Column: Restaurant zonder wijn

restaurant zonder wijn

Mac van Dinther bezoekt als recensent voor De Volkskrant restaurants. In de krant van afgelopen zaterdag doet hij verslag van een bezoek aan Restaurant Breda in Amsterdam. Zijn publicaties hebben iedere week ongeveer een zelfde indeling: Wie zijn de uitbaters, de inrichting en ambiance van de zaak, wat te eten?, hoe smaken de gerechten? De vermelding van de gangen, highlights van de gerechten, hoe is de bediening en de conclusie. Iedere recensie heeft een bonnetje in het artikel met daarop de kosten en een viertal cijfers voor eten, bediening, entourage en prijskwaliteit. Het menu met de gangen staan op het einde evenals het adres en telefoonnummer. Het viel me op, dat in het hele artikel niet één keer het woord wijn staat. Is dit een restaurant zonder wijn? De wijn wordt niet besproken laat staan de wijnspijs-combinatie. Toch maar even op de site van het restaurant gekeken. Daar staat: ‘Een wijnkaart die op zichzelf al een bezoek waard is’. Hier zakt me de broek vanaf. Hoe kun je een restaurantrecensie schrijven zonder de wijn(kaart) te vermelden (dronk men wellicht louter mineraalwater?). Het lijkt erop dat Mac van Dinther met een grote boog om het wijnverhaal heen loopt. De vinologenopleiding en een cursus van de ‘smaakprofessor’ Peter Klosse zouden wellicht uitkomst kunnen brengen. Zoals het artikel er nu bijstaat rammelt het van alle kanten, is onvolledig en geeft geen inzicht in hoe het restaurant met wijn-spijs omgaat. Als ik een beoordeling op het bonnetje zou moeten zette dan krijgt de journalist van mij een 4. Lees het artikel: klik hier.

Reactie Mac van Dinther:

Menner Rook,

Bedankt voor u reactie.
De reden voor de omissie die u aansnijdt is dat ik een culinaire recensent
ben, geen wijncriticus.
Ik kan wel wat over wijn zeggen, maar om dat met enig gezag te kunnen doen
ontbreekt het mij aan deskundigheid.
Praktisch gezien heb ik er in mijn rubriek ook geen ruimte voor.
Af en toe zeg ik er wel wat over: als ik bijvoorbeeld vind 
dat een restaurant extra zijn best doet op goede wijnen; 
of juist wanneer het omgekeerde het geval is. 
Dat maakte ik onlangs nog meer bij Bistrobar Berlin. 
Dat heeft effect. Een restaurant dat ik ooit heel goed besproken 
heb qua eten, heeft inmiddels een sommelier aangesteld. 
Ik vond dat het niveau van de drank het niet haalde bij het eten.
Maar nogmaals: specifiek ingaan op jaartallen en etiketten,
dat gaat mij te ver.
Het spijt me als ik u daarin niet van dienst kan zijn.
Groet,
Mac van Dinther

Reacties