Door Emilio Saez van Eerd in Spanje
Wie ooit van plan is de route van Requena naar El Villar del Arzobispo te rijden, raad ik aan voldoende tijd te nemen. Bovendien moet je geen hoogtevrees hebben. Alles bij elkaar is het wel een mooie route die leidt langs spectaculaire valleien en diepe ravijnen met schitterende uitzichten, en dat maakt alles goed. Overigens heeft El Villar del Arzbispo maar twee bodegas, maar wie echt de Spaanse dorpssfeer wil opsnuiven komt in Villar del Arzobispo ruim aan zijn trekken.
Wij bezochten de cooperativa El Villar, een moderne coöperatie die in 2005 werd opgeleverd, nadat de 1100 leden besloten hadden het centrum van dorp in te ruilen voor een plaats op het nabijgelegen industrieterrein. De coöperatie bottelt ongeveer 50% van zijn productie, de rest is bestemd voor de bulkhandel. De witte wijn dient met name als basiswijn voor de vermouthmarkt. Met name als Italië een tekort aan witte wijn heeft kloppen ze bij hem aan. Een bezoek door de bodega maakt meteen duidelijk dat het een no-nonsense bedrijf is. De symapthieke bedrijfsleider Vicente Izquierdo leidt ons rond.
 De 15000-liter vaten van hout zou je er niet verwachten. Ze dienen ervoor om de dezelfde wijn uit verschillende kleine vaten te blenden. Het gaat met name om of merlot of tempranillo, of de combinatie van beide. Daarnaast heeft El Villar ook nog een andere specialiteit die uit het verleden is overgebleven. Het gaat om Pedro Ximenez. Cooperativa El villar is de enige bodega die deze wijn maakt, volgens mij buiten Andalucia, als zoete en droge variant. Zoals de vele oudjes uit het dorp zal de Pedro Ximenez geen lang commercieel leven beschoren zijn. Niet dat de wijn niet lekker zou zijn, (ik had de droge variant van deze coöperatie al op eens eerder geproefd) maar als de enige consumenten van deze wijn op een natuurlijke wijze verdwijnen, dan zal dat ook het lot zijn van de Pedro X. OF de coöperatie moet een enorme marketingstunt bedenken, maar dat lijkt me eerlijk gezegd niet hun sterkste kant op dit moment.
 De nieuwe bodega is schoon, te schoon voor een bodega. Er heeft nog geen oogst plaatsgevonden! Maar de bottellijnen lopen continu door. Een van hun grootste klanten is de nationale supermarktketen Mercadona, van Valenciaanse origine. Zij nemen dagelijks en volle vrachtwagen af. En de eenvoudigste wijnen verdwijnen sinds kort ook in plastic 5 liter-verpakkingen. De Italianen lopen ermee weg. Op het moment dat we langs de bottellijn lopen wordt de rosé gebotteld. Jaarlijks produceert El Villar 250.000 liter rosé, gemaakt van bobal uit het naburige Utiel Requena. De overige druiven die de bodega van haar leden binnenkrijgt bestaan voornamelijk uit merseguera en macabeo voor wat de witte druiven betreft, en merlot, tempranillo en garnacha voor rood.
De gebottelde wijn wordt onderverdeeld in 4 categorieën:
- Laderas, eenvoudige wijnen iets betere kwaliteit met D.O.Valencia
- Viña Villar, klassieke stijl crianza en hoger
- Viña Nora, goede middenklasse moderne wijn.
- Tapias, toplijn monovarietals
Daarnaast maakt de cooperatie ook de Pedro Ximenez voor de lokale bevolking.
 Geproefd:
Laderas blanco macabeo, merseguera 2004: fruitig, droog, bittertje op de afdronk.
Laderas rosado bobal, tepranillo 2004: te zuur en erg droog. We voegen er bij wijze van experiment 5 gr./l geconcentreerde druivenmost aan toe, maar dat neemt niet weg dat de rosé aardig zuur blijft.
Laderas tempranillo tinto 2004: beetje fruit, kruidig, drogend. Hopelijk heeft de 2005 meer fruit.
 Viña Nora, reserva 2001: tempranillo 90%, Garnacha 10%, aangename neus, niet teveel hout. Zachte aanzet, in evenwicht. Prima eetreserva.
Viña Villar crianza 2002, 80% tempranillo, 20% merlot: klassieke neus, behoorlijk veel hout, fruitig in de mond, maar is erg eenvoudig.
Tapias merlot 2002, eerste keer dat de wijn op de markt is. Sappige inzet, goede structuur, veel fruit, indrukwekkend zuur, stevige maar fruitige afdronk. Goede gemaakte wijn. Productie 17.000 flessen.
In Nederland wordt het e.e.a. afgezet via Middelkoop BV in Culemborg. Andere grote bedrijven in Nederland hebben wel interesse getoond, maar er is nog niets concreets uitgekomen. Prijs blijkt de boosdoener in dit geval, terwijl 65ct. niet teveel lijkt voor überhaupt een fles wijn! “Maar Nederland heeft een naam hoog te houden”, stel ik hem gerust. Als coöperatie kan hij niet té ver zakken met de prijs als hij de leden tevreden wil houden. Als we afscheid nemen gaat de telefoon voor Vicente, “Nederland hangt aan de lijn” roept een recepcioniste. Drukke gebaren en wat zenuwachtig geschuifel geven aan dat het een interessant gesprek is. Als Vicente de telefoon neerlegt, glimlacht hij tevreden, en vraagt of we svp vaker willen komen. Blijkbaar brengen we hem geluk. De Nederlandse importeur waar hij al een tijdje contact mee heeft belt hem juist op om te zeggen dat ze zijn offerte opnieuw willen bekijken. Hopelijk voor Cooperativa el Villar binnenkort ruim verkrijgbaar in Nederland!
 Conclusie Cooperativa El Villar.
Een schoolvoorbeeld van een coöperatie die er alles aan doet om aansluiting te vinden bij de wereld van de moderne wijnen. Met de toplijn komen ze in de buurt, maar ze hebben nog een lange weg te gaan voor de rest van het assortiment. Daarentegen zijn ze volledig voorbereid te voldoen aan een brede vraag in alle vormen en maten. Een ideale partner voor de supermarkten. De basis voor een groeiende kwaliteit is gelegd met de nieuwe installaties. De jonge wijnen mogen over het algemeen iets fruitiger en daarmee internationaal gezien wellicht ook breder inzetbaar zijn. Met de Viña Nora scoren ze goed. De nieuwe installaties zullen de wijnen van 2005 ongetwijfeld ten goede komen.
Voor meer informatie over de activiteiten van Emilio Saez van Eerd www.saezvaneerd.com |
