Wij rijden het dorpje Nava del Rey in. Direct vallen
de grote hekken aan beide zijden van de straat op.
Het plaatsje heeft zoals dat in Spanje hoort deze
week ‘Feria’. Een van de hoogtepunten
is het - á la Pamplona - , loslaten van de
stieren in de straten en de finale ‘afrekening’ in
de corrida. Zover is het echter nog niet.
We zijn op zoek naar het wijnbedrijf dat hier sinds
1985 actief is: Álvarez Y Díez.
Directeur Alvaro de Benito Ozores stelt voor om eerst
de wijngaarden buiten het dorp te bezoeken.
Net buiten Nava del Rey staat een klooster op de
heuvel. De wijngaard ligt er
in de glooiende vlakte mooi bij. Dit familiebedrijf
heeft in totaal 75 ha wijngaarden. Irrigatie is tot
juni toegestaan . Daarna moet het bij de instanties
worden aangemeld.
Terug in het bedrijf midden in het dorp zien de vinificatieruimten
er vrij ouderwets uit. De persen en opslagtanks zijn
echter modern. Het is een echte ‘hands on’ winery.
Functionaliteit staat voorop. In het laboratorium
proeven we de wijnen.
Proeverij
1) Aldial Rueda 2003 Rueda, de basiswijn van dit
bedrijf. Gemaakt van 50% viura en 50% verdejo. Lichte
neus, vrij ruwe smaak, geen plezier om te drinken.
(importeur Nederland: Indra).
2) Mantel Blanco Rueda Verdejo 2003. 85% verdejo
en 15% viura. Het vlaggenschip van dit bedrijf, de
meest geproduceerde wijn van Álvarez Y Díez.
Goede neus,fors, uitnodigend, sappige smaak, lekkere
structuur met spanning. Goed! (importeur . Nederland
Vos Wijnkopers)
3) Ermita Veracruz Verdejo 2003. 100% verdejo. Goede
neus met citrustonen. Expressief, behoorlijk aromatisch,
geconcentreerde stevige Rueda. Verdejo komt er als
druif mooi uit. ( Importeur Kwast Wijnkopers Nieuw
Vennep).
4) Sauvignon Blanc Mantel Blanco 2003. Goede Sauvignon
Blanc, fris en zuiver. Zachte aanzet, beklijvend
en goede zuren. Mooi glas met goede spanning vanwege
de zuren. Behoorlijk sterke overgang van de elegante
Verdejo naar deze toch vrij straffe Sauvignon Blanc.
5) Mantel Blanco Verdejo 2001. Vergist op hout. Duidelijke
houtimpressies. Stevige wijn waarbij je iets moet
eten. Ik vind het nog steeds een lastige stijl. Het
hout haalt veel frisheid en fruit weg.
De stieren
Buiten gekomen, is het dorp uitgelopen om de race
met de stieren in de straten te volgen. Wij stellen
ons voor de ingang van de arena op.
Als de vrachtauto
met een waterspuit (om de straat nat te houden)
passeert en een vuurpijl met een knal uiteenspat
is het sein
gegeven om de stieren uit de arena te drijven.
De toeschouwers raken in extase bij
het zien van 3 grote en 3 kleine stieren. De beesten
staan was suffig rond te kijken en reageren niet
op de waaghalzen die uitdagend voor ze heen en weer
springen. Inmiddels staan 2 ambulances in
de nabijheid van de arena. Je weet maar nooit...
De stieren moeten door een man met een grote stok
zelfs worden gemaand om de arena te verlaten. Zodra
de 6 stieren de arena in een drafje verlaten, reageren
de dorpelingen achter de hekken opgewonden. De grote
stieren zullen het einde van de dag niet halen. De
drie kleine beesten gaan over 2 jaar hier hun einde
tegemoet.
Oude kelders
Alvaro de Benito Ozores wil ons nog even het eeuwenoude
wijnbedrijf in het midden van het dorp laten zien.
Dat valt niet mee. Het hele centrum is namelijk afgezet
en per auto nauwelijks te bereiken. Ongewild moeten
we te voet door de straten waar de stieren hun
rondjes draaien. Ik houd mijn camera gereed, want
ieder moment kunnen de stieren de hoek om komen.
Het kan een leuke foto worden met een vluchtende
Emilio met op zijn hielen de 6 stieren… Ik
moet direct aan een foto denken die ik bij een van
de vorige bodega's zag hangen waarop een aantal
mensen aan de
gevel hangen en de grote stier op zijn dooie gemak
het tafereel gaande slaat. Klik
hier. We bereiken
gelukkig ongedeerd het oude wijnbedrijf in het centrum
van het dorpje. De kelders liggen diep in de grond.
Hier maakte men eeuwen geleden de wijn. In de kelder
is zelfs een gang die naar het klooster op de heuvel
circa 4 km buiten Nava del Rey leidt. Terug op straat
zien we nog net de stieren hun zoveelste rondje om
de kerk maken…
Achter deze naam gaat de wijngigant uit Rioja, Marques
de Riscal schuil.
De toegang tot het bedrijf is lastig te vinden. Het
stoffige zandpad is dit gerenommeerde bedrijf onwaardig.
Vinos blancos de Castilla is een familiebedrijf waarin
5 families participeren. Met 190 ha wijngaarden in
Rueda, waarvan 120 ha verdejo en 70 ha sauvignon
blanc behoort dit bedrijf tot een van de grootste
van dit wijngebied.
De zoon van een van de eigenaren Louis Hurtado de
Amézaga Hamparzoumian is op dit grote bedrijf
de technisch directeur.
Hij maakt aanvankelijk een wat arrogante indruk,
maar tijdens de rondleiding door het zeer moderne
bedrijf blijkt die eerste indruk toch niet juist
te zijn. Hier staat een goed opgeleide jonge oenoloog
die precies weet wat hij doet. Als we het over de
inzet van enzymen hebben die het vinificatieproces
moeten versnellen, vraag ik hem waar hij die koopt.
Hij duikt een kamer in en haalt uit de koelkast een
doosje tevoorschijn. Een paar gram van dit kostbare
spul is voldoende om honderden liter wijn in wording
sneller te stabiliseren. Een uiterst effectief, maar
zeer kostbaar doosje. In het goed geoutilleerde proeflokaal
passeren de volgende wijnen mijn smaakpapillen:
1) Marques de Riscal Vino Blanco Rueda Verdejo 2003:
voor 85% gemaakt van verdejo, 10% viura en 5% sauvignon
blanc.Viura zorgt voor de zuurgraad in de blend.
Kenmerkende neus van verdejo. Goede neus. In de smaak
behoorlijk hoge zuren. Een goede Verdejo.
2) Marques de Riscal Sauvignon Blanc 2003. Rijpe,
rijke expressie in de neus. Wat zwaar. Goed glas
dat associaties met de Nieuwe Wereld oproept (geen
houtgebruik).
3) Marques de Riscal Limousin Verdejo 2002. (in 2001
en 2003 niet gemaakt). 100% verdejo gemaakt van het
fruit van oude stokken (80-90 jaar oud). Deze wijn
heeft 3 tot 4 jaar nodig om zich te ontwikkelen.
Smaak is goed. Complexiteit.
Rode wijnen
4) Marques de Riscal 2002 Tempranillo Vino de la
Tierra de Castilla y León. 2002 was een minder
jaar voor Rueda. Niet te diepe kleur. Neus licht,
goede aanzet, zachte ontwikkeling. Neus blijft wat
achter t.o.v. de smaak. Smaak wat ruw, maar voor
een consumentenprijs van rond de 5 euro (in Spanje)
toch wel sterk.
5) Zelfde wijn maar nu van 2003. Er worden maar liefst
800.000 flessen van deze wijn gemaakt. De wijn krijgt
5 maanden hout. Dit is een tankmonster. Fruit zit
mooi in de neus.Goede structuur, lengte en smaak
met nog wat lichte houttonen die zeker zullen verdwijnen.
Moderne, goed gemaakte wijn.
Na de proeverij breng ik de kwestie van de DO voor
rode Rueda ter sprake. Marques de Riscal is namelijk
een van de drie bedrijven (de andere zijn Yllera
en Sanz) die een klacht bij het gerecht hebben ingediend
tegen het verlenen van een DO Rueda aan de rode wijn
uit dit gebied.
Hamparzoumian: “Je moet geen huis bouwen en
met het dak beginnen. Dus eerst de kwaliteit verbeteren
van de rode wijnen en daarna pas een DO voor de rode
Rueda vestigen.”
Het antwoord lijkt logisch, maar moet wel geplaatst
worden in het licht van de belangen van deze Rioja-gigant.
Het belang van een rode Ruedawijn met een DO is uiteraard
veel actueler voor een bedrijf dat alleen in Rueda
produceert...
Ik rijdt naar Javier Sanz op ongeveer 3,5 km. van
Rueda. Over een verlaten heuvelachtige weg met
alleen maar een blauwe lucht en een okergele landschap
van het graan, bereik ik het dorpje La Seca. Ik vraag
aan een oude man die in de schaduw op een houten
stoel zit naar de bodega van Javier Sanz. “Welke
van de twee” antwoord hij. Sanz is blijkbaar
een veel voorkomende naam in Rueda en vooral in La
Seca. Ik sta even met een mond vol tanden. “Buiten
het dorp of achter de kerk?”, vraagt hij me
bijna geïrriteerd, alsof ik zijn hele dagritme
verstoord heb. Ik vertrouw meer op de kerk. Omdat
ik weinig begrijp van zijn aanwijzingen, bedank ik
de dorpeling zo snel mogelijk en ga zelf verder op
zoek in het dorpje van maximaal 2000 inwoners. De
eerste rechts en de tweede links vanaf het dorpsplein
en ik parkeer recht voor de deur van de bodega.
De oenoloog van Javier Sanz komt me tegemoet. Hij
is zeer beleefd en hoewel hij het druk heeft met
de voorbereidingen voor de nieuwe oogst, neemt hij
alle tijd voor me. De bodega is niet bijzonder mooi,
maar wel functioneel ingericht. De kelder, waar naast
de ‘fermentado en barrica’, ook wat rood
ligt te rijpen onder het D.O. Rueda label, is hooguit
voor 1/10 deel gevuld met vaten. Ruimte voor uitbreiding
is dus wel aanwezig. Het enige mysterieuze aan de
bodega is een kleine deur in de hoek van de kelder
die toegang geeft tot een compleet gangenstelsel
onder het dorp. Eenmaal weer boven gaan we meteen
proeven. Op een soort multifunctioneel bureau met
o.a. een printer erop en stapels met papier, is een
hoekje vrijgemaakt voor onze proeverij.
Javier Sanz werk met drie labels: Villa Narcisa,
Rey Santo en Ulmus
Sanz bezit twee bodega´s in La Seca. Agro Nanclares
(net buiten het dorp) en Javier Sanz (achter de kerk).
Nu begrijp ik ook dat verhaal, dat er twee bodega´s
zijn , maar niet twee Javieres Sanz-en. De bodega
heeft 104 hectaren wijngaarden, 50 ha met verdejo,
15 ha sauvignon blanc, 15% met tempranillo en de
rest met viura.
De proeverij
Wit
1) Rey Santo 2003 , verdejo 50%, viura 45%, sauvignon
blanc 5%. Strogele kleur, lichte neus, fruitig.
Fruitige inzet, vetje, goede ontwikkeling, 13%
vol. Prima wijn maar aan de prijzige kant.
2) Villa Narcisa verdejo 100% 2003, fruitige neus,
mineralig, frisse inzet, volle smaak, mooie structuur,
lange afdronk met een kenmerkend verdejo-bittertje.
Zeer toegankelijke droge gastronomische wijn.
3) Villa Narcisa 2003 Sauvignon blanc. Javier Sanz
staat erom bekend dat zijn sauvignon blanc-druiven
als eerste geplukt worden in Rueda. Hij past absoluut
geen irrigatie toe. Geconcentreerd aroma, appeltjes,
frisse inzet, mooi sappig, groeit in de mond, goede
balans, lange afdronk. Mooie wijn met een opvallend
eigen stijl.
Rood & rosé
4) Ulmus Rosado 2003, tempranillo, diep rode kleur,
rijpe neus, mooi fruit, beetje droppig, sappige inzet,
beetje korte afdronk. Een commerciële toegankelijke
rosé.
5) Tinto Reserva 1998, de eerste rode wijn van Javier
Sanz, van 50 à 60 jaar oude stokken. Tweedejaars
hout, 50/50 Amerikaans/Frans eiken. Nog fruitige
neus, kersen, hout is duidelijk aanwezig. Na walsen
meer kruidigheid en rijp fruit. Zachte inzet, mooi
zuur, stevig alcohol en rijpe tanninen. Afdronk is
kruidig. Interessante rode wijn voor Rueda. Javier
maakt ieder jaar rode wijn maar deze kwaliteit was
tot nu toe eenmalig.
Rey Santo: Vinites in Nederland en La Buena Vida
in België
Ulmus: Wine Quest in Nederland
Villa Narcisa in Nederland: Delcave is net hiermee
begonnen
1) Marques de Riscal Vino Blanco Rueda Verdejo 2003:
voor 85% gemaakt van verdejo, 10% viura en 5% sauvignon
blanc.Viura zorgt voor de zuurgraad in de blend.
Kenmerkende neus van verdejo. Goede neus. In de smaak
behoorlijk hoge zuren. Een goede Verdejo.
wat ruw, maar voor
een consumentenprijs van rond de 5 euro (in Spanje)
toch wel sterk. 
De oenoloog van Javier Sanz komt me tegemoet. Hij
is zeer beleefd en hoewel hij het druk heeft met
de voorbereidingen voor de nieuwe oogst, neemt hij
alle tijd voor me. De bodega is niet bijzonder mooi,
maar wel functioneel ingericht. De kelder, waar naast
de ‘fermentado en barrica’, ook wat rood
ligt te rijpen onder het D.O. Rueda label, is hooguit
voor 1/10 deel gevuld met vaten. Ruimte voor uitbreiding
is dus wel aanwezig. Het enige mysterieuze aan de
bodega is een kleine deur in de hoek van de kelder
die toegang geeft tot een compleet gangenstelsel
onder het dorp. Eenmaal weer boven gaan we meteen
proeven. Op een soort multifunctioneel bureau met
o.a. een printer erop en stapels met papier, is een
hoekje vrijgemaakt voor onze proeverij. 
, 50/50 Amerikaans/Frans eiken. Nog fruitige
neus, kersen, hout is duidelijk aanwezig. Na walsen
meer kruidigheid en rijp fruit. Zachte inzet, mooi
zuur, stevig alcohol en rijpe tanninen. Afdronk is
kruidig. Interessante rode wijn voor Rueda. Javier
maakt ieder jaar rode wijn maar deze kwaliteit was
tot nu toe eenmalig. 