geproduceerd in een oplage van 16.000 flessen. Hij is gemaakt van 30% tinta roriz, 15% touriga franca, 15% touriga nacional en 40% oude stokken. De opbrengst was 25 hl/ha, de rijping: 18 maanden op Frans eiken.
De wijn heeft nog een intense kersenrode kleur. Het bouquet is bloemig en medicinaal, ik ruik ook kersen en mooie vanille. De smaak is opvallend fruitig en geconcentreerd. De kracht is nog duidelijk aanwezig, maar stelt zich al wat milder op. De zeer lange afdronk valt op door fruit en tannines. Een wijn voor nu en voor de toekomst.
Quinta do Passadouro Vintage 2004, Cask Sample is ondoorzichtig robijnrood. Jong en zwoel in de neus, maar ook medicinaal en bloemig, terwijl ik ook gedroogde planten en ‘leisteen’ ruik. Het zoet ‘plakt’ minder aan de tanden dan verwacht, het fruit is lekker gesmeerd. Op deze jonge leeftijd zijn het de kracht en alcohol die nog domineren.

De toekomst

Dieter Bohrmann: “Toen wij Quinta do Passadouro kochten, werd er van 7 hectare 17.000 liter port gemaakt. In 1994 zijn we begonnen met wijn maken. We zitten nu op 18 hectare en streven dit jaar naar 50.000 liter wijn en port (bedenk dat aan de most voor port een kwart van het volume aan alcohol wordt toegevoegd). We maken vintage, late bottled vintage en ruby port. We zijn nog veel ambitieuzer voor de periode 2008/2010. En wat betreft onze wijn moet ik denken aan een uitspraak van een bekende Belgische journalist: ‘Dourowijn wordt binnen de wijnwereld de nieuwe Médoc.’ Tijdens het aperitief en het diner maakt u nog kennis met de andere producten van onze familie.”

Aperitief en diner

Is er een groter verschil denkbaar dan tussen Portugese en Duitse wijnen? Ik ben in gesprek met een Portugese wijnhandelaar en we krijgen een glas witte wijn ingeschonken. ‘Este vinho è muito bom,’ zegt hij en ik moet hem gelijk geven. Het is een jonge Mönchhof Ürziger Würzgarten Riesling. De Mönchhof ligt in de Mittelmosel en omvat 100% riesling steillagen van Ürziger Würzgarten, Erdener Treppchen en Erdener Prälat.

We gaan aan tafel en daar staat al de eigen (extra vergine) olijfolie. Hij heeft een zuurgehalte van minder dan 0,3%. Het frisse fruit is goed in balans met het niet-ranzige vet. Bij het stukje echte ‘pargo’ (zeebrasem) met gamba uit de oven drinken we Domaine des Forges Meursault 2001. Sofie Bohrmann die bij ons aan tafel zit en de commercie doet voor deze wijn – haar zus Ans, oenoloog opgeleid in Beaune, is verantwoordelijk voor het wijnmaken – vertelt dat hij op 60% nieuw hout is gerijpt. Hij doet het goed bij het gerecht, is heel mooi van kleur en zuiver van smaak met een ‘botertje’, wat vanille en aangenaam fruit en zuur.

“What kind of steak is this?” vraagt Giles MacDonogh (schrijver van o.a. Portuguese Table Wines en The Last Kaiser, William the Impetuous) aan Tom Cannavan (publisher van www.wine-pages.com). Het is ‘bife de beijinho estufado lentamente em borras de vintage/ biefstuk van de haas die langzaam in droesem van vintage is gestoofd’. Een zeer mals en smakelijk stuk vlees waar Passadouro 2000 goed bij past.

We vervolgen met pasteitjes van Portugal’s fameuze Serrakaas en besluiten met een chocoladetruffel met roomvulling. Quinta do Passadouro Vintage 2000 is op tafel gekomen. Nu is het de beurt aan Karen Jenkins, van de Engelse wijnimporteur Richards Walford, om verrast te zijn. “Hij is gekoeld!?” roept ze uit. Jorge Serôdio Borges vindt, net als zijn goede vriend Bento Amaral van het Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto, dat vintage port niet warmer dan 15 °C geserveerd moet worden. Inderdaad, de alcohol overheerst dan niet en het fruit en de kracht komen volledig tot hun recht.

Afronding

Voordat ik terugreis naar Nederland loop ik nog even door het centrum van Lissabon naar mijn favoriete boekhandel Bertrand in de Rua Garrett, Chiado. Midden in de stad, op het plein Rossio, staat al een kerstboom en klinken al kerstliedjes. Ik denk terug aan de presentatie van de vorige dag. ‘Passadouro’ betekent in het Portugees ‘doorgang’. ‘Sterk merk eigenlijk, door die directe relatie met de streek,’ gaat door mijn hoofd. Ik stap naar binnen bij Bertrand. Op stapels liggen daar, zelfs voorzien van kerststicker, exemplaren van het net verschenen: ‘Vinhos de Portugal 2005’ van João Paulo Martins. João Paulo was in eerdere versies van zijn gids positief over de veranderingen op Quinta do Passadouro sinds 1999. Snel even lezen wat hij nu schrijft. Hij blijft positief en omschrijft Passadouro in zijn nieuwe gids als ‘pouco democrático’. Tijdens de presentatie was hij verhinderd en ik heb hem dus niet kunnen vragen wat hij daarmee bedoelt. Maar ik houd het erop dat hij vindt dat Passadouro geen allemansvriend is die concessies doet aan het grote publiek, maar een wijn die zijn eigen gezicht toont aan de echte liefhebber.

Aad van der Werf

 

Reacties