Wij rijden vanuit het plaatsje Toro de laagvlakte in. In ‘the middle of nowhere’ ligt het dorpje Valdefinjas. Aan de rechterkant van de weg zien we een sierijzeren hek met een pas gebouwd pand in de vorm van een kerk. Een grote kraan ontsiert het beeld als we de camera in stelling brengen. Hier is Bodega Numanthia gevestigd. Een prestigieus wijnproject dat in korte tijd een enorme reputatie in Spanje en daarbuiten heeft weten te vestigen.

De broers Marco en Miguel Ángel Eguren, die al 2 bodega’s in Rioja bezitten hebben hier in Toro kennelijk een vineuze goudmijn gevonden.
In 1998 maakten ze de eerste Numanthia van het fruit van zeer oude wijnstokken. In 2000 kwamen ze met ‘Termanthia’, een productie van 4000 flessen van een kleine wijngaard met 140 jaar (!) oude stokken.

Verlaat

De bedrijfsleider van Numanthia was verlaat en zijn assistent probeerde met een uitgebreide rondleiding in de vrij simpele ingerichte winery de tijd zo goed mogelijk te doden.

Archeoloog

Onze gids bleek een omgeschoolde archeoloog. Omdat het vak van archeoloog vanwege geldgebrek bij de overheid nauwelijks kan worden uitgeoefend, koos onze gids voor een omscholing als assistent-wijnmaker. Met succes. Als we naar de herkomst van de naam ‘Numanthia’ vragen leeft hij op. We volgen hem naar een klein kantoor waar hij op een oude kaart aangeeft dat in de Romeinse tijd in dit gebied de plaatsen Termes en Numanthia bestonden.
Uiteindelijk na een uur arriveerde de bedrijfsleider, de heer Ricardo, die zich verontschuldigde met de opmerking dat de organisatoren van onze trip hem een fout tijdstip van ons bezoek hadden doorgegeven.

Proeverij

Op naar de vatenkelder voor de proeverij.

Glas1: (vatmonster) Termes 2002 (momenteel alleen in de VS verkrijgbaar). In de VS worden 10.000 flessen van deze wijn verkocht. De productie wordt opgevoerd, waardoor binnenkort deze wijn ook in Europa op de markt komt. Kleur: absoluut heel diep. Voorspelt een dikke wijn. Aanzet; heftig, dikke vulling, tannineus, goede tannines met veel lengte in de finale. In de VS kost deze wijn 16 dollar.

Glas 2: Numanthia 2002: inktkleurig, dikker kan haast niet. Rijke neus met minttonen.Ook associaties van chocolade. Enorme aanzet, vulling, blijft echter elegant, fraai en een goede lengte. Complex en elegant.

Glas 3: Termanthia 2002: gemaakt van het fruit van meer dan honderd jaar oude stokken. Kleur: zwarte inkt met een paars randje! Neus is nog gesloten. Volle aanzet, hele dikke wijn, blijft echter elegant. Forse structuur met opmerkelijk mooie tannines. Wijn heeft nog jaren nodig. Volgens de wijnmaker is deze topwijn over 10 jaar op zijn best.

Glas 4: (vatmonster) Termes 2003. Weer die opmerkelijke inktkleur. De wijn blijft op barrique tot juni 2005. Dikke, volle wijn, fruit gedomineerd. Veel potentie. Het hout is nog niet goed in de wijn opgenomen.

Glas 5: Numanthia 2003. Inktkleurig met een paarse tint. Expressief, met mintttonen, hele volle wijn, zeer beschaafd, enorme lengte. Een echte persoonlijkheid.

Glas 6: Termanthia 2003 (120 euro) In de onbewogen spiegel al heel expressief. Toch nog gesloten, maar complexiteit is al te herkennen.Hele, zachte en volle aanzet. Duidelijke fruitfase. Hout is nog te sterk aanwezig en moet nog integreren. Absolute topper.

Na de proeverij rijden we naar de oudste wijngaard. Hier is duidelijk de zandbodem te zien. De oude, maar zeer productieve wijnstokken zijn getuigen van een jarenlange wijncultuur.

Website: www.eguren.om

Importeur: Wijnhandel Herman in Axel
WIJNHANDEL HERMAN B.V.
WESTSTRAAT 6
4571-HL AXEL
Tel.: 0031115561860
Fax: 0031115564424

Fariña

Alberto Fariña staat als zoon van de pionier en torokenner Manuel Fariña voor de taak op een dag uit de schaduw van zijn vader te treden. In ieder geval heeft hij veel geduld, want we kwamen zeker een half uur te laat aan. Maar geen schijn van irritatie van zijn zijde bespeurde ik. De begroeting was weliswaar kort maar correct. Alberto leidt ons direct naar de proefkamer. De bodega bekijken leek niet eens bij hem op te komen, of was dat misschien zijn manier om te zeggen dat we maar eerder hadden moeten komen? In ieder geval een ‘no nonsense’ benadering kwam ons goed van pas, en zo zaten 5 minuten na onze aankomst al met het eerste proefglas in onze handen.

Rosé

Geen koetjes en kalfjes maar wel een 2003 rosé van de tinta de toro, een frisse nog uiterst fruitige rosé. In de mond valt het rijke fruit op, een volle bijna vettige wijn die niet gaat vervelen omdat de frisse zuren blijven komen. Een zeer goede balans. De afdronk blijft fris en heeft veel lengte. Zonder twijfel een ongecompliceerde gastronomische rosé. Zou nóg wel tijd mee kunnen zonder problemen.

Rood

Tempranillo versus tinta de toro. Om een beter beeld te krijgen van de tinta de toro legt Alberto ons zeer verhelderend uit dat de tinta de toro een dikkere schil heeft, kleinere druiven en met veel minder regen het jaar doorkomt. Hierbij opgeteld heeft Toro meer dan 3000 uren zon. Dat de wijnen zo geconcentreerd overkomen is dan ook niet vreemd.

De tinto Colegiata 2003 is een 100% tinta de toro zoals alle rode wijnen van Fariña. Deze bijna overrijp fruitige jonge wijn heeft een goede structuur en zeer correct maar mist karakter. De crianza 1999 heeft een stevige inzet, de ontwikkeling in de mond is niet spectaculair, veel fruit nog en kruidig, de alcohol is goed aanwezig en later komt de alles duidelijk in een mooi gestructureerde vorm bij elkaar. De afdronk is lang en aangenaam. Een echte eetwijn voor gerechten uit Castilla zoals: lambout en stoofgerechten. Alberto verrast ons met nog een Crianza 1999. Waarom twee? Bovendien met dezelfde naam maar een andere presentatie. “Deze laatste is voor de internationale markt” zo legt hij uit.
Deze internationale Gran Colegiata 99 heeft ook 70% nieuw Frans eiken, terwijl de ander maar 30% nieuw eiken heeft. Bovendien is de selectie van de druiven strenger geweest bij de tweede. Meer concentratie in de neus in de mond met een goede structuur, Wellicht is deze wijn in eerste instantie spannender, denk ik ook dat hij vermoeiender is om bij een diner te drinken, misschien vanwege het vele nieuwe hout. “Geef mij maar de authentieke kracht van de tinta de toro”, antwoord ik op de vraag welke ik lekkerder vind. Blijkbaar doe ik Alberto met mijn antwoord een plezier want meteen groeit er een grote lach op zijn gezicht, de eerste sinds onze ontmoeting. De echte passie van Alberto Fariña ligt bij de autochtone druivenrassen en hun eigenschapen. Hij begint meteen over de autochtone druiven die hij geweldig vindt in Arribes del Duero, een toekomstige D.O. wellicht, in een gebied nog dichter bij Portugal. Zijn hart gaat sneller kloppen bij het uitspreken van de namen “juan garcia”, de “rufete” en de “bruñal”, alleen de rufete zegt me eist van een boer in Salamanca, maar de rest is mijn volslagen onbekend. Dit beloofd nog wel wat voor de toekomst.
De reserva van Fariña uit 1996 wordt over de twee maanden de 1998. De eerste maakt geen indruk meer, maar de 98’er daarentegen heeft en complexe neus, rijp fruit, zachte tanninen, en een lange afdronk. De wijn is goed in balans. De absolute topwijn van wordt als laatste ingeschonken en we lezen op het etiket: Campus 2000 Gran Colegiata. Vrij vertaald oude wijnstokken met een traditionele stijl . We rijken veel en vooral veel rijp fruit, in de mond is de wijn vol en krachtig, maar de tanninen zijn boterzacht zodat het hout een goed tegenwicht biedt. “Een heerlijke wijn voor een solomillo van de Aliste lam”, zo verzekert Alberto me. Ik weet niet waar hij het over heeft dus vraag ik voorzichtig naar zijn opmerking. Hij staat op en gebaart ons mee te gaan, “naar het restaurant, jullie willen inmiddels toch ook wel iets eten”? Ik probeer hem nog iets bij te brengen over Geuldal-lammeren maar hij staat al buiten, we moeten opschieten want anders gaat hij alleen eten.Op het terras van het restaurant van Juan II naast de Colegiate, een oude kerk boven op het balkon van Toro, heb je een schitterend uitzicht over de rivier de Duero. Het restaurant heeft 1 specialiteit een in bladerdeeg verpakte solomillo met portsaus. Alberto had niets teveel gezegd, hoewel we er uiteindelijk hun rosé 2003 erbij drinken, maar dan wel van 100% tinta de toro.

Informatie over de importeurs in Nederland: Sancho Trading