Door Mia Saez- van Eerd

Eenmaal in Utiel-Requena aangekomen, was ik vast van plan iets meer over de geschiedenis te weten te komen.

Het is bekend dat de Grieken, de Feniciërs en de Romeinen duizenden kilometers over de wereld reisden en veel gebruiksvoorwerpen onderweg hebben achtergelaten die door middel van opgravingen bewaard zijn gebleven..

Nederzetting

In de diverse musea zijn amforen, reliëfs, mozaïeken en veel drinkbekers te vinden als getuigenis van de gewoonten van deze volkeren.
En zeker is ook, dat ze zich hebben gevestigd in de streek van Utiel-Requena. In het kleine dorpje Caudete de las Fuentes, vlak bij Utiel, is gelukkig nog wat bewaard gebleven. De geschiedenis leert ons dat deze nederzetting behoorlijk groot is geweest en gelegen was op een hoger gedeelte in de streek, wat toen de gewoonte was. Vanuit grote hoogte kon men de hele omgeving overzien waardoor ze zich veilig voelden en omdat het beter te verdedigen was.

Opgravingen

Toen we o.l.v. een archeoloog naar de opgravingen liepen, een afgebakend stuk grond met wat overblijfselen van de eens bestaande stad, vonden we spontaan stukjes aardewerk en na wat passen en meten hoorden die stukjes zelfs bij elkaar dat te zien was aan de beschildering, aan de lijnen en de kleuren die een eenheid vormden. Eeuwenlang is er aan deze oude nederzetting geen aandacht geschonken. De leefgemeenschap vestigde zich meer in de dalen waar de wegen liepen en men liet de ruïnes voor wat ze waren. Toen brak de tijd aan dat de agrariërs meer land nodig hadden voor de wijnbouw en zeker de meer hoger gelegen gebieden waren in trek.
Ze gingen zonder na te denken aan het werk, ploegen de grond om en tot hun grote verbazing vonden de wijnboeren overal oude munten uit diverse landen, waardoor men kon vaststellen dat hier vroeger veel handel werd gedreven.
Waar handel is, is geld, maar zijn er ook mensen die moeten eten en drinken. Toen men eenmaal in 1956 met opgravingen begon, zijn er nog diverse mooie oude wijnvaten, kruiken, drinkbekers en borden gevonden uit het verre verleden, namelijk uit zevende eeuw voor Christus. Frappant is, dat aan de vormen weinig veranderd is, want een bord van toen is precies hetzelfde als een bord van nu.(de vierkante borden niet meegerekend)

Wijnbouw

Dat er zeker ook wijnbouw is geweest in die tijd werd duidelijk toen men er druivenpitjes vond. Bovendien zijn er diverse voorwerpen in de bodem gevonden waaruit men kon vaststellen dat hier wijn gemaakt werd. De Iberiërs maakten namelijk gebruik van grote stukken steen, stukken van een rots, en probeerden zoveel mogelijk een vorm te vinden met een gat in het midden, met een opstaande rand die niet al te diep, maar wel redelijk groot was, om daarin de druiven te gooien. Alles was zeer primitief, maar wel goed doordacht. De ondiepe grote steen lag wat hoger waarin men de druiven met de voeten kneusde. In het grote stuk steen werden gootjes gemaakt, waar de most naar een lager gelegen stuk steen door kon lopen. Het had een opstaande rand en was veel dieper. De most kon dan vergisten. Daarna werd alles met een ronde steen afgedekt. Alles gebeurde namelijk in de openlucht en het uiteindelijk product, de wijn, ging in amforen.
Dit alles is te bezichtigen als je de “Ruta del Vino” in Utiel-Requena volgt.

Mia Saez – van Eerd.