Column: Pek & Veren

Tijdens de laatste persconferentie van Rutte en De Jonge werden de data 28 april en 26 mei genoemd als ‘mogelijke ’datum waarop respectievelijk de terrassen en de restaurants weer open mogen gaan. 

Daarmee wordt de restauratieve sector nog langer de dupe van de maatregelen die steeds met ‘als’ worden ingeluid. De gastronomie krijgt de zoveelste dreun en grijpt naar noodscenario’s, waarin vaak een foodtruck of  ‘eetkot’ voor de deur van het restaurant wordt geplaatst om de keuken enigszins draaiende te houden. De ‘afhaalchinees’ voor de Nederlandse gastronomie is een noodgreep die in deze barre tijden weer nieuw leven wordt ingeblazen.

Hoe lang duurt deze vertoning, gedomineerd door ‘als’ en ‘dooie mussen’ nog door? In de vorige eeuwen wist men wel raad met die lieden die dachten dat ze het volk konden misleiden. De malfaiteurs werden overgoten met pek en beplakt met veren en op een stok gezet , waarna de stoet een triomfantelijke tocht maakte om het wangedrag aan de kaak te stellen. Stelt u zich voor: Rutte en De Jonge op een stok in een verenpak gaan via het Binnenhof, Buitenhof en Kneuterdijk langs het Mauritshuis terug waar de stoet halt houdt bij Nieuwspoort voor de bekende ‘wasstraat’.

Niets daarvan nu. Beide heren genieten van een ‘eenvoudige’ doch voedzame maaltijd’ in het restaurant van de Tweede Kamer (dat al die tijd open bleef) , waarna men verzadigd in een dienstauto met chauffeur stapt. Inmiddels wordt hun riante salaris keurig iedere maand van rechtswege overgemaakt.

Hoe lang gaat dit ‘Carnaval des ‘Animaux’ nog door? Als het Binnenhof wordt bestormd en de meute gehakt maakt van de betreffende ministers, komen de genoemde politici aan de hemelpoort, die nog net horen: “Het is hier ook altijd hetzelfde, dan is er weer geen pek en dan zijn er weer geen veren”.

Zo krijgt het economisch begrip ‘schaarste’’ een bijzondere politieke dimensie.

Jan Rook

Wijnplein

Pek & Veren volgens Wikipedia: klik hier

Reacties