Door Johan Veenstra

Veel tijd voor verdere bespiegelingen is mij niet gegund. Vanuit de entree van de kapel aan de overzijde klinkt het geluid van jachthoorns die het begin van de plechtigheden aankondigen. Gedwee volgen wij onze gastheer naar binnen, benieuwd naar het ritueel dat ons te wachten staat.

Het presidium van de Confrérie maakt zich er niet met een Jantje-van-leiden af. Hotemetoot na hotemetoot put zich uit in een eindeloze lofzang op al het goede wat de Elzas te bieden heeft. Een enkele spreker loopt daarbij zo rood aan dat ik even vrees dat hij ter plekke het leven zal laten, onder donatie van zijn tong en lever aan het plaatselijke chapitre. Verzaligd volgen de Confrères en Consoeurs op het podium de woordenstroom van hun collega’s, dromend van het moment dat ook zij aan de beurt zullen komen om hun eloquentie te demonstreren.
Tot genoegen van de inmiddels bijna doorgezeten kandidaat-leden wordt het nu echter tijd om de woorden ook van daden te voorzien. Na een korte samenzang - “Sing mal eins, trink mal eins …” - onder leiding van de Grand Maître gaan de sprekers bij toerbeurt over op een beschrijving van de belangrijkste druivensoorten en schrijden de leden van het Conseil des Jeunes – de bovengrens van 40 jaar is beslist niet te krap genomen – langs de kerkbanken om de glazen vol te schenken. Pinot blanc, muscat, riesling, pinot gris en gewurztraminer gaan erin als Gods woord in een ouderling. Klik hier voor filmpje

Nadat de mond aldus vineus is gemaakt begeven wij ons naar de binnenplaats voor meest zenuwslopende onderdeel van deze bijeenkomst, het loodzware praktijkexamen.
Onder de strenge blik van de examinatoren moeten wij twee wijnen van elkaar onderscheiden, een riesling en een gewurztraminer. Bibberend van de zenuwen vul ik de formulieren in en keer ik terug naar de kapel voor de verdere verplichtingen.

Het bestuur van de Confrérie heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om zich te hullen in een rode toga. Nadat de pedel drie keer met zijn staf op de vloer heeft gestampt om het nerveuze geroezemoes te dempen, neemt de voorzitter het woord.
Stijf van de zenuwen wacht ik op de uitslag. Mijn hart bonkt in mijn keel: is het gelukt, heb ik de proef succesvol afgelegd, ben ik op weg naar de hoogste eer die er voor een eenvoudige wijnjournalist te behalen is? En als de Grand Maître eindelijk vertelt dat alle kandidaten geslaagd zijn voor de praktijktest zou ik willen opspringen van vreugde. Niet te geloven! Geslaagd! Opgenomen in de rij der groten van de Confrérie Saint-Etienne d’Alsace!

Toegegeven, er zijn meer Nederlanders die erkenning hebben gekregen voor hun verdiensten. John Bindels is recentelijk ridder geworden in de orde van Oranje Nassau, Hubrecht Duijker draagt al langer de titel van Officier de l' Ordre du Mérite Agricole maar in wezen betreft het hier slechts bescheiden verdiensten: een doosje sigaren roken en een plankje boeken schrijven over wijn. Maar een riesling onderscheiden van een gewurztraminer op de Confrérie Saint-Etienne op Château Kientzheim te Kaysersberg, de geboorteplaats van de grote theoloog Albert Schweitzer, dat is toch andere koek. Een succes dat pas gehaald kan worden na jaren van oefenen en een leven vol volharding. Een prestatie die schreeuwt om een medaille en een wijnvat aan een hel gekleurd lint.

Tevreden zak ik weer terug op de harde kerkbank. En terwijl de geslaagden cohort voor cohort worden ingezworen dwaalt mijn oog in de halfduistere kapel af naar de rijzige gestalte van onze gastheer, die twee rijen voor mij zit. Hoe zat het ook al weer met zijn missie en zijn wijnen? Streng of uitbundig? Protestants of katholiek? Ik ben er nog niet uit.

Dan gebeurt er iets totaal onverwachts. Als op een teken van boven opent de kerkdeur zich op een kier en valt er een smalle straal licht op het hoofd van Jean Trimbach, erfgenaam van een 400 jaar oud wijnbouwersgeslacht in de Elzas. En in mijn hoofd wordt plotsklaps alles duidelijk. I HAVE SEEN THE LIGHT!

In een kleurrijk visioen zie ik Jean Trimbach opstaan, naar voren lopen en zich opstellen voor een koor van mannen en vrouwen in rode toga’s. De blozende misdienaar uit Ribeauvillé is veranderd in een swingende dominee uit Illinois en spreekt zijn discipelen opzwepend toe:

When I woke up this morning, I heard a disturbing sound. I said, when I woke up this morning, I heard a disturbing sound. What I heard was the jingle-jangle of a thousand lost souls. And I‘m talking about the soul of modern men and women, departed from Riesling Clos Sainte Hune. Wait a minute, those lost jangle souls roamin' unseen over the earth, seek the divine wine, they'll not find. Because it's too late... too late yeah, too late for them to ever taste again, the wine they once chose not to drink! Alright, alright, don't be lost when the time comes. For the day of the Lord cometh, as a thief in the night. Amen.

En als de muziek opkomt zet hij in, regel voor regel geantwoord door het koor:

Oh let us all – All go back
To the old – Old landmark
Let us all – All go back
To the old – Old Landmark
These are the days of the Lord.

Meer heb ik niet nodig om het definitieve antwoord te weten op de hoofdvraag van vandaag. F.E. Trimbach maakt geen roomse wijnen, dat is zeker. Maar ook geen zwarte kousenwijnen die alleen begrepen worden door een uitverkoren groep van strenge ouderlingen. Jean Trimbach staat aan het hoofd van de Blije Evangelische Gemeente, vervuld van de Heilige Geest, gelaafd door blijmoedigheid en fundamentalisme en gedreven door de verkondiging van Zijn naam.

Een conclusie die bezegeld wordt met de laatste verzen van een bekende psalm in de berijming van Jean Trimbach:

My bottle lies over the ocean
My bottle lies over the see
My bottle lies over the ocean
So bring back my bottle tot me

Trimbach, Trimbach, oh Trimbach my bottle to me, to me
Trimbach, Trimbach, oh Trimbach my bottle to me

At Trimbach the Riesling is regal
A dry wine that never sees ‘wood’
So good it might well be illegal.
Just not well-enough understood

Trimbach, Trimbach, oh Trimbach my bottle to me, to me
Trimbach, Trimbach, oh Trimbach my bottle to me.

F.E. Trimbach
15 Route de Bergheim
68150 Riveauvillé
contact@maison-trimbach.fr

Confrérie Saint-Etienne d’Alsace
1 Grand’ Rue
68240 Kientzheim
chancellerie@confrerie-st-etienne.com

Van der Linden, Walraven & Sax
Mandenmakersstraat 1
3334 KE Zwijndrecht
078 6107370
info@lws.nl

Eerste verslag: klik hier
Tweede verslag: klik hier